Wiedziałem o tym, że Barlinek może być nazwą-odpryskiem od Berlina, jednak nie miałem całkowitej pewności, gdyż nazwa jest stara, a Berlin stał się dużym miastem dopiero w II połowie XIX w., dlaczego więc wcześniej mieli by tę nazwę wzorować na mało znanym miasteczku /Berlin/ pozostającym w cieniu Kopnika /podobno zwanego Kopanicą ,co do czego ja mam wątpliwości/ , stolicy księstwa będącego lennem Polski, a potem w cieniu Postąpina/Poczdamu/, gdy tymczasem Barlinek istnieje od r. 1278, więc może dla pewności warto by pogrzebać w dokumentach miasta ?
Tak czy owak, ci którzy nadawali nazwy po powrocie tego obszaru do Polski wykazali się dobrym wyczyciem, a może także znajomością nazw łużyckich, nie zawsze im to dobrze wychodziło, bo np.bezmyślnie ustalili okaleczoną z sensu nazwę Legnica, gdy wystarczyło dodać kreskę i ogonek aby wyszła Łęgnica, co zapewne było nazwą pierwotną.

Panie Lechosławie, akurat miasto Barlinek znam bardzo dobrze, bo mieszkam 30 km od tego miasteczka. Uważam je za najładniejsze i najbardziej malownicze miasteczko w dawnym woj. gorzowskim. Czasem tam jeżdżę na spacery, a latem popływać kajakiem lub wykąpać się. Mam sentyment do niego. Jest to dobrze prosperujące miasteczko z dużymi zakładami przemysłowymi (m.in. słynny Barlinek S.A. – firma należąca do drugiego na dzisiejszej liście Forbesa najbogatszego Polaka) oraz jest to lokalny ważny ośrodek turystyczny z pięknym jeziorem i z czterema wyspami na nim (wszystkie wyspy miałem okazję „zdobyć”).
Natomiast nazwa pochodzi od Berlina (stolicy Niemiec). Zatem jest to nazwa wtórna i nie jest pierwotna. Niemcy miasto nazwali Berlinchen, a więc tłumacząc na polski – Berlinek (mały Berlin) na cześć Berlina właśnie. Po wojnie nazwę minimalnie zmieniono na „Barlinek”.
Zdjęcia w Barlinku też robiłem 🙂 Może kiedyś będzie reportaż i z tego miasteczka?

https://pl.wikipedia.org/wiki/Barlinek – miasto Barlinek w woj. Zachodniopomorskim.
Jest także miasto Barlin w płn. Francji, etymologia tej nazwy nie jest pewna.

Ale mamy też Barlin /jezioro/ województwo Wielkopolskie. https://pl.wikipedia.org/wiki/Barlin_(jezioro).

U nas mamy również Bralin, między Kępnem a Sycowem:

https://pl.wikipedia.org/wiki/Bralin_(gmina)

„Bern”, stolica Helvetii jest nazwą słowiańską, kilka dni temu pisałem o tymw dwóch komentarzach na łamach Rudaweb pod artykułem „Słowiańskie Jezioro Brzegowe.
W tym wypadku zaszła przestawka pierwszej sylaby, co jest częste przy germanizacji słowiańskich słów. Rdzeniem jest „bren”, który występuje w słowach „brnąć”, także występujący w przymiotniku „brenny”, czyli błotnisty, brodzący w błocie, brodnisty. Tego typu nazwy są bardzo liczne w krajach słowiańskich, wymieńmy Bern szwajcarski – Brno na Morawach – Brenna/Brandenburg – Brenna wieś k.Cieszyna, co ciekawe także Brenna w pólnocnej Norwegii oraz w Lombardii i w Toskanii /czy też słowiańskie, całkiem możliwe/. Oprócz tego cała masa nazw „Brenica” lub „Brennica” od Bałtyku po Bułgarię, także Brańsk, Brjansk i.t.d.
Legenda o związku szw.Bern’a z niedźwiedziem jest młodsza, wywodzi się z nadania herbu miasta przez średniowiecznego suwerena w XIII wieku.

Panie Adrianie, Związek nazwy Barlin z niedźwiedziem wcale nie przeczy słowiańsiemu pochodzeniu, po prostu dawna, a zapomniana nazwa niedźwiedzia w językach słowiańskich to „bar”. Świadczy o tym słowo „barłóg”, czyli lego-wisko niedźwiedzia, to nie mój wymysł, ale kilka lat temu oglądałem film w którym wypowiadał się rosyjski badacz słowiańskich starozytności, chyba był to jakiś profesor lingwista. Natomiast sam niedźwiedź, czyli mjed-w-jed jest słowem wtórnym i znaczy po prostu „zjadacz miodu”, po prostu trudno uwierzyć by to zakrawające na żart okreslenie było nazwą pierwotną.
Ja też już od dawna słyszę o wersji „bralin”, która jak widać nie znajduje potwierdzenia w językach serbo-łużyckich, ani w zapiskach historycznych i wydaje mi się bzdurą. Przecież mamy w Polsce kilka nazw z tej serii i każda zaczyna się a „bar”.

Szkoda marnować czas. Polecam udać się tam przy najbliższej nadarzającej się okazji, nie czekając na zmianę narracji ws. obecności Słowian na tamtych ziemiach. I koniecznie wówczas, gdy będzie ciepło i słonecznie.

Dziękuję Panie Lechosławie za długi wpis, mocno uzupełniający niniejszy fotoreportaż.
Co do nazwy „Berlin”, to najczęściej spotkałem się w literaturze z pierwotną wersją nazwy tego miasta, jako „Bralin”. Oczywiście jest to nazwa słowiańska, choć niektórzy niemieccy etymolodzy próbują udowadniać, że nazwa ma germańskie pochodzenie od wyrazu „bär”, czyli niedźwiedź. Zresztą czarny niedźwiedź jest w herbie Berlina. Analogiczna sytuacja jest ze szwajcarskim Bernem (niem. Bern), w którego herbie też widnieje niedźwiedź. Są w sieci artykuły nt. tego, że nazwa tej nieformalnej szwajcarskiej stolicy również ma słowiański rodowód. Zresztą tydzień temu wróciłem ze Szwajcarii i przyznaję, że niektóre nazwy w tym kraju są dziwaczne i brzmią mało niemiecko. Niektóre jak najbardziej można podejrzewać o słowiańskość.
Kolejna sprawa: rzeczywiście znajomość Łużyc w Polsce jest na znikomym poziomie. Dlatego mój pierwszy fotoreportaż postanowiłem opublikować właśnie z tej, wciąż jeszcze słowiańskiej krainy.
W jednym też muszę pochwalić Niemców: ostatnimi laty dość mocno starają się oni dbać o słowiańskie dziedzictwo ich ziem. Odbudowali, a w zasadzie zbudowali od podstaw, kilka dawnych słowiańskich grodów. Istnieją muzea i skanseny związane ze Słowianami. Organizowane są imprezy przybliżające historię Słowian – coś w rodzaju naszej imprezy o Wikingach i Słowianach organizowanej co roku w Wolinie. Oprócz grodu Radusz, przy okazji pobytu na żużlowym Grand Prix Niemiec w mieście Teterow (kolejna typowo słowiańska nazwa) miałem w planie odwiedzić jeszcze większy słowiański gród – Gross Raden położony w pobliżu Schwerina (Swarzyna / Zwierzyna). Niestety, nie udało się, bo reszta grupy, z którą tam byłem, zadecydowała inaczej. Ale wszystko jest do nadrobienia.
Polecam też niemiecką stronę o słowiańskich grodach http://slawenburgen.npage.de/ . Stronę prowadzi Niemiec i swego czasu były na niej bodajże 3 zdjęcia mojego autorstwa z podanym moim nazwiskiem pod zdjęciami. Dziś już nie widzę tych moich zdjęć.
W każdym razie polecam odwiedzenie Łużyc wszystkim Czytelnikom i zapoznanie się ze starą, piękną, ocalałą, słowiańską kulturą.