Autor: ORLICKI

ORLICKI — Sat, 17 Feb 2018 20:54:31 +0000

Chociaż termin „ENTELECHIA/ENTELECHEIA”” nie wywodzi się ze słowa „LECHIA/LACHIA”, a mianowicie od trzech wyrazów greckich; „en-télos-échein”, to jednak w przedziwny sposób zbliżą nas do tego, co lechickość kulturowa w nas niesie. Ucelowienie naszego nacjonalnego przeznaczenia w kierunku duchowym, również kulturowo jak i naukowo. Energii ducha, Wiedy duchowej. Jakoś dziwnie bliska staje się ta nazwa nie tylko naszemu plemieniu a jego przeznaczeniu w świecie. Nie sądzicie? Czy to jedynie przypadek? Może też oddziaływanie pewnych pól na kształtowanie naszej mowy? A może, „entelecheia” pochodzi od nieco innych greckich rdzeni, mianowicie; „en – te(le)-lecheia” i jej żródłosłów jest nieprawidłowy? Arystoteles który jej używał, raczej nie podał jego pochodzenia. Bo jeśli mamy tam „telos” to dlaczego w terminie rdzeń „tele” nie zaś „telo”?! Wówczas, znaczyłaby; „w dalekim/rozległym porządku/uporządkowaniu/równowadze”. Nie jest to, to samo, co „ucelowienie”. Bo mowa jest o ucelowieniu przez określony porządek. To coś więcej. Nie tylko nieokreślony cel, ale jaki ma być ten cel. Porządkiem, (po – rząd), równowagą. Jeśli tak, to termin miałby pochodzenie od naszych – Lachajów. A lingwiści nie zauważyli rdzeni posłowiańskich, lachajskiej kodyfikacji języka helleńskiego i dokonanego skrótu podobnych głosek (la). Jakoś mi bardziej pasuje takie objaśnienie niż „en/w – telos/w końcu – cheia/klucz”.

Wiki:
„Entelechia (gr. entelecheia od én télos échein – dosłownie ucelowienie) – termin Arystotelesa. Twierdził on, że każdy istniejący byt, dzięki swojej przybranej formie posiada własną entelechię, czyli ucelowioną duszę, nadającą rzeczy jedność. Entelechia w ciele nieorganicznym to określony stosunek w jakim mieszają się jego elementy.
Entelechia w organizmach żywych to ontologiczny początek ruchu wewnętrznego, traktowanego przez Arystotelesa za przejaw życia, mający trzy postaci:
roślinną – odżywianie się i rozmnażanie;
zwierzęcą – możliwość odbierania bodźców ze środowiska i poruszania się;
ludzką – rozum.
Aktem nazwiemy samo działanie (w materii), zmierzające do wyprodukowania nowego bytu; lub samo działanie wsobne, nieprodukujące już nowego tworu-dzieła poza sobą; lub tez samo w sobie życie, które jest celem zabiegów życiowych; lub cel ostateczny całego kosmosu, jakim jest Akt czysty, sam w sobie zupełnie nieporuszony. Arystoteles takie akty nazywał formami – ENTELECHEI

Komentarze do: Bald.TV: Pola Morficzne (część 1)

Autor: Białczyński

Autor: ORLICKI