@Prawda jest prawem,
Och, ciemniactwo, ciemniactwo, ciemniactwo!!!

Miłość to przede wszystkim bezinteresowne dawanie siebie osobie, którą obdarza się tym uczuciem. Wszystko w porządku, jeżeli przebiega to obustronnie.
Jeżeli zaś, przebiega to tylko jednostronnie; jedna ze stron tylko bierze, udając uczucie, to niestety taki związek ma cechy pasożytnicze. Tym gorzej, jeżeli jedna ze stron pasożytuje z premedytacją, lokując swe prawdziwe uczucia w zupełnie innej osobie. Niestety takie związki zdarzają się obecnie dość często. Pomimo, że takie zachowania pasożytnicze ogólnie uznawane są za wysoko niemoralne, to mimo tego w wielu kręgach są uznawane za normę. W świadomości wielu młodych ludzi funkcjonuje, zasada bogatego ożenku z osobą o wysokiej pozycji społecznej. Daje to przede wszystkim wygodne i beztroskie życie. Czyż złapanie bogatego męża nie jest celem wielu młodych kobiet, np. „na ciążę”?
Młode kobiety potrafią mieć czasami jeszcze „genialniejsze” pomysły na przyszłe życie z wybranym partnerem. Zwłaszcza, jeżeli taki partner, do takiego życia nie nadaje się, z różnych przyczyn. Jest to pomysł pt. „Jak go będę bardzo kochała, to on zmieni się”.
Nie drogie panie, nie zmieni się. To mrzonki, a na końcu jest przepaść. Faceci, w krótkich spodenkach nie nadają się do związków, bo będą zawsze szukali akceptacji „mamusi”. Nie ważne, kim obecnie jest ta „mamusia”.
Mądra kobieta jest potrzebna mężczyźnie, jak powietrze do życia. Mądra, ale nie cwana, która będzie się wozić na jego plecach. Na końcu tej ścieżki jest pogarda do partnera oraz uczucie zmarnowanego życia.
Niestety, takie pomysły na życie kończą się najczęściej tragediami.
Tragedią związków jest brak wspólnych celów życiowych i ciągłej rozmowy nad rozwiązywaniem problemów, „Kiedy dwa konie ciągną wóz w dwie różne strony, to wóz ten dość szybko rozleci się”.
Pruderia chrześcijańska zniszczyła świadomość miłości, wbrew temu, co głosi kościółek.
„Miłość” na ustach kościółka to tylko frazes. Zniszczenia dopełnił komunizm, traktując człowieka, jako przedmiot ideologii, „masy tylko się liczą”. Uczucie miłości do drugiego człowieka stało się wstydliwym wybrykiem burżuazji. Tutaj też komunizm zaznaczył swoją pruderię, wbrew pozorom. Przemiany społeczne lat 70 tych, XX w., jako bunt przeciw pruderii, przewróciły jeszcze bardziej wszystko do góry nogami.
Dążność do kariery stała się podstawą, zaś uczucia należy schować do kieszeni, a pozory uczuć wykorzystywać w karierze.
Brak wychowania seksualnego w szkole, tym samym przymus zdobywania doświadczeń we własnym gronie młodzieży, szeroki dostęp do pornografii, spłyciło pojęcie miłości tylko do seksu, jako wręcz sportu.
Bardzo często, przez kobiety, wyrażany jest pogląd: „Faceci myślą tylko o jednym”, w domyśle, oczywiście o seksie. Czyżby kobiety były z natury wyprane z takiego myślenia? Jest to chyba pogląd z gruntu fałszywy?
Wychowanie chrześcijańskie, a jednocześnie kontrkultura przeciw chrześcijańska, uczyniły spustoszenie w pojęciu uczucia miłości.
Miłość to nie jest wyłącznie seks, chociaż jest on bardzo ważnym elementem miłości. Facet niekoniecznie chce zaciągnąć kobietę do łóżka, co ma być jego głównym celem.
Uczucie miłości, w tym ujęciu, nabrało cech jakiejś choroby psychicznej, chemicznego procesu hormonów, zaś samo uczucie wybrykiem natury.
Miłość to związek dusz, uczucie bliskości z osobą, z którą się dobrze czujemy. Łatwość rozmowy z tą osobą, mnogość tematów do dyskusji, wspólne rozwiązywanie problemów, brak nudy w bliskim obcowaniu.
Życie obok prowadzi do niczego, zwłaszcza do niesmaku, a nawet pogardy.
Tym wszystkim zajmowały się kapłanki Łady – Ladacznice. Za sprawą chrześcijaństwa miano to nabrało pojęcia pejoratywnego. Kapłanki miłości przekręcono na pogardzane prostytutki.
Ciekawe, co by chrześcijaństwo uczyniło z mianem proktologa, gdyby miało w tym ukryty cel?

Do Prawda jest prawem

1. Kobieta Słowiańska jest najpierw Wolnym Człowiekiem – Świadomą Istotą Wolną z Przyrodzenia, więc realizuje swój osobisty rozwój w kontakcie z własnym boskim pierwiastkiem w sobie według własnej woli. Nie ludziom oceniać to jakie doświadczenia ona zbiera dla doskonalenia siebie i dla swojego Duchowego Osobistego Wzorca przebywającego cały czas w Rdzeniu Istoty – i dla Świadomości Nieskończonej.

2. Przedstawiony przez Ciebie wzorzec nie jest uniwersalny dla Wszystkich Istot Świadomych. Popatrz na Istoty Wyższe od Człowieka – na Zwierzęta które są znacznie bliżej Boskości i Prawdziwej Miłości, o szczebel bliżej Boga niż Człowiek. Różnie to bywa.

Słowo ladacznica jakiego użyłaś może dotyczyć ciebie w którymś kolejnym wcieleniu Bliższym Boskości Tutaj na Ziemi lub na Wyższym Planie. O Zasadach Wyższych Planów raczej niewiele wiesz – jak my wszyscy. Co tam może Cię spotkać? Przy takim podejściu możesz na Wyższym Planie doznać wielu konfliktów, rozczarowań i mogą się one okazać niezbyt miłe. To samo z wcieleniami na innych PLANetach – Kto wie jakie zasady co do Miłości panują na Enceladusie

3. Rozdawanie Miłości – jeśli to jest Miłość Prawdziwa – To stan bliski boskości bardziej niż Uwielbienie i Umiłowanie samego siebie. Jakie formy przybiera owo Rozdawanie Miłości? – różne. Czasami najprostszą Przyrodzoną związaną z Biologicznym Ziemskim Uwarunkowaniem Istoty Fizyczno-Duchowej jaką jest Człowiek

4. Hasło jakie wygłosiłaś na temat Słowiańskiej Kobiety znam z opowieści Trechlebowa, które czasami są niestety zwykłym bełkotem. Nie bierzmy wzorców przedstawianych przez Trechlebowów i Hiniewiczów za wzorzec Wiary Przyrodzonej Słowian – bo są to łatwo wygłaszane czasami zwyczajnie rasistowskie, megalomańskie rosyjskie brednie, a czasami wręcz propaganda moskiewska o Wyższości Rusów nad Światem i ch Wyższej Moralności Nieskazitelnej, do tego te poglądy skażone są często chrześcijańskim wychowaniem tych ludzi.

Weź też pod uwagę, że nie każda Istota Świadoma przyjmująca formę materialną Człowieka na Ziemi ma tyle szczęścia w życiu żeby doznać od pierwszego razu Szczęścia Prawdziwej Miłości z drugiej strony i sama doznać tego uczucia. Nie każda Kobieta ma to szczęście dotrwać do swojego końca na Ziemi z pierwszym swoim życiowym partnerem. Gdyby była niezdolna do drugiej i trzeciej i czwartej i piątej Miłości to byłoby fatalnym doświadczeniem dla niej samej.

5. Weź też pod uwagę taką prostą zwyczajną rzecz jak doświadczenie. Żeby mieć pewność, że to co przeżywasz jest Najprawdziwszą Jedyną Miłością Twojego Życia – musisz mieć z czym to porównać w swoim doświadczaniu.

Podsumowując – dla mnie osobiście podejście jakie przedstawiłaś ze swojego punktu osobistego rozwoju dzisiaj w tym poście – jest skażone moralnością katolicką/chrześcijańską i niezrozumieniem do końca na czym polega Wolność Prawdziwa drugiego Człowieka innego niż ty sama oraz Miłość Prawdziwa. Gdy to swoje ograniczenie Przezwyciężysz będziesz jeszcze bardziej Wolnym Człowiekiem niż jesteś obecnie.

Ale to co napisałem to tylko moje osobiste zdanie które możesz spróbować zrozumieć i poczuć i wyciągnąć z niego coś dla siebie, lecz możesz się nim też zupełnie nie przejmować i trwać przy swoim zdaniu. Twoje Życie na Ziemi To Jest Twoje i Tylko Twoje Osobiste Doświadczenie i Twoja Droga jest także Tylko Twoja. Tylko Ty Zarządzasz Swoją Osobą i Swoją Drogą.

Ocenianie drugiej osoby i jej życia ze swojego osobistego punktu widzenia jest na pewno Błędem. Walka z jakimiś poglądami to nie walka z osobami i ich drogą życiową oraz ich własnym życiem i doświadczeniem.

Gdybyś wyraziła pogląd: Uważam że miłość przeżywa się tylko raz w życiu z jednym partnerem, a jeśli ktoś ma więcej tych miłości to nie wie na czym polega Miłość Prawdziwa – to walczyłabyś z poglądami a nie z osobą. Wtedy ktoś mógłby z takim poglądem dyskutować za innej pozycji niż ja to tutaj napisałem. Np. mógłby napisać: są różne rodzaje „miłości” Człowieka do Człowieka. Ja osobiście kochałem i miałem w moim życiu więcej kobiet niż jedną. Kochałem je i kocham różnymi rodzajami miłości. Zbierałem też w młodości doświadczenia z wieloma kobietami których nie kochałem i dowiadywałem się tego w trakcie owych związków, jednorazowych, dłuższych i krótszych.

W jaki sposób zbieralibyśmy doświadczenia w tym co jest uważane za Najwyższy Dar Serca – w Miłości – gdybyśmy mogli poznać to uczucie tylko Jeden Raz i dać je Tylko Jednej Osobie?

Dlatego pogańskie kapłanki tak jednoznacznie uznawane przez chrześcijaństwo za prostytutki ( o czym piszę tutaj: https://bialczynski.pl/2017/05/01/baju-baju-czyli-skad-wiadomo-ze-zbior-podan-teogonicznych-slowian-nazywano-baja/) były po pierwsze Wybrankami Bogów Dawczyniami Miłości i Przekazicielkami Boskiej Wiedzy – także tej dotyczącej dawania i brania Rozkoszy i Miłości, po drugie zaś Nauczycielkami Miłości i Rozkoszy, po trzecie zaś Przekazicielkami Baji – Wiedy Przyrodzonej i Prawa Przyrodzonego poprzez Tan i Dań. Miłość jest Tanem i Danią – jest Jądrem Człowieczeństwa.

Tu chodzi o zachowanie RODU,jak czesto dzieci z mieszanych zwiazkow maja problem z wlasna torzsamoscia,nie wiedza do jakiej kultury naleza,traca wewnetrzne ja.Mam osobiste obserwacje w tej dziedzinie ,zyje 8000 km dalej gdzie ludnosc od pewnego czasu sie „miesza” i moc problemow -spolecznych ,psychicznych/duchowych,zdrowotnych/cielesnych z tego wynika.Istnieja badania w tym kierunku,postaram sie odszukac lecz beda to pisma w jez.angielskim