– Mam dość życia, które wiodę – mówi. – Chcę Boga.

I zawsze, kiedy odwiedza go ksiądz, mówi jedynie o seksie. ”

Taki jeden jezuita to napisał. 😉

Sława Panie Rafale – to wszystko co Pan pisze to odczucia, selektywne i subiektywne, obiektywizm wymusza rzeczywistość która skupia wszystkie interakcje w tym matriksie – i tylko ten LECH co widzi, jak łatwo można zamącić drogę, którą sama Istota z krwi i kości wybrała – niech Pan pomysli – jakby jakiś bóg chciał istotę doskonałą nie stworzyłby człowieka – więc z tego założenia wynika, nie bierz żadnych bogów na swe plecy, nie wymawiaj ich imienia, i ciesz się Q.wa życiem, bo jak nie to pustynne robactwo przejmie nad Tobą kontrolę. A Wiara to na tyle intymne i prywatne sacrum, że wała pasożytom a RODzice mają nau3ć dzieci myślenia, bo bez tego staną się kolejnym trybikiem w machince do robienia kokosów gangbankklerowi.

Przepraszam, ale o którym to bogu, tu mowa? Jahwe, Jeszua, czy jakimś inszym – pustynnym, bo już można się pogubić w tych pustynnych bredniach?

Sława dzezik, Pan Rafał chyba przesadził po mojej ostatniej prośbie z korą dębu – chyba:-)
Niestety musi dopisać jakieś enigmatyczne aksjomaty które rozumieją albo udają że rozumieją „krzyżowcy”, bo ja za świerka nie wiem co chciał przekazać.
„Za jej niszczenie, jest odpowiednia kara, zapisana i wynikająca z naszego instynktu” = no nie wiem, ale …
Człowiek sam siebie niszczy niszcząc swoje środowisko
kara wynika z tego pierwszego,
a instynkt nakazuje nam żyć a nie cierpieć – pomijam inszą wrażliwość śniętych pustynnych.
Więc tożsamość to korzenie, a nowe musi czerpać ze starego boru inaczej to będzie mamałyga bo nawet chwast jest pożyteczny – ale wytłumacz to homo catolicus!