Komentarze do: RudaWeb: Krótka lekcja łaciny klasycznej z Cezarem

Autor: dzezik

dzezik — Fri, 13 Oct 2017 14:30:48 +0000

Ja jakis naiwny jestem w tej kwestii. Zawsze myslałem że zmiana Suevi -> Swevi -> Swebi to wkład anglosaski. W angielskim 'Swe' wymaiwa się podobnie jak nasze 'Słe' czyli jak dawne laciskie 'Sue'. nie wiem czemu zamiana v=>b. Ale fakt faktem ze nie znam łaciny jak wiekszość. znam Tacyta tylko z tłumaczeń. Nie dziwi mnie że Niemcy naciągają go do siebie, ale dziwi mnie że polscy naukowcy znający łacinę po przeczytaniu 'Germania Magna' nie widzą tam przodków Słowian tylko przoddfków Niemców. Mam wrazenie ze oni jednak nie czytali Tacyta tylko niemieckie opracowania. Nie uznaję spiskowych teorii dziejów, moze poza jedną: powszechną ignorancją i odmóżdżeniem. To nie spiskowa teoria ,to prawda, historię piszą zwycięzcy, a my od połowy XVIII wieku jesteśmy permanentnie w obozie przegranych, poza krótkimi momentami chwały, n.p. 1918-1920. Teraz podobno odzyskaliśmy prawdziwą niepodległość, więc czemu nie przywracamy tego co znamy z czasów naszej prawdziwej niepodległości przedrobiorowej?

Autor: mk

mk — Tue, 10 Oct 2017 20:51:17 +0000

W odpowiedzi do ORLICKI. Tak tylko dodam, że chyba najbardziej charakterystyczną górą Prowansji jest Mont VENToux, gdyby to rozpatrywać według francuskiego to by było coś w rodzaju 'wietrznej' góry, tylko biorąc pod uwagę że każda góra jest wietrzna, to jednak trochę głupia nazwa dla tak majestatycznej góry, więc lepiej mi pasuje Góra Wenetów. A u jej stóp jest V/BEDoin, oczywiście zapewne od Beduinów ;)

Autor: ORLICKI

ORLICKI — Tue, 10 Oct 2017 18:44:49 +0000

Właśnie parlament Katalonii obraduje nad niepodległością , po siłowym stłumieniu manifestacji i referendum w tym regionie przez władze Hiszpanii. Katalonia stanowi południowy obszar Hiszpanii, graniczący z Francją. Dalej na południe, mamy obszar który należał niegdyś do Kartaginy, opanowany przez nadwiślańskich Wandalów. Rzeka Ebro była granicą pomiędzy Kartagińczykami i Rzymianami jeszcze w 269 pne. Ich wpływy sięgały obszaru Katalonii. Stąd nazwa krainy Hiszpańskiej, (W)Andal-uzja jak i Lang-wedo-cja. Grantowi naukowcy przypisują im pochodzenie germańskie w sensie celto – frankońskie. W istocie byli on ludem słowiańskim. Katalonia była również terenem osadnictwa Greków i Fenicjan. A Fenicjanie to Wenicjanie, Wenedowie, w początkowym okresie głównie Słowianie. Ich osadnictwo w Katalonii i Andaluzji zaczęło się od ok. 1100 pne. Stąd nazwa miasta Walencja. Jeszcze przed Wandalami i Wenami/Fenami, pojawili się w Kataloni „Celtoiberowie”. Ale tacy szczególni, bo niezupełnie celtyccy. Tak ci sami nałukowcy nazwali napływ ludów preromańskich (celtyckich) zmieszanych z autochtonami, czyli dawnymi Wenedami (stąd Baskowie/Waskowie i ich słownictwo często podobne do słowiańskich terminów). Mamy więc tutaj, mieszankę Celtów z Wandalami i Wenedami oraz Grekami. Następnie, pojawili się tutaj Wizygoci (710 ne). Był to odłam słowiańskich Gotów, jaki nad Dunajem podzielił się na Wizygotów (widzi-gotów) i Ostrogotów (ostro-gotów). Nie byli oni żadnymi Germanami, w sensie praniemcami. Tylko ludem słowiańskim o mowie słowiańskiej podobnej innym Germanom, o jakich cesarze rzymscy pisali, że wszyscy mówią po słowiańsku. Dlatego, żyli na Panonii wśród Słowian. Nazwa „Katalonia”, pochodzi najpewnej od odniesienia do licznych twierdz Królestwa Kartaginy w tym obszarze graniczącym z zagrażającym mu Rzymem. Zamki te, jak i ich właścicieli, nazywano od słowiańskiego terminu „kastij/kasztel/kasztija” , „castlà”. (ka-as-ti-el ; kalo/koliste – as/wysokie – te – el/miejsce ; mały kolisty zamek. Stąd kasta rycerska po arjowa w Indiach; Kaśtijowie) . Od tego terminu pochodzi nazwa Katalonii, oraz nazwa Kastylii pochodzi od zamku. Jak to słowiańskim Wandalom i Wenedom czy też Wizygotom wypadało, doskonale pamiętali oni o swoim pochodzeniu z obszaru panońskiej Lahii. Również o mianie społecznym 'Lach’, czyli człowiek równy drugiemu prawem. Stąd, gdzieś tam ukuta została nazwa od słowiańskiego zaimka 'po’ czyli 'to’ oraz rdzenia 'lah’, dając termin 'polahos’. Z biegiem lat, termin ten uległ stwardnieniu, w Polakos. Nie ma on żadnego odniesienia do obecnej Polski, poza kolibą genetyczną i kulturową, wielu Katalończyków, jaką jest nasza ojczyzna nad Wisłą. Już Napoleon Bonaparte, twierdząc, że „języki: polski i kataloński są do siebie bardzo podobne, bo dużo w tych językach niezrozumiałych głosek „sz” i „cz” „. Nazwa ta, podobnie jak nasza „POLSKA”, wywodzi się od „Polashia/Polahia” (stąd Polasza/Polsza). Obie uległy stwardnieniu w celto-frankońskie 'k’ w miejscu miękkiego, słowiańskiego „h”. W książce Ewy Wysockiej Barcelona – stolica Polski można znaleźć następującą informację: „(…) w czasach generała Franco Katalończyków nazywano pogardliwie Los Polacos. Miało to oznaczać, że są buntownikami i nieudacznikami. Oni jednak przyjęli to określenie i do dzisiaj noszą je z dumą. Nie przez przypadek jeden z najpopularniejszych programów satyrycznych tamtejszej telewizji nosi tytuł Polonia.” Język kataloński jest niezrozumiały dla zwykłych Hiszpanów. Wywodzi się z tzw. języka oksytańskiego, który swoim zasięgiem sięgał Baski. Nazywany był wpierw językiem prowansalski . Prowansja, jak wiadomo, to kraina we Francji, gdzie również zamieszkiwali słowiańscy Wandalowie. Stad nazwa 'Pro-wan-sja’. Od niej pochodzi nazwa ukuta we Włoszech w XIII w. jako bliskiej provincji rzymskiej; „provincia”. Nie zaś odwrotnie! Język kataloński jako odłam języka oksytańskiego, nie pochodzi od dialektów frankońskich, prceltyckich. Jest wynikiem wpływu mowy starosłowiańskiej i raseńskiej, również słowiańskiej (etruskiej) za pośrednictwem powstałej na jej bazie łaciny. Przekształconej przez wpływy celtyckie. Od żółto – czerwonych pasów, barw po wandalskiej prowincji rzymskiej „Prowansji”, Katalończycy przyjęli barwy dla swojego regionu. Jak widać, Katalonia ma kulturowe, starożytne korzenie, niezwykle bliskie ludom Arjowym/Lahom/Scytom ; Presłowianom.

Autor: ORLICKI

ORLICKI — Mon, 09 Oct 2017 15:46:03 +0000

Dla mnie SUEBI/SUEWI to SŁEWI od brzmienia SŁUWI/SŁAWI/SŁOWI.
Wyraz ten, nie tłumaczy się z dawnej mowy na „Znający Słowo”, tylko na „Słowni”. Czyli lud 'uporządkowany, prawa’, słowem ustanawianego. Nie kłamliwy.
Na słowności, czyli prawdomówności, opiera się każde pradawne prawo, każdy związek społeczny.
Pojedyncze słowo, jego znajomość, w sensie znaczenia, jest mniej ważne niż cała mowa, splot słów. Stąd Niemcy/Nimcy/Nemecy to zdaniem naukowców termin oznaczający 'nie – mowy/nie mówiący zrozumiale”. Dla mnie , tu też jest błąd, bo oznaczał prędzej Franków i Rzymian, białych ludzi jak Słowianie, jednak nie nas (Nie ci/Nie my).
Termin „mowa” mając znaczenie szersze, ważniejsze, oznaczałby w tym wypadku przeciwne takim jak Niemcy, plemiona słowiańskie, jako np.”Mowiani/Mówiący”.
Tak jednak nie jest. Bo w nazwie rodowej, szerokoplemiennej, chodziło o coś więcej dla społeczeństwa, niż taka oczywistość, jak wspólna mowa. Zresztą nie była wcale tak wspólna, idealnie podobna. Nieco inną mówili Scytowie południowi a inną Łużyczanie. Nie ma w tym terminie; „SŁOWO”, rdzenia „znający”. Wiec w takim skrótowym brzmieniu, mogło oznaczać tylko SŁOWNI, a to jednak nie to samo co „znający słowo”.

Autor: Laxim

Laxim — Mon, 09 Oct 2017 13:55:22 +0000

Kolejna nitka – Claudiusz.
Slauw – Dean (y)iusz – Sław Dzień Już.
SLauw – SLaub – Suab -iusz – Sylaba już i daje słowo.
SoLoWo
Moim zdaniem Sol – słońce – dien – sław.
Najlepiej spojrzeć przez pryzmat Głagolicy ale i tak matematyka wskazuje, że zbiór elementów satem ma nadrzędną rolę nad elementem kentum. Sylaba – stąd wszystkie Wy w słowach słowiańskich to przedrostek – czyli takie LI – cisza po stronie Allo – ktoś odważny.
SOL – to miejsca rytuału powitania Słońca – króla Świata- a nie jakiegoś tam …… aby nie Wrazić KiYa w szambo.