Ra miał tarcze słońca oplecionego wężem czyli symbolem czasu. Jak to się ma hinduiźmie i wedyźmie?

W tym momencie nie pamiętam ale coś mi świta że Rama,rydwan i wirujący dysk …

https://zapodaj.net/images/625ae44111cef.png

Zastanawiające podobieństwo.

Mianem Turkutów gędźby Baji określają wszystkie ludy tureckie, a mianem Kitajów-Kutajów wszystkie Ludy Żółte, czyli Tatarów, Mongołów, Tajów, Wietnamczyków, Koreańczyków i Chińczyków. Nie należy mylić Turkutów z Turami i Turańczykami, którzy byli wcześniej. Turowie to plemię burskie, czyli słowiańskie, a Turańczycy to Turowie słowiańscy zmieszani z plemieniem skołockich Saków. Windia to rzecz jasna aryjskie ziemie Indii, a Horosz to haryjskie ziemie od Bajkału przez Jezioro Aral (Morze Orol) po Iran, zaludnione w prawiekach przez mieszaninę skołocko‑istyjsko-słowiańską, Turkutów, Monżgołów i ludy irańskie.
Nad samym Aralem (Orolem) mieszkali liczni Harowie pochodzący z Karpat, których odłam stał się potem Harami Pustynnymi w Kitaju (Tokaharami, Tokharami, Harami Toka Mahy czyli Toka Magóry, Maga). Ci Harowie byli znani Kitajom-Kutajom, później w różnych odłamach i mieszaninach z innymi plemionami – po zmieszaniu z Monżgołami jako Houan-Houan (Juan-Juan, Żou-żan) oraz jeszcze później jako Biali Hunowie (Heftalici), Humanie-Kumanie, Huni-Gunie. W innym zmieszaniu w Mazji – jako Koszerowie (Kasztrijowie w Kaszmirze), a później po zmieszaniu z Turkutami znani też w ziemiach Lądu w XIII wieku NK (V wieku n.e.) – jako Hunni, w XV wieku NK (VII wieku n. e.) jako Awarowie, w XVII wieku NK (IX wieku n.e.) jako Kumanie-Połowcy, Kipczacy oraz w XVIII wieku NK (X wieku n.e.) jako Khazarowie-Chazarowie. Następnie Kirgizowie i Ujgurowie – to wszystko są mieszaniny słowiańskich Koszerysów, Jakoszan, Burów, Czarnosiermiężnych, Kamiennych Ojców, Spisów-Szyszów, Ryjnów-Bierygów, Harów Orolskich i Tarymskich Tokharów z Turkutami i innymi ludami i plemionami Mazji.
Turkuci stali się mongoloidalni po przejściu przez ziemie Monżgołów, a potem przez Kitaj. Wreszcie przekształcili się w Turków dopiero około 550 roku n.e., czyli około 1350 roku NK.

Zmieniłem opis obrazka bo był rzeczywiście mylący – chodzi wyłącznie o podobieństwo do Obwaru Światła Świata czyli o trzy kręgi i trzy drogi używane według mitu, chociaż w Obwarze Swąta były cztery wejścia – czwarte zaparto. Czwarty Kir to Kir Północny – Naw zwana Otchłanią, związana z Nicą – Unicestwieniem.

Kwestia używania trzech bram jest poświadczona również z późniejszych czasów w świątyniach Słowian na Połabiu.

Też powiedziałbym, że są 4. To dolne na zdjęciu, czy filmie jest trochę mniej wyraźnie, alej jest taka sama kreska i w kamieniach w miejscu łączenia drogi z kamieniami jest wklęsły łuk.

W budowlach świątynnych czwarta droga, północna nie była nigdy używana (nawet jeśli istniała) – to dokładnie mam na myśli pisząc o podobieństwach.