szczególnie widać to po poparciu dla NSDAP w 1932r w niemieckich katolickich i luterańskich landach… uogólnienia są ryzykowne, ostatnio takim uogólnieniem jest to co usiłuje wmówić się Polakom jako narodowi że są szmalcownikami dlatego że znalazło się kilku osobników którzy Żydów wydawali…

Proszę nie czuć urazy, ale na dyskusję o definicji faszyzmu szkoda mi naprawdę czasu, wystarczą jego przykłady zamiast definicji oraz fakt że zawsze idzie on w parze z religijnością – taką czy owaką.

Przykro mi ale przypisuje mi pan intencje i słowa których nie powiedziałem, nie uważam się za „Lepszego” bo jak Pan zapewne wie to Katolicy uznają że są grzeszni więc na pewno nie „Lepsi” od innych nie tak jak w religii talmudycznej Żydowskiej gdzie ludzie dzielą się na wybranych i gojów podludzi. Oczekuje jedynie rzetelnej dyskusji i uzgodnienia pojęć a nie sieczki bo nic z tego nie wynika, mam nadzieję że nie uważa Pan że ilość przechodzi w jakość … nadal nie mam jasno zdefiniowanego przez Pana faszyzmu którym sypie Pan na lewo i prawo jak z rękawa …

Bardziej obrazkowo i muzycznie
https://www.youtube.com/watch?v=IA8L_8Yu_lg

Skoro przytacza pan pojednawczy w stosunku do katolicyzmu tekst Mariusza Agnosiewicza, którego artykuły jak panu wiadomo, obficie tutaj publikujemy, a nawet to wystąpienie pana Pieczyńskiego pochodzi z Racjonalista TV, to powinien pan tym bardziej przytoczyć tytuły książek M. Agnosiewicza które są zamieszczone pod tym artykułem.

Ten akurat tekst pana Agnosiewicza nie był publikowany u mnie, z prostej przyczyny, KOMPLETNIE NIE ZGADZAM SIĘ z tym jednym zdaniem, KTÓRE ZAPEWNE PANU TAK SIĘ SPODOBAŁO.

Jak pan Z PEWNOŚCIĄ zauważył artykuł M. Agnosiewicza ma na celu przywrócenie czci Nietzschemu, a nie usprawiedliwianie judeo-chrześcijaństwa – źródła tysięcy lat zbrodni i ludobójstwa.

Problem z Watykanem i w ogóle chrześcijaństwem, islamem i judaizmem/talmudyzmem polega dokładnie na tym, że deklaruje się co innego niż się czyni, a hipokryzja leży u podłoża tych ideologii. Hipokryzja przede wszystkim wobec własnych tzw „wyznawców”. W istocie nie są oni wyznawcami tylko ofiarami indoktrynacji i zastraszenia od dzieciństwa. Źródłem faszyzmu i rasizmu jest religia, która przypisuje SOBIE WYŻSZOŚĆ nad tymi którzy jej nie wyznają i czyni z nich pozbawioną cech ludzkich masę, którą należy eksterminować, a jej kulturę zniszczyć.

Podałem wystarczająco dużo przykładów chrześcijańskich działań, które były czystym ludobójstwem, zbrodnią wojenną która nigdy nie ulega przedawnieniu według standardów humanistycznych. Obecnie obserwujemy te same zachowania i działania młodszego brata chrześcijaństwa – islamu, jak i starszego brata chrześcijaństwa – Izraela, który uprawia ludobójstwo SEMITÓW głosząc zwalczanie ANTYSEMITYZMU.

Obserwujemy tę postawę współcześnie wśród POLAKÓW, wobec „wyznawców” islamu, judaizmu/talmudyzmu, prawosławnych i polskich pogan, a też wobec buddystów, czy ludzi którzy ćwiczą jogę. Tego typu teksty faszyzujące społeczeństwo rozpowszechnia Gazeta Polska Codziennie i Nasz Dziennik, czy TV Republika. Z kolei inne marksistowskie u podłoża, płynące prosto ze Świątyni Nauki ideologiczne faszyzujące brednie rozpowszechnia masowo Gazeta Wyborcza i inne materialistyczne tuby propagandowe. Wszyscy zwalczają Wszystkich, a Każdy uważa się za Kogoś Lepszego. Niestety swoim tekstem zademonstrował pan tę sama postawę, uważając się za Lepszego ode mnie.

Rozumiem, że być może uraziłem pana ambicję przytaczając proste definicje przedmaturalne faszyzmu, ale czy to usprawiedliwia Pańskie Poczucie LEPSZOŚCI? To poczucie zbudował w Panu KOŚCIÓŁ, a ono nie pozwala na żadne prawdziwe (REALNE a NIE pozorowane, z hipokryzji płynące) porozumienie z poganami w Polsce, z buddystami, islamistami, prawosławnymi, czy żydami.
PO PROSTU, PANA BÓG JEST LEPSZY… I KROPKA!

Papież potępił faszyzm. I co z tego?!
Czy ekskomunikował tych wszystkich biskupów niemieckich całujących po rękach Hitlera i ekskomunikował cały ten zbrodniczy naród niemiecki, który go sobie DEMOKRATYCZNIE obrał na wodza? Nałożył na nich klątwę tak jak na Jagiełłę i Polskę?!!!

Francja i Anglia wypowiedziały wojnę Niemcom. I co z tego?
Czy kiwnęli palcem żeby zapobiec atakowi Niemiec na Polskę, albo żeby uratować miliony Żydów z Auschwitz?

TO SIĘ NAZYWA HIPOKRYZJA – A ZA WSZYSTKIM STOI BÓG CUDÓW, KTÓRY ROZGRZESZA ZE ZBRODNI PRZECIW WYZNAWCOM INNYCH WARTOŚCI.

Jakoś nic o tym nie słyszałem.

https://opinie.wp.pl/chorwaccy-ustasze-wymordowali-nawet-milion-ludzi-byli-bardziej-nazistowscy-od-samego-hitlera-6126042188900481a

http://www.macierz.org.pl/artykuly/nauka/ustasze,_chorwacja_i_faszyzm_-_ante_paveli%C4%87_a_zbrodnie_i_mordy.html

https://pl.wikipedia.org/wiki/Jozef_Tiso

A tu trochę Agnosiewicza:
Chorwacja’41-45: Katolickie Eldorado [1] – http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,992

A czy ten człowiek przypadkiem za chwilę nie zostanie POLSKIM ŚWIĘTYM?:

http://uuniv.blogspot.com/2013/06/wyszynski-i-nazizm.html

Skoro przytacza pan pojednawczy w stosunku do katolicyzmu tekst Mariusza Agnosiewicza, którego artykuły jak panu wiadomo, obficie tutaj publikujemy, a nawet to wystąpienie pana Pieczyńskiego pochodzi z Racjonalista TV, to powinien pan tym bardziej przytoczyć tytuły książek M. Agnosiewicza które są zamieszczone pod tym artykułem.

Ten akurat tekst pana Agnosiewicza nie był publikowany u mnie, z prostej przyczyny, KOMPLETNIE NIE ZGADZAM SIĘ z tym jednym zdaniem, KTÓRE ZAPEWNE PANU TAK SIĘ SPODOBAŁO.

Jak pan Z PEWNOŚCIĄ zauważył artykuł M. Agnosiewicza ma na celu przywrócenie czci Nietzschemu, a nie usprawiedliwianie judeo-chrześcijaństwa – źródła tysięcy lat zbrodni i ludobójstwa.

Problem z Watykanem i w ogóle chrześcijaństwem, islamem i judaizmem/talmudyzmem polega dokładnie na tym, że deklaruje się co innego niż się czyni, a hipokryzja leży u podłoża tych ideologii. Hipokryzja przede wszystkim wobec własnych tzw „wyznawców”. W istocie nie są oni wyznawcami tylko ofiarami indoktrynacji i zastraszenia od dzieciństwa. Źródłem faszyzmu i rasizmu jest religia, która przypisuje SOBIE WYŻSZOŚĆ nad tymi którzy jej nie wyznają i czyni z nich pozbawioną cech ludzkich masę, którą należy eksterminować, a jej kulturę zniszczyć.

Podałem wystarczająco dużo przykładów chrześcijańskich działań, które były czystym ludobójstwem, zbrodnią wojenną która nigdy nie ulega przedawnieniu według standardów humanistycznych. Obecnie obserwujemy te same zachowania i działania młodszego brata chrześcijaństwa – islamu, jak i starszego brata chrześcijaństwa – Izraela, który uprawia ludobójstwo SEMITÓW głosząc zwalczanie ANTYSEMITYZMU.

Obserwujemy tę postawę współcześnie wśród POLAKÓW, wobec „wyznawców” islamu, judaizmu/talmudyzmu, prawosławnych i polskich pogan, a też wobec buddystów, czy ludzi którzy ćwiczą jogę. Tego typu teksty rozpowszechnia Gazeta Polska Codziennie i Nasz Dziennik, czy TV Republika. Z kolei inne marksistowskie u podłoża, płynące prosto ze Świątyni Nauki ideologiczne brednie rozpowszechnia masowo Gazeta Wyborcza i inne materialistyczne tuby propagandowe. Wszyscy zwalczają Wszystkich, a Każdy uważa się za Kogoś Lepszego. Niestety swoim tekstem zademonstrował pan tę sama postawę, uważając się za Lepszego ode mnie.

Rozumiem, że być może uraziłem pana ambicję przytaczając proste definicje przedmaturalne faszyzmu, ale czy to usprawiedliwia Pańskie Poczucie LEPSZOŚCI? To poczucie zbudował w Panu KOŚCIÓŁ, a ono nie pozwala na żadne prawdziwe (REALNE a NIE pozorowane, z hipokryzji płynące) porozumienie z poganami w Polsce, z buddystami, islamistami, prawosławnymi, czy żydami.
PO PROSTU, PANA BÓG JEST LEPSZY… I KROPKA!

Papież potępił faszyzm. I co z tego?!
Czy ekskomunikował tych wszystkich biskupów niemieckich całujących po rękach Hitlera i ekskomunikował cały ten zbrodniczy naród niemiecki, który go sobie DEMOKRATYCZNIE obrał na wodza? Nałożył na nich klątwę tak jak na Jagiełłę i Polskę?!!!

Francja i Anglia wypowiedziały wojnę Niemcom. I co z tego?
Czy kiwnęli palcem żeby zapobiec atakowi Niemiec na Polskę, albo żeby uratować miliony Żydów z Auschwitz?

TO SIĘ NAZYWA HIPOKRYZJA – A ZA WSZYSTKIM STOI BÓG CUDÓW, KTÓRY ROZGRZESZA ZE ZBRODNI PRZECIW WYZNAWCOM INNYCH WARTOŚCI.

ta sieczka na poziomie przedszkola to ma być wyjaśnienie pojęcia faszyzm? na tym bazuje Pana wiedza? mam coś ciut lepszego http://www.racjonalista.pl/kk.php/s,10168/q,O.faszyzmie – i przykro że muszę polecać tą stronę na tej stronie …

Frankizm
– doktryna polityczna i społeczna wywodząca się od hiszpańskiego wojskowego i dyktatora Francisco Franco, czerpiąca z ideologii faszystowskiej i przez dużą część badaczy klasyfikowana jako hiszpańska gałąź tej ideologii[1][2][3][4][5][6]. Rządy frankistowskie zakończyły się w 1975 w momencie rozpoczęcia transformacji ustrojowej w Hiszpanii.
Towarzyszył im konkordat z Watykanem i ostry katolicyzm.

Salazar w Portugalii:

Po II wojnie światowej

Po wojnie związał Portugalię sojuszem ze Stanami Zjednoczonymi, przystępując do NATO i przedłużając prawo do dzierżawy baz na Azorach. Za jego rządów Portugalia została członkiem organizacji gospodarczych krajów zachodniej Europy, będąc ich współzałożycielem (OECD i EFTA). Dążył do utrzymania posiadłości kolonialnych, korzystając ze wsparcia krajów NATO głównie USA oraz RPA i Rodezji. Razem z reżimami białych mniejszości w RPA (reżim apartheidu) i Rodezji podtrzymywał na południu Afryki tak zwane „białe imperium”.

Był przeciwny zrzeczeniu się przez Portugalię swoich kolonii, co w efekcie doprowadziło do długich i kosztownych wojen kolonialnych w Angoli (Wojna o niepodległość Angoli od 1961), Gwinei (od 1963) i Mozambiku (Wojna o niepodległość Mozambiku od 1964), gdzie armia portugalska krwawo tłumiła powstania wyzwoleńcze miejscowej ludności[9][10][11]. W Portugalii schronienie znalazło wielu kolaborantów III Rzeszy. Przebywał tam też na wygnaniu admirał Miklos Horthy, stojący na czele reżimu na Węgrzech[12][13].

Salazar był zwolennikiem konserwatywnego modelu społecznego, opartego na katolickiej nauce społecznej. Odrzucał liberalną demokrację parlamentarną jako ustrój jego zdaniem demoralizujący oraz osłabiający państwo i naród. Po 36 latach władzy, w 1968, ustąpił ze stanowiska ze względu na zły stan zdrowia. System wprowadzony przez Salazara ostatecznie załamał się 25 kwietnia 1974, kiedy to w Portugalii doszło do bezkrwawej rewolucji goździków, która zapoczątkowała budowę demokratycznej formy rządów.

Argentyna

Argentyna była w XX w. skrajnym przykładem tego, jakie spustoszenia nacjonalizm potrafi wyrządzić i jakie rachunki krzywd otworzyć na wiele pokoleń. Zwłaszcza gdy tych nacjonalizmów jest kilka i walczą ze sobą na śmierć i życie, każdy rości sobie pretensje do jedynej duchowej prawdy, a inne demaskuje jako oszukańcze próby zawładnięcia duszą narodu.

Te głosy z przeszłości zakłócają dumę narodową Argentyńczyków z papieża Franciszka. Dzieje ich XX-wiecznych wojen i walk domowych, zamachów stanu i dyktatur, przypominają im, że wciąż nie są społeczeństwem obywateli.

W XX w. Argentyna była krajem tragicznie podzielonym, a linii frontu było wiele. Nie wyznaczały ich tylko spory lewicy i prawicy, świeckich i wierzących, bogatych i biednych, demokratów i autokratów, liberałów i faszystów, wojskowych i cywilów. Wszystkie krzyżowały się i zlewały w dwie zasadnicze mesjańskie ideologie, obie nacjonalistyczne, które w drugiej połowie XX w. stoczyły bezwzględną wojnę.

Kościół katolicki, którego narodowy zwierzchnik zasiadł teraz na tronie powszechnym, nie był w Argentynie autorytetem ponad podziałami. Był duchowym patronem tradycyjnych oligarchii i autorytarnej, a często dyktatorskiej władzy, zdeklarowanym wrogiem liberalizmu, demokracji – i wszelkiej lewicy. Podobnie jak w Hiszpanii, gdzie w latach wojny domowej i potem przewodził krucjacie przeciw „bezbożnictwu” i komunizmowi.

Po 30 latach demokracji nadal toczą się procesy zbrodniarzy służących juncie, która w latach 1976-83 zamordowała ok. 30 tys. osób.

Po pierwszym procesie junty w 1985 r. armia przystawiła demokratycznej władzy lufę do skroni i powiedziała „dość”, a wpływowe kręgi społeczeństwa przyznały jej rację. Oprócz stowarzyszeń ofiar i obrońców praw człowieka nikt, a zwłaszcza Kościół, nie wzywał do rozliczeń. Po ulicach miast przechadzali się z podniesionymi głowami byli przywódcy junty admirał Emilio Massera i gen. Jorge Videla, a w wyborach startowali i wygrywali je wojskowi oprawcy. Występowali też w telewizji, z dumą twierdząc, że bronili ojczyzny, i przysięgając, że ponownie postąpiliby tak samo. Dopiero dziesięć lat temu, po krachu ekonomicznym, skończył się okres bezkarności, zniesiono wymuszone amnestie i rozpoczęto ściganie pozostałych przy życiu zbrodniarzy.

24 marca 1976 roku władzę w Argentynie przejęła prawicowa dyktatura wojskowa generała Jorge Videli. Wojskowi przejęli rządy w następstwie zamachu stanu[1]. Reżim zawiesił wszelką działalność polityczną. Wojskowi rozpoczęli terror wobec ludzi podejrzanych o nieprzychylne nastawienie wobec władz. Normą stały się aresztowania, tortury i morderstwa. Porażka wojskowego reżimu w wojnie o Falklandy-Malwiny zapoczątkowała proces przemian demokratycznych[1]. Według oficjalnych źródeł rządowych w latach 1976-1982 zginęło blisko 13 tysięcy osób. Według organizacji humanitarnych liczba ofiar sięga 30 tysięcy ofiar. Zbrodnie junty wojskowej są dziś określane w Argentynie mianem ludobójstwa[1].

Chile

Wzrost wpływów Niemców

W okresie junty zauważalny był wzrost wpływów mniejszości niemieckiej na sytuację w kraju – jednym z bliskich współpracowników prezydenta był były esesman i nazistowski zbrodniarz wojenny Walter Rauff, odpowiedzialny za zabicie co najmniej 90 tysięcy Żydów. W nagrodę za współpracę dyktator podarował mu willę w Santiago i chronił przed międzynarodowymi organami ścigania. Pinochet zatrudnił Rauffa jako doradcę tajnej policji politycznej DINA. Jego pogrzeb, w którym uczestniczyli oprócz niemieckich emigrantów, także chilijscy urzędnicy państwowi, stał się demonstracją nazistowskich sympatii wśród elit ówczesnego Chile – byłego agenta żegnano pozdrowieniem Heil Hitler[29]. Innym niemieckim współpracownikiem dyktatora był zbiegły z RFN pedofil Paul Schaeffer. Colonia Dignidad, na czele której stał, była jednym z całej sieci tajnych więzień gdzie torturowano i dokonywano masowych egzekucji[30][31].

Obozy koncentracyjne i zwalczanie opozycji
Generał Pinochet podczas defilady wojskowej w 1982

Już na krótko po zamachu stanu, władze zamieniły główne stadiony kraju w obozy koncentracyjne. Największym z nich był stadion narodowy Chile Estadio Nacional de Chile. Pomiędzy sierpniem a listopadem 1973, przetrzymywano w nim 40 000 ludzi. Mężczyzn i kobiety rozdzielono. Mężczyźni przetrzymywani byli na boisku i widowni. Kobiety na basenie, szatniach i przyległych do stadionu budynkach. W przebieralniach oraz na korytarzach torturowano i mordowano ludzi. Przesłuchania prowadzono na bieżni[32]. W 2003 powstał film Estadio Nacional opowiadający historię stadionu jako obozu koncentracyjnego[33].

Junta Pinocheta posługiwała się licznymi skrytobójstwami, także poza granicami Chile. Agenci tajnej policji DINA wzięli udział w operacji Kondor. Operacja została przeprowadzona w latach 70., miała na celu zwalczanie opozycji w krajach Ameryki Łacińskiej. Do najgłośniejszych spraw związanych z operacją należy zabicie w 1976 przy pomocy samochodu-pułapki w Waszyngtonie byłego ambasadora Chile Orlando Leteliera oraz dwa lata wcześniej generała Carlosa Pratsa w Buenos Aires, który był poprzednikiem Pinocheta na stanowisku głównodowodzącego Armii Lądowej. 5 października 1976 ofiarą nieudanego zamachu padł jeden z liderów Partii Chrześcijańsko-Demokratycznej Bernardo Leighton. Według dokumentów CIA, ujawnionych przez National Security Archive, w 1975 w Madrycie włoski terrorysta Stefano Delle Chiaie spotkał się z agentem DINA oraz kubańskim emigrantem Virgilio Paz Romero, by razem z tajną policją Francisco Franco dokonać morderstwa Bernardo Leightona[34]. W 1975 tajna policja przeprowadziła operację Kolombo, szacuje się, że około 119 osób zostało aresztowanych, torturowanych, a następnie zamordowanych przez siły rządowe. Rząd próbując zatuszować morderstwa twierdził, że to efekt porachunków między lewicowymi partyzantkami. W tym celu junta założyła nawet fikcyjne gazety „O’Dia” w Brazylii i „Lea” w Argentynie[35]. W 1991 przeprowadzono operację Silencio. Jej głównym celem stał się Eugenio Berríos, chemik przez lata pracujący dla DINA. Akcja jego morderstwa została zaplanowana przed odkryciem „archiwum terroru” w Paragwaju. Berríos został wywieziony z Chile do Urugwaju przez agentów operacji Kondor i na miejscu zamordowany. Miało to uniemożliwić złożenie przez niego zeznań obarczających reżim[36].

Colonia Dignidad (obecnie Villa Baviera) w czasie dyktatury służyła za jedno z największych miejsc więzienia, torturowania i mordowania ludzi[37]. Na czele kolonii stał powiązany z DINA Paul Schäfer. Wielu uciekinierów z kolonii w swoich późniejszych zeznaniach określało kolonię jako sektę znajdującą się pod władzą absolutną Schäfera. Mieszkańcy nie mogli dobrowolnie opuścić kolonii i byli podzieleni ze względu na płeć. Doszło nawet do tego, że seks został zabroniony, a mieszkańców zmuszano do brania narkotyków[38]. Śledztwo Amnesty International i chilijskiej Narodowej Komisji Prawdy i Pojednania potwierdziło również, że Colonia Dignidad była wykorzystywana przez chilijskie służby bezpieczeństwa do przetrzymywania i torturowania więźniów politycznych. Syn dawnego szefa DINA Manuela Contrerasa zeznał, że zarówno jego ojciec, jak i Pinochet odwiedzali osobiście kolonię, a Schaeffer i jego ojciec byli dobrymi przyjaciółmi. W 2006 r. były funkcjonariusz reżimu Michael Townley potwierdził związki DINA z kolonią, jak również dodał, że na terenie kolonii znajdowały się laboratoria broni biologicznej i chemicznej, eksperymenty w laboratoriach były przeprowadzane na ludziach uwięzionych w kolonii. Townley przyznał również, że podobne laboratorium istniało w Via Naranja de lo Curro[39].

Villa Grimaldi była kompleksem budynków służących do przetrzymywania i tortur na więźniach politycznych. W latach 1974–1978 przetrzymywano w nim 5000 więźniów, z których zamordowanych zostało 240. Według personelu zajmującego się obiektem, do puczu w 1973 należał on do bogatej rodziny, która oddała majątek jako okup dla reżimu w zamian za uwolnienie przetrzymywanej córki. Villa Grimaldi stała się centrum operacji MIB, któremu powierzono bezpośrednio represje mieszkańców Santiago. W ostatnich dniach funkcjonowania reżimu duża część zabudowań została zniszczona. Uważa się, że zrobiono to w celu zatuszowania śladów represji[40][41].
Bilans represji

Nie wiadomo dokładnie, jaka liczba opozycjonistów została poddana tego represjom w trakcie 17 lat rządów Pinocheta. Próby oszacowania tych danych zostały przeprowadzone przez specjalnie do tego celu powołaną parlamentarną Narodową Komisję Prawdy i Pojednania, której przewodniczył senator Raúl Rettig. Według raportu tej komisji, w okresie rządów Pinocheta śmierć poniosło 2095 osób, zaś 1102 osoby zostały uznane za „zaginione bez wieści”. Nie wszystkie te osoby były jednak ofiarami reżimu Pinocheta, liczby te obejmowały także ofiary walk zbrojnych oraz zamachów terrorystycznych dokonanych przez opozycyjne ugrupowania zbrojne[42]. Komisja ta zgromadziła też dowody świadczące o masowym stosowaniu tortur i pozasądowym przetrzymywaniu tysięcy osób przez juntę Pinocheta, nie podała jednak szacunkowej nawet liczby ofiar tych represji. W ściganiu i mordowaniu ludzi wyspecjalizowały się specjalne oddziały wojska i policji, jednym z nich był Karawan Śmierci. Tylko jeden oddział poruszający się helikopterem według organizacji „Memoria y Justicia” odpowiedzialny jest za zamordowanie 93 osób[43][44].

W 2004 r. Narodowa Komisja ds. Więźniów Politycznych i Stosowania Tortur przesłuchała 35 000 osób, które twierdziły że były więzione bez sądu lub torturowane. Efektem tych przesłuchań był raport ogłoszony przez biskupa Sergio Valecha, w którym uznano że 23 856 mężczyzn oraz 3399 kobiet było istotnie poddawanych różnego rodzaju nielegalnym represjom – począwszy od prostego uwięzienia po liczne akty skrajnej przemocy, takie jak gwałty, zmuszanie do uczestniczenia w egzekucjach członków rodziny, systematyczne bicie pałkami elektrycznymi itp. Ofiarami były także dzieci. Komisja badająca zbrodnie dyktatury, w grupie prześladowanych, wyodrębniła grupę 164 nieletnich, w tym 88 dzieci poniżej 13 lat. Były bite, gwałcone, torturowane prądem[45]. W styczniu 2005 pod wpływem lektury raportu Valecha, sztab generalny Armii Lądowej oficjalnie przeprosił naród chilijski za dokonane przez oficerów tej armii akty terroru. Pozostałe rodzaje sił zbrojnych Chile jak dotąd nie zdobyły się na tego rodzaju oświadczenie. Najstarsza z córek Pinocheta – Lucia Pinochet Hiriart, również pod wpływem lektury raportu Valecha, oświadczyła publiczne, że działania aparatu terroru kierowanego przez jej ojca w latach 1973–1990 były aktami „bezprawnego barbarzyństwa”.

Faszyzm klerykalny lub klerofaszyzm
– nazwa nadawana ideologiom, ruchom społecznym lub ustrojom, łączącym elementy faszyzmu i fundamentalizmu religijnego. Termin ten nie jest powszechnie przyjęty wśród politologów i historyków.

Nazwa powstała podobno w 1922 roku[1] – terminem „clerico fascisti” określano włoskich katolików, opowiadających się za syntezą faszyzmu i katolicyzmu[2]. Innego zdania jest Jan Baszkiewicz, który uważa, że termin klero-faszyzm pojawił się oryginalnie w nauce amerykańskiej, dla określenie reżimu austriackiego z lat 1934-1938[3].

Niezależnie od faktycznej daty powstania, terminu używa się wobec różnych innych zjawisk łączących radykalizm religijny i faszyzm. Oba zjawiska miały być do siebie podobne (ze względu na nietolerancję, fanatyzm, populizm, czy ścisłe łączenie religii i polityki). Te podobieństwa miały umożliwiać syntezę, lub powodować upodabnianie się faszyzmu i fundamentalizmu religijnego do siebie (tzn. faszyzm przyjmuje formy quasi-religijne lub upolitycznia religię, a fundamentalizm religijny ulega faszyzacji).

Jako przykłady faszyzmu klerykalnego wymienia się, np. reżimy António Salazara w Portugalii, generała Franco w Hiszpanii, Engelberta Dollfußa w Austrii, Jozefa Tiso na Słowacji, oraz ruchy Maurice’a Duplessisa w Quebecu[4], czy też w Polsce Ruch Narodowo-Radykalny Falanga[5] Współcześnie elementy faszyzmu klerykalnego mają występować w chrześcijańskim rekonstrukcjonizmie w Stanach Zjednoczonych, islamskim fundamentalizmie militarnym, czy różnych odmianach nacjonalizmu (np. Rashtriya Swayamsevak Sangh i Indyjska Partia Ludowa w Indiach)[6].

Spokojnie to tylko Wikipedia- Czy mamy sięgnąć GŁĘBIEJ I ZBILANSOWAĆ LICZBĘ MORDÓW W AFRYCE NP. PORTUGALSKIEJ, BELGIJSKIEJ, HOLENDERSKIEJ, RPA???
LINK DO KOLONII HISZPANII FRANCO: https://pl.wikipedia.org/wiki/Hiszpa%C5%84skie_imperium_kolonialne

TO CIĄG ZBRODNI, ŁUPIESTWA, MORDERSTW NA MASOWĄ SKALĘ.

Rzeczywiście przyda się panu ściąga z ogólniaka, dla klas przedmaturalnych:

http://sciaga.pl/tekst/89503-90-historia_powszechna_faszyzm:

4.Główne ośrodki faszystowskie w Europie
a)Włochy
Początki faszyzmu włoskiego:
E. Corradini – (1867-1931) – senator i minister
1919 poeta i awanturnik Gabriel D`Annunzio zdobywa Rijekę:
+ parady i defilady, nowe pozdrowienie, utworzenie konstytucyjnej republiki Carnaro
Rozwój faszyzmu włoskiego – przyczyny:
brak autorytetu parlamentu
zła sytuacja gospodarcza
rozczarowanie I wojną, brak obiecanych ziem nad Adriatykiem
kombatanci nie mogli znaleźć dla siebie miejsca
Początkowe stadium:
23 marca 1919 powstają bandy „Fasci di combattimento”
dziennikarska kariera Mussoliniego (Avanti!, potem tworzy Poppolo d`Italia).

Za swoje poglądy usunięty z partii
15.IV.1919 w Mediolanie faszyści atakują tłum socjalistów
w 1920 powstają Squadrone d`Azione – bojówki faszystowskie
1921 – faszyści startują do parlamentu –35 mandatów
w obawie przed przecenianymi komunistami (socjalistami) Wiktor Emanuel i rząd tolerują faszystów
30.X.1922 – marsz na Rzym – król w obawie przed siłą (przecenioną) faszystów nie ogłasza stanu wyjątkowego i i przekazuje dobrowolnie Mussoliniemu władzę
1923 – wymuszone reformy Mussoliniego: zmiana praw wyborczych (zwycięska partia ma 2/3 mandatów)
10.VI.1924 – Morderstwo socjalisty Mateottiego
1925 – dyktatura partii faszystowskiej jeśli chodzi o władzę
likwidacja wszystkich partii poza faszystami, zniesienie wolności słowa – do 1926
nowe przymusowe organizacje faszystowskie
1935 – wojna z Etiopią, 1936 – podbój
1936 – agresja na Etiopię, wystąpienie z Ligi Narodów
1936-7 – Włoch wst. do osi Berlin-Rzym-Tokio (antykomint.)
1936-39 – pomoc dla gen. Franco podczas wojny d. w Hiszpanii
gen F. Franco wprowadza reżim faszystowski
aneksja Albanii w 1939
Włoskie państwo faszystowskie:
pełna władza dla faszystów
korporacjonizm a zarazem ustawodawstwo socjalne
brak związków zawodowych i partii
konkordat

b)Niemcy:
Przyczyny nazizmu
poczucie krzywdy po I wojnie
1919-niestabilność gospodarcza Niemiec (Rep. Weimarskiej)
1923 – okup. zagł. Ruhry przez Fr. i Belgię (polit biern. poru)
1929 – 1933 – silny kryzys gospodarczy
Prekursorzy:
wczesnoniemieccy piewcy szowinizmu:
+ Teistler – (pseudonim Otto „Tannenberg”, czyli Grunwald)
+ Hasse
+ Class
polityka gen Lundendorfa 1916-18: przesiedlenia, łapanki, etc.
13 marzec 1920 – brygada marynarki Eberhardta maszeruje na Berlin, by mogli rządzić W. Kapp i gen. Luttwitz. Silna reakcja robotników. Brygada dostaje bobu.
Rozwój NSDAP i nazizmu
1920 – DAP przekształca się w NSDAP
1921 Hitler zostaje przywódcą NSDAP
1923 – nieudany pucz monach. – Hitler w kiciu, NSDAP rozw.
Hitler pisze swoją książkę-program NSDAP – „Mein kampf”
1925 – Hitler wychodzi z paki, reaktywacja. NSDAP
utworzenie bojówek:
+ SS: sztafety ochronne – 1923, kieruje H. Himmler
+ SA: oddziały szturmowe – 1921,konkur.dla SS, zlikwidowane
+ SD: służba bezpieczeństwa SS – 1931, kieruje R. Heydrich
1929 – kryzys i pogorszenie sytuacji w Niemczech, do ludzi zaczynają docierać propagandowe hasła Hitlera
1931 – udział NSDAP w wyborach: 1928 – 12m, 1930 – 230m
1932 – po wyborach parlam. NSDAP najsilniejszą partią
1933 – Hitler zaprzysiężony na kanclerza
21.III.1933 – podpalenie Reichstagu (wina na kom. Dymitrowa)
1933 – Himmler tworzy w Dachau pierwszy obóz koncentrac.
1933 – utworzenie tajnej policji Gestapo
1934 – umiera prez. Hindenburg i Hitler przejmuje jego prawa
30.VI.1934 – likwidacja opozycji wewnątrzpartyjnej w S.A.
sierpień 1934 – Hitler Fuhrerem i Kanclerzem Rzeszy
1935 – ustawy Norymberskie – Żydzi nie mogą: żenić się z Niemkami, sprawować urzędów, być w niektórych miejscach.
1935 – powszechny obowiązek służby wojskowej
1938 – Anschluss Austrii do Niemiec – początek podbojów
29-30.IX.1938 – konferencja w Monachium w spr. Czechosł.
1938 – korekta granicy Niemiec z Czechosł. – początek rozpadu kraju, po aneksji Sudetów sporne części zajeli Węgrzy i Polacy
Hitler wypowiada pakt o nieagresji z Polską – IV.1939, Polska dostaje gwarancje pomocy od aliantów
23.VIII.1939 – pakt Ribbentrop-Mołotow i tajna klauzula
9-10.X.1939 – „Kryształowa noc” – mordowanie Żydów
III Rzesza niemiecka- charakterystyka:
państwo jednolite i scentralizowane, już nie federacyjne
administracja państwowa podporządkowana NSDAP
rząd nazistowski, delegalizacja innych partii
faszystowskie organizacje młodzieżowe – Hitlerjugend
prześladowania opozycji i Żydów
Reichstag – zachowanie pozorów demokracji

c)Hiszpania
sytuacja w kraju po I wojnie:
kryzys i strajki
próba stłumienia powstania Rifenów w Maroku – 1919 – klęska
dyktatura Primo De Rivery – 1923
stłumienie powstania Rifenów – 1924
1929 – kryzys gospodarczy ruinuje Hiszpanię
powstawanie organizacji faszystowskich i napięcia rewolucyjne
1933 – utworzenie Falangi – organizacje grup faszystowskich
powstaje lewicowy ruch antyfaszystowski
Wojna domowa w Hiszpanii 1936-39:
po zwycięstwie frontu ludowego w wyborach w 1936. Wzrost anarchii. W końcu zamach stanu gen. Franco
rząd wspiera ZSRR i Komintern, a Franco – Włochy i Niemcy
w 1938 gen. Franco przyjmuje tytuł caudillo i jest dyktatorem
1939 – Franco podpisuje pakt antykominternowski

d)Portugalia
1926 – zamach stanu gen. Antonia Oskara Carmona, od 1928 prezydent Portugalii
monopol na rządzenie ma Unia Narodowa
terror policyjny
1932 – Antonio de Olivera Salazar zostaje premierem
1933 – konstytucja „Nowego państwa”, sankcjonująca dyktaturę faszystowską. Parlament odsunięty od władzy. Zakazano działalności partiom i związkom zawodowym. Terror policyjny.
podczas wojny w Hiszpanii poparcie dla gen. Franco

5.Inne kraje faszystowskie w Europie
a)Litwa – Smetona (pod silnym wpływem Włoch), MSZ – Voldemaras (nazista)
17 grudnia 1926 – przewrót koweński – Smetona zdobywa władzę
Smetona dyktatorem gabinetowym a nie charyzmatycznym, rządzi w oparciu o aparat biurokratyczny i wojskowo – polityczny
nieliczna (8000) partia Tautininków popierająca Smetonę
w konflikcie Litwa – Polska, Włosi grają na dwa fronty

b)Łotwa – Ulmanis – od 1936 prezydentem
15 maja 1934 – zamach stanu Ulmanisa, w lecie likwiduje opozycję
opozycja prohitlerowska – partia Perkonkrusts
od 1936 Ulmanis prezydentem
Ulmanis nie posługiwał się partią, lecz bojówkami Aizsargów

c)Estonia – Pats – prezydent prowłoski
nastawiona antyradziecko
prezydent demokratyczny Pats
WABSE – prohitlerowska organizacja w latach 1933-34 znacząca siła
12 marca 1934 Pats dokonuje przewrotu i rozpędza WABSE

d)Chorwacja – Ante Pavelić – chyba proniemiecki (konflikt o Rijekę)

e)Węgry – regent Mikloś Horthy:
antysemicki i antymasoński ruch faszystowski
sojusz Horthyego z Mussolinim

f)Rumunia – Michai Antonescu:
antysemicki i antymasoński ruch faszystowski
brak partii popierającej wodza
Mussolini Rumunię ignorował, posądzał ją o sojusz z Serbią (część „małej Ententy”), która zaszkodziła mu w rządach w Fiume (Rijeka?)

g)Austria – Engelbert Dollfus (prowłoski, zamordowany przez Hitlera w 1934)
niemiecko-włoski konflikt graniczny
pucz w 1934 – zabójstwo Dollfusa
1938 – Anschl. Austrii do Niemiec i litewskiej Kłajpedy do Prus Ws.

h)Bułgaria – Car Borys III
średnio antysemicka
pod dużym wpływem Rosji (sympatie prorosyjskie)
car Borys III to zięć króla Wiktora Emanuela II (król Włoch to marionetka w rękach Mussoliniego, stąd Bułgaria nieprzychylna Włochom Mussoliniemu)

i)Finlandia:
Ruch Lappistów – antykomuniści, ubr. w „czarne koszule”, prowłoscy
Ruch Kalsto – „brunatne koszule” – proniemieccy

j)Słowacja – Vojtech Tuka – prowłoski, po 1940 zmuszony do orientacji proniemieckiej, utworzone po rozpadzie Czechosłowacji, po agresji Niemiec