Potwierdzam, na Śląsku zazwyczaj gogóły to zielone młode i kwaśne jabłka, w których jeszcze nie dojrzały pestki. Jak ktoś jest nieopierzony, nieokrzesany – to się mówiło nań gogół.

Gogoły to nie jakieś tam kaczki tylko młode kaczki, także ta nazwa określa zawiązki owoców, owoce ledwo co zawiązane – niedojrzałe – to także świadczy o związaniu tych pojęć w języku polskim i innych słowiańskich z nauką mowy małych dzieci, co robi się przez powtarzanie – mówi się że dzieci głagolą, czyli bleblają jakimiś sylabami czasami zrozumiałymi a czasami nie.

Żeby odtworzyć tę postać musiałem zbierać mnóstwo materiału – etymologia mniej więcej jest w Poczcie Bogów na moim blogu – trzeba wejść na Przewodnik po blogu i tam w drzewie blogu znaleźć odpowiednią część – jest 6 części nie pamiętam w której jest Gogołada.

Postać Gogołady odtworzyłem także z podań etnograficznych. Niestety teraz nie siedzę w tym temacie i nie przypominam sobie źródeł z jakich w tym wypadku korzystałem, może było coś u Franciszka Kotuli, tyle że podaniach ludowych z tego co pamiętam chodziło o inną Gogółkę. Musiałbym wrócić do tych spraw a to było bardzo dawno bo pisałem to w 1997 roku, a odtworzenie postaci Gogołady i jej funkcji to jedna z bardziej skomplikowanych operacji w Księdze Tura i złożyło się na to wiele źródeł – także chyba ukraińskie i rosyjskie o ile pamiętam. W internecie na pewno pan tego nie znajdzie. Można przypisać Gogołów jej nazwie, tak jak i Gogolin, i Chochołów, Holin/Cholin, sporo nazw na Śląsku i w Czechach i na Ukrainie. Postać popularnego Chochlika-Hohołyka (jako sprawcy błędów drukarskich) i nazwa dla Chochoła jako snopka na polu to także pozostałości po tym kulcie – W sprawach druku to jest nawet bezpośredni związek i wskazówka do funkcji bogini zapisu – głagołu i głagolicy. Chochliki to znane postacie etnograficzne opowieści ludowych z całej Słowiańszczyzny co też świadczy o rozpowszechnieniu kultu. O mocy ducha bogini świadczy też ludowe przypisanie tego imienia do wyładowań atmosferycznych w wysokich chmurach – bezgłośnych. Wyładowania te otrzymały oficjalną polską nazwę Chochlik.

Wikipedia
chochlik – zjawisko atmosferyczne, inaczej sprite: https://pl.wikipedia.org/wiki/Sprite_(zjawisko_atmosferyczne)
https://pl.wikipedia.org/wiki/Sprite_(zjawisko_atmosferyczne)

a tutaj okolice : https://bialczynski.pl/slowianie-w-dziejach-mitologia-slowian-i-wiara-przyrody/swiatynie-wiary-przyrodzoney-slowian/gora-chelm-pod-stepina-pogorze-strzyzowskie/#comments

Swoją drogą szkoda, że nie chce pan pod tym artykułem dyskutować o Kamiennej Mapie z Baszkirii – nasza dyskusja jest bowiem nie na temat i nie powinna się odbywać w tym miejscu.

Nie bardzo rozumiem pytanie. Proszę przeczytać w Księdze Tura skąd ona się wzięła, ewentualnie poczytać o niej w Poczcie Bogów na tym blogu. W odpowiedzi musiałbym tutaj napisać elaborat. Punktem wyjścia jest bogini znana w Post-Słowiańskich Niemczech na Ziemiach Połabia i zgermanizowana na Holdę, ale znana również z Mołdawii, Ukrainy i Rumunii co poświadcza zbiorowa praca naukowa Mify Narodow Mira wydana przez Akademię Nauk w Moskwie.

Germańska etymologia miana tej bogini jest żenująca i śmieszna. Bóstwo to zostało po prostu ukradzione Połabianom i Łużyczanom oraz Ślężanom czyli Obodrytom-Odrysom, którzy częściowo przemieścili się i zamieszkali też w Mołdawii i Rumunii tworząc znany lud Draków-Odraków-Drakonów czyli Traków (PATRZ MIRCEA ELIADE NA TEMAT SMOCZEGO bądź WILCZEGO POCHODZENIA TRAKÓW, jak wiadomo Wilkami zwano nadłabskich Wieletów). ODTWORZENIE JEJ FUNKCJI TO SPORA OPOWIEŚĆ, TEŻ NIE NA WPIS INTERNETOWY.

Podaję tutaj wikipedyczną żałosną etymologię germańską:

In Germanic legends, Frau Holda (or Frau Holle) was the protectress of agriculture and women’s crafts. Holda, Holle, Huld, and Hulda may be cognate of the Scandinavian creature known as the huldra.[1] Jacob Grimm made an attempt to establish her as a Germanic goddess.[2]

Etymology

From German hold (“gracious, friendly, sympathetic, grateful”), Middle High German hulde, Old High German huldī (“friendliness”). Cognate with Danish and Swedish huld (“fair, kindly, gracious”), Icelandic hollur (“faithful, dedicated, loyal”), Middle English hold, holde, Old English hold (“gracious, friendly, kind, favorable, true, faithful, loyal, devout, acceptable, pleasant”), from Proto-Germanic hulþaz (“favourable, gracious, loyal”), from Proto-Indo-European *kel- (“to tend, incline, bend, tip”).[3]

The name Hludana is found in five Latin inscriptions: three from the lower Rhine (Corpus Inscriptionum Latinarum XIII 8611, 8723, 8661), one from Münstereifel (CIL XIII, 7944) and one from Beetgum, Frisia (CIL XIII, 8830) all dating from 197 AD-235 AD. Many attempts have been made to interpret this name.[4]

NIESPOTYKANE NIGDZIE NA ŚWIECIE W ŻADNEJ INNEJ MITOLOGII ŻEBY BOGINI NOSIŁA w języku danego ludu imię – „PRZYJACIELSKA”, „Przyjaciółka”, „Sympatyczna” lub coś w tym stylu. To oczywiste germańskie naciąganie etymologii, podczas gdy słowiańska etymologia tego miana jest oczywista.

Jacob Grimm jest znanym złodziejem/zawłaszczycielem legend i podań słowiańskich z Połabia, z okresu gdy Brandenburgia i Prusy panowały nad tymi ziemiami słowiańskimi i korzystały z ich zasobów jak z kolonii afrykańskiej. Proszę pamiętać też że w świetle badań genetycznych Słowianie i Staroeuropejczycy stanowili pierwotną ludność Skandynawii, gdzie stworzyli swój język słowiano-staroeuroejski – pra-nordycki, zanim weszli tam Celtowie pod wpływem których język ten zmienił się w staroskandynawski. Jeden ze współtwórców Eddy (prozaicznej) Snorri Sturluson, twierdził już w XII wieku że bogowie Skandynawów pochodzą z kontynentu , znad Donu i Dniepru – tak pisał na przykład o Udonie/Udynie przerobionym przez Niemców na Odyna. Grimm ukradł to po prostu i zrobił z Holdy-Huldry-Holdary germańską boginie co nawet w wikipedii przyznają w notce germanofilscy „fachowcy”. Holdara = Goł-Dara – głagołem czyli mową/runami/runem darząca/dająca – przestawki głosek są na porządku dziennym w kreolizowanych, upraszczanych – a takim był ten pra-nordycki – wersjach języka praindoeuropejskiego=słowiano-indo-scytyjskiego.