Przypominam Robercie, że w owym starożytnym łacińskim języku magister to nauczyciel. Oby bogowie nie dali Sattivasie tykać czerepów naszej młodzieży. Katechetów w szkołach mamy już ponad stan.

Pod pierwszymi dwoma tomami Janusza Bieszka podpisuję rękami i nogami. Rzeczywiści przez te dwa tomy została wykonana ogromna praca popularyzatorska. Zwłaszcza w pierwszym tomie, dotyczący przedchrześcijańskiej Lechii.
Trzeci tom niestety mnie zdenerwował. Tak, jakby Janusz Bieszk pojechał na swoim wcześniejszym sukcesie. Napisał informacje, których rzetelnie nie sprawdził.
Przez coś takiego daje oręż w ręce takich Sattivasów, Syfilicum Analiku i Tanatorom.
Ci „przeciętni Polacy, nie siedzący zbyt głęboko w tematach starożytności i wczesnego Średniowiecza”, wiedzeni sukcesem poprzednich dwóch tomów, informacje zawarte w trzecim tomie przyjmą, jako prawdziwe.

Nie można liczyć, że te książki będą wszechstronne i we wszystkich kwestiach poprawne. Mają swoje zalety i wady, ale zasadniczo poprawnie została wykonana wielka początkowa praca, która otwiera wyobraźnię – powiedzmy – przeciętnego Polaka, nie siedzącego zbyt głęboko w tematach starożytności i wczesnego Średniowiecza.Co do Awarów i Hunów to rzeczywiście dosyć spory błąd, bo są przecież dowody ścisłej współpracy i wspólnych akcji zbrojnych, czyli co najmniej ścisłego SOJUSZU, a także co najmniej mieszanego charakteru tych ugrupowań, z udziałem Słowian. To jest minimum. Nie mam tej książki więc nie wypowiadam się wiążąco na jej temat.

W trzecim tomie można zostać bardzo zaskoczonym, co opowiada Janusz Bieszk. Zwłaszcz o pochodzenu Awarów i Hunów. To głównie efekt kierowania się kościółkowymi kronikami oraz biblijnymi wypocinami Szydłowskiego.

Trzeba mu podrzucić kocimietkę!
Zdecydowanie za dużo waleriany i kadzidła. hehehe.

Ten jełop Sati wszędzie się pojawia gdzie tylko pokaże się wzmianka od dawnych czasach dotyczacych naszej historii