Mir

co do „Wystarczy zaobserwować katastrofę” – pełna zgoda, jednak
co do „i jej dokonania po czasie. Dokładnie jak my obecnie.” -odsyłam do tego co napisał powyżej C.B.
„W naukach humanistycznych, interpretacyjnych, trzeba specjalnego wysiłku, aby umysł oderwał się od współczesnych wzorców jakie automatycznie przykłada, jako miarę do interpretacji przeszłości.” , albowiem w tamtych czasach nic nie było jak tych nam współczesnych.”.
Tak jak napisałem , każdy kto znalazłby się w bezpośredniej bliskości upadku obiektu zdolnego do utworzenia krateru o pow 4 ha uległby anihilacji , dla porównania:
” umieszczono łącznie ponad 455 ton amonalu (…)W wyniku eksplozji powstało 20 lejów (jedna z eksplozji utworzyła dwa), z których największy, nazwany później Kraterem Samotnego Drzewa, miał średnicę 80 metrów i był głęboki na 12 metrów.”
https://pl.wikipedia.org/wiki/Atak_minowy_pod_Messines
Tak więc zaobserwować, nie oznacza wcale wiedzieć jak daleko od miejsca obserwacji spadł taki obiekt, 50, 100, a może 300 km? To nie XXI w. , nie było wtedy netu, samochodów itd.
Łowcy-zbieracze choć doskonale orientowali się w terenie , nie marnotrawili czasu na błąkanie się po okolicy, gdyż podążali tam , gdzie zwierzyna , na którą polowali. Natomiast rolnicy z neolitu nie pozostawiliby swoich cennych upraw bez nadzoru , a zapewne wejście na teren sąsiadów , z tych samych powodów , mógł zakończyć się rychłym spotkaniem z kostuchą.
Tak jak grzybiarz zna się na grzybach , a wędkarz na rybach tak człowiek ery „…litu” musiał znać się na kamieniach, gdyż po prostu nie miał innego wyboru. Stąd już na oko mógł zapewne rozpoznać, co jest kamieniem pochodzenia ziemskiego, a co nie.
Meteoryty najłatwiej znaleźć na pustyni lub lodowcu, zatem być może był to import specjalnego przeznaczenia z południa lub północy.

Cuda dzieją się w naszych głowach.

Nie lubię pseudonauki ekonomii. Wolę określenie współistnienie dla badanych dziedzin współżycia.

Nie trzeba dostać w głowę kosmicznym kamieniem, żeby wiedzieć o zdarzeniu. Wystarczy zaobserwować katastrofę i jej dokonania po czasie. Dokładnie jak my obecnie.

To tak tylko się czepiając. Mir

Zgadzam się w zupełności. Fakty zostały dopasowane do tezy. Jednak mnie ujęła w tym artykule – poza docenieniem potęgi zagłębia Rydne i dokładnym zestawieniem funkcji jakie pełniła ochra w epoce kamienia/ochry, wyłączając jej funkcje w 100% magiczne i religijne – ważna konstatacja, że zbyt często nakłada się swój współczesny punkt widzenia w naukach humanistycznych na artefakty z przeszłości (a nawet na kronikarskie informacje o przeszłości) i wytwarza się fałszywe obrazy dziejów. Ludzie, a naukowcy są ludźmi, czynią to mimowolnie. W naukach humanistycznych, interpretacyjnych, trzeba specjalnego wysiłku, aby umysł oderwał się od współczesnych wzorców jakie automatycznie przykłada, jako miarę do interpretacji przeszłości.