Żyje, żyje duch słowiański, i żyć będzie wiecznie,
Gromy, piekło – złości waszej
ujdziem my bezpiecznie!

wer.1: Mowę naszą ukochaną,
Bóg nam zwierzył w darze.
Wydrzeć nam ją – nikt na świecie
tego nie dokaże.
wer.2:
Dar języka zwierzył nam Bóg,
Bóg nasz gromowładny.
Nie śmie go nam tedy wyrwać
na świecie człek żadny.

wer.1: Ilu ludzi, tylu wrogów,
możem mieć na świecie,
Bóg jest z nami, kto nam wrogiem,
tego Bóg nasz zmiecie!
wer.2:
Ilu ludzi, tylu wrogów,
możem mieć na świecie,
Bóg jest z nami, kto nam wrogiem,
tego Piorun zmiecie!

I niechaj się ponad nami groźna burza wzniesie,
skała pęka, dąb się łamie,
ziemia niech się trzęsie.

My stoimy stale, pewnie, jako mury grodu.
Czarna ziemio, pochłoń tego,
kto zdrajcą narodu!
Hey, Slavs, it still lives the word (spirit) of our grandfathers
As long as our faithful heart
beats for our nation.
Lives, lives the Slavic spirit, It will live forever!
The thunder and the hell
And your anger against us are useless.
Let all above us now be shattered by a storm.
Cliffs crack, oaks break,
Let the earth quake.
We’re standing firmly like mountains,
Damned be the traitor
of his homeland!

” Hej! Slované” , ułożona została w 1834 roku do melodii wzorowanej na Mazurku Dąbrowskiego przez słowackiego poetę i działacza narodowego Samuela Tomašika.

W okresie poprzedzającym Wiosnę Ludów szeroko rozpowszechniony wśród narodów słowiańskich.

W 1848 roku na Zjeździe Wszechsłowiańskim w Pradze, przyjęty jako oficjalny hymn wszechsłowiański.

W latach 1939-1945 był hymnem państwowym Słowacji.

Po 1945 roku został przyjęty przez SFRJ jako hymn państwowy. W 1992 przyjęto pieśń jako hymn FRJ, następnie w latach 2003-2006 był hymnem Serbii i Czarnogóry.

W 2006 roku, został nagrany przez słoweński zespół Laibach i umieszczony na płycie Volk. W wersji tej formacji znajdują się słowa poświęcone Polsce, która zdaniem muzyków jest ostatnim obecnie krajem słowiańskim, który nie stracił swej duszy.