Dobro. Masłowska jest dla mnie Dobrem.

HS: Obawiam się bardzo zarówno jednego jak i drugiego, tak siły destrukcji w imię jednowymiarowego globalizmu, jak i tej niemożności ludzkiej, która może sprawić, że po prostu tak się w to bajoro zagłębimy, że nie będziemy mogli się z niego wydostać. Ale ja uważam, że nie jesteśmy sami. Nie w tym sensie, że przyjdą istoty z Syriusza, które nas zbawią, ale że jesteśmy częścią ewolucji. Jest mądrość ewolucyjna w nas i ewolucja niejako nie pozwoli nam i sobie, abyśmy ten piękny eksperyment, który ona zaczęła – zaprzepaścili.

To nie jest tylko nasza sprawa. To jest sprawa całej ewolucji życia i ewolucji gatunku ludzkiego. Uważam, że będzie w nas wystarczająca doza mądrości i woli, że umysł ewolucyjny, ta mądrość ewolucyjna w nas w końcu zwycięży i wyjdziemy z opresji. Jakie mamy dowody, że jesteśmy częścią tej mądrości ewolucyjnej, i że to się może tak stać? Dowodów naukowych na to nie mamy.

Ale jest pytanie, czym innym możemy być, jeżeli nie podsumowaniem i mądrością ewolucji? To co się wydarzyło w historii kultury, w historii rodzaju ludzkiego, to nie jest jakiś odosobniony epizod całej ewolucji. Ona krąży w naszych żyłach, w naszym systemie, w naszej świadomości.

Jesteśmy ludźmi kosmicznymi, ponieważ wyszliśmy z kosmosu i ten kosmos rekapitulujemy. Czujmy się dziećmi kosmosu, bądźmy odpowiedzialni za niego i czujmy się upoważnieni, aby czerpać z wielkości i mądrości kosmosu. W tym też sensie mój argument jest kosmiczno-antropologiczny. Nie jesteśmy sami ponieważ wszystko co istniało i istnieje jest naszą częścią. I w imię tej części, tej mądrości musimy przemawiać. Musimy być twardzi i nieustępliwi, jeśli można użyć tego terminu – wspaniali.”

ekorozwoj.pol.lublin.pl/no13/j.pdf

ekologia.pl/artykul/inne/Z-prof-Henrykiem-Skolimowskim-rozmawia-Barbara-Krygier,2466.html

https://www.youtube.com/watch?v=J8ooJAvVMAg

„Autor tworząc słowo „gnossienne” prawdopodobnie zainspirował się słowem „gnoza”
(podczas tworzenia gnossiennes Satie był członkiem sekty gnostyckiej).

Istnieją także teorie jakoby słowo gnossienne było związane z kreteńskim Knossos
i z mitem o nici Ariadny.

Powstanie Gnossiennes zostało poprzedzone skomponowaniem Trois Sarabandes (1887) i Trois Gymnopédies (1888).

„Uznawany za prekursora wielu późniejszych awangardowych kierunków artystycznych oraz za najbardziej ekscentrycznego kompozytora czasów Fin de siècle.

Jego prowokacyjne kompozycje w duchu mrocznej, modernistycznej dekadencji,
w równym stopniu fascynowały współczesnych, co bulwersowały opinię publiczną.

Nazywany był przez krytyków genialnym błaznem.
Miał opinię ekscentryka.
Igor Strawinski napisał o nim, że był najokropniejszą osobą, jaką kiedykolwiek znał
– i zarazem najrzadszą.

Charakterystyczne dla twórczości Erika Satiego są terminy muzyczne i nazwy kompozycji wymyślone przez jego samego (Gnossienne), słowa które nie miały żadnego powiązania z muzyką
(Ogives – ang. ostrołuk) lub nawiązujące do antycznej Grecji (gymnopédie).

Ideałem Satie była muzyka mogąca służyć za tło do życia codziennego, będąca niejako dodatkowym meblem domowym, czyli taka, która mogłaby wpływać na nastrój człowieka, ale nie absorbować go na tyle, aby odrywać od innych zajęć. Taka muzyka była określana przez samego artystę hasłem musique d’ameublement, a obecnie uważana jest za prototyp muzaka”.

https://www.youtube.com/watch?v=oOTpQpoHHaw