Gdzie jest ten słownik od tych morfemów?

Rafale – Bielna Ptica, Orzeł – Oracz, Wielki Ptak – to nic innego jak PaNiS – czyli ptak niebios, bram światła, wiecznego odnawiania. Zaznaczam „Wielki” – co moim zdaniem oznacza, że nasi Oycowie, to byli ów olbrzymi R.
Po co dopisywać historyje – to dzięki Oycowi, nadal istniejemy, bo sama ziemia bez nasienia rodzić nie będzie.
6 dni płodnych, 3×6( 6,6,6) – stąd Luna – kaliendar – obwieszczenie, stąd też owy artykuł na RudaWeb w sprawie krateru brak płodności, 6 dni krwawienia czyli ciemności, i to podzielono – na 3 plus 3.
Biały – to odniesienie, nie tylko co do koloru skóry ale do Ziemi, skutej lodem, a potem do koloru skał wapiennych. Góry Oyców.
Znów Rafale, wspomnę o tym, że do zlodowacenia musiały istnieć inne warunki – mniejsze przyciąganie ziemskie.

Garuda to Ha-ar-ruda/ha-ruda, czyli „żywa/życia – wysoko – czerwień/rude”/”żywa – czerwień”. Widocznie był to ptak, symbolizujący życie, jego odnawianie. Wieczność, zmartwychwstanie, inkarnację. Jak nasz Ożil/Ożywający.

Oryginalne opowiadania”Piąta podróż Sindbada”
„…Powróciwszy do Bagdadu, Sindbad wiódł szczęśliwe i dostatnie życie. Jednak tęsknota za podróżami znów kazała mu spróbować sił jako kupiec. Tak jak poprzednio nakupił towarów, dołączył do grupy kupców i wypłynął z nimi w morze. Pewnego dnia statek przybył do bezludnej wyspy, kilku kupców wyszło na ląd i znalazło olbrzymią kopułę, nie wiedząc, że to jajo ptaka Rucha. Wkrótce rozbili je i wyciągnęli ze środka pisklę, które zarżnęli i upiekli na ogniu, nie bacząc na ostrzeżenia Sindbada, który widział już tego ptaka. Wtedy na niebie pojawiły się dwa olbrzymie ptaki Ruchy. Kupcy rzucili się na statek i zaczęli w panice odpływać. Ptaki jednak puściły się w pogoń, a każdy z nich trzymał w szponach ogromną skałę. Ptaki rzuciły je na statek i roztrzaskały go, tak że wszyscy ludzie znaleźli się w wodzie. Sindbad jako jedyny nie utonął, gdyż złapał się deski, z której pomocą dopłynął do wyspy[1]…”