Jakikolwiek ten pieniądz by nie był, czy wirtualny, czy materialny, to bynajmniej nie załatwia obecnie sprawy w naszym interesie, bo nakłady zarówno na naukę i na nie są na najwyższej pozycji w budżecie naszego państwa. Nie mówiąc o powszechnym szkolnictwie i pracy od podstaw, gdzie zdaje się nie ma nawet woli popatrzenia na nasze dzieje z innego niż kościelno patriotyczny punkt widzenia 966 roku.
A i też nikt za nas poza nami samymi nie ma w tym zbytniego interesu aby prostować rozmaite zaszłości naszej przeszłości w szerszym aspekcie niż takie fora, jak to, mające co prawda nieprzecenione zasługi w popularyzowaniu naszej rodzimej słowiańskiej wizji naszych dziejów ale i też ograniczony do entuzjastów zasięg.
Możemy tylko liczyć na to, że kropla drąży skałę, na której zdaje się widać jakieś pęknięcia, ale czas dopiero pokaże jak są one głębokie. Oby były.
Co nie oznacza, że nie należy próbować działać dostępnymi zasobami sił i skromnych środków.

Pieniądza fałszywego, fiducjalnego to mamy mało, ale jak zaczniemy użuwać rzeczywistego to się zaraz okazę że mamy dość i jeszcze sporą nadwyżkę.

A dlaczego zaraz lepsi i zaraz na dodatek i „celto”?
Sam alfabet mówi, że litera A znajduje się PRZED literą B, zatem mutacje genowe, a właściwie i ich czas wystąpienia mówią same za siebie, wskazując logicznie, co było pierwej R1a, czy R1b.
Choć ponoć według niektórych, co im takie wskazanie jest wysoce niewygodne, nie należałoby wiązać ich z określonym językiem, używanym przez właścicieli tejże określonej mutacji, choćby na przykład ze zniemczonymi Słowianami za Odrą, ale tu mamy już takową świadomość stosunkowo niedawnych zajść historycznych zmuszających ich do zmiany języka.
Nie mniej jednak, taka analogia „genetyczno – językowa” sama się nasuwa przy posługiwaniu się coraz nowocześniejszymi metodami badawczymi.
Znowu czas pokaże, czy mainstream naukowy będzie uporczywie tkwił w swoim godnym lepszej sprawy przywiązaniu do dziewiętnastowiecznych tendencyjnych niemieckich teorii językowych, jak się okazuje składających się z pobożnych życzeń ich sponsorów, czy uda się czegoś dokonać w dziedzinie zmiany na naszą korzyść tego stronniczego podejścia.
Niestety nie to ładne*, co ładne, ale co się komuś podoba, a podoba się co zechce, temu, co ma i daje kasę, więc jeszcze sobie chyba poczekamy, zwłaszcza, że do tych kasiastych nie należymy i musimy z pokorą przyjmować impertynencje typu zbyt daleko posunięte „spekulacje”.
*prawda