Komentarze do: Megality Uralu, czyli Gór Panów

Autor: Laxim

Laxim — Thu, 27 Jul 2017 07:33:21 +0000

W odpowiedzi do Krzych.

Tutaj ciekawy film po czasie panowania Wielkich Zywiołów -Ognia, Wody, Lodu i Powietrza – nie wierze, w oficjalną naukę – ale wnioski samemu można wyciagnąć.
A propos jedzenia też:
https://youtu.be/kNTXCMYjwEk?t=517

Autor: Laxim

Laxim — Wed, 26 Jul 2017 18:45:34 +0000

W odpowiedzi do Adam Smoliński.

https://www.youtube.com/watch?v=tWAUTxKSBHs

Autor: Białczyński

Białczyński — Tue, 25 Jul 2017 19:05:53 +0000

W odpowiedzi do Krzych. Cieszę się z takiego odbioru Tomirysy, bo to nie jest żadna fantasy tylko coś znacznie więcej.

Autor: Krzych

Krzych — Tue, 25 Jul 2017 18:59:21 +0000

Gdzieś już kiedyś widziałem któryś z tych filmów, może tam być więcej zagadek. Niemniej udowadniają, że na naszej północy również istniała potężna (nawet bardziej) cywilizacja – cywilizacja której to my niezbyt świetnymi potomkami jesteśmy 🙂
Jeszcze jest ciekawy przypadek wyprawy grupy Diatłowa.
Wynika coś jeszcze, budowle które tam były nie zachowały się najlepiej, choćby jak na południu, przypadki jak u nas np góra Ślęża, jakby komuś bardzo zależało nie dopuścić do pamięci… z drugiej strony to właśnie z południa przyszły „choroby” Kalijugi.
PS.
Panie Czesławie czytam właśnie „Tomirysę i Czaropanów”, książka świetna, wciąga jak wir… Dla nas dzisiaj wiele scen to jak „odlot”, inicjacja w Komorze Wyroczni, w ogóle sama Komora, i dalej…
Pozdrawiam

Autor: Adam Smoliński

Adam Smoliński — Tue, 25 Jul 2017 13:05:53 +0000

Oczywiście, jak zwykle malkontenci będą klepać, że wszystko to są naturalne spękania skał.
Warto podkreślić, że w okresie zlodowacenia europejskiego, dzięki specyficznym warunkom panującym w Arktyce, za Uralem, w całej Syberii panował klimat umiarkowany.
Ural stanowił ogromną barierę dla prądów powietrznych z zachodu. Prądy te niosły zimne i wilgotne powietrze. Przy zetknięciu z Uralem następowało wyładowanie wilgoci z chmur w postaci śniegu, po zachodniej ich części. Na wschód od Uralu śnieg już nie padał, co uniemożliwiało tworzenie się lodowców na Syberii.
Podobną barierę dla prądów zachodnich stanowiło zamarznięte Morze Arktyczne. Wilgotne prądy z zachodu, stykając się z mroźnym powietrzem Arktyki, powodowały wyładowanie całego śniegu w Arktyce i tworzenie się właśnie tam lodowców. Dzięki temu Skandynawia północna była najbardziej obciążona lodowcem kontynentalnym, co jednocześnie powodowało zapadanie się jej w głąb Ziemi. Grubość pokrywy lodowcowej wynosiła ok. 4 km, co stanowiło miliony ton obciążenia. Obecnie, Skandynawia pozbawiona lodowca, wynurza się z Ziemi ok. 1 metra na rok.
Od wschodu i południa, Syberia była ogrzewana ciepłymi prądami powietrza. Dzięki takim warunkom, Syberia w tym czasie była doskonałym miejscem dla rozwoju cywilizacji.
Dodać należy, że Syberia jest po Ukrainie drugim miejscem na Ziemi, gdzie zgrupowane są największe zasoby czarnoziemu, najlepszej gleby uprawnej. Stanowiło to wspaniałe warunki dla rozwoju rolnictwa na wysoką skalę.
Dopiero ocieplenie klimatu, topnienie lodów Arktyki, spowodowało zmiany klimatu Syberii. Zaczął się on oziębiać, a Syberia zaczęła zamieniać się w tundrę z mchem chrobotkiem. Cywilizacja zamieszkująca Syberię, musiała ją opuścić i przenieść się na południe oraz zachód Eurazji, gdzie były lepsze warunki do życia.
Łowcy mamutów, jeleni i turów widzieli te zmiany wędrując za ich stadami wzdłuż Eurazji. Wiedzieli, gdzie można się przenieść i gdzie żyją inne ludy o określonej mentalności i przyjazne.