Słowianie pisali Głagolicą. Pisali, bo wiedzieli o sprawczości tego pisma wszystko, kiedy potrzeba było od lewej do prawej a kiedy potrzeba było od prawej do lewej. Używali też atramentu czerwonego i niebieskiego. Zapis tym pismem był wielowymiarowy, a przez to precyzyjny sprawczy, magiczny, mogtyczny, podczas odczytywania go.
Rzeczywistość widzialna, materialna jest jak odcisk lakowy stempla, czyli swojego eterycznego wzorca. To co na pieczęci prawe na stemplu jest lewym i odwrotnie.
Pismo ustawiało precyzyjnie i wzorzec i pieczeć.
Teraz jak widać ktoś coś pisze chcąc przekazać konkretną myśl, a ktoś inny odczytuje zupelnie myśl inną. Pomieszano nam języki, czyli uszkodzono precyzyjne przekazywanie myśli stwórczej, za pośrednictwem mowy i pisma.

Ciekawostką
https://www.facebook.com/share/v/nB2U9ms9dMGrMfZe/

Dr Zalewski ma własną stronę internetową i poprzez formularz na tej stronie można się z nim skontaktować.
http://drfranc.com/kontakt/

Czyżby? A nie przypadkiem z perskiego i sanskryckiego języka, czyli od-arjowego, gdzie słowiańską głoskę „ć’ zmieniano na bliskim wschodzi i Indiach na 'ti’? Może więc rozbijmy to rzekomo staro greckie słowo 'mathema’ na rdzenie; 'mat’ i 'hema’ i 'tikos’ a zyskamy znacznie większe spokrewnienie ze starosłowiańskimi rdzeniami niż gockim 'mundon’. Jakimi? Oto one; 'mati/mać/matka/macierz/ojczyzna/siedlisko’. Odpowiednik 'he-ma’ znajduje natomiast w znaczeniach 'he/ha-ma’ ; 'życie-ma’. Zaimek 'ti’ to po prostu 'te/ta’. Zostaje 'cus’ czyli 'kus’ od 'ko-s’ czyli 'koło’ i zwykły, typowo grecki, bo od Lachajski dźwięk na zakończenie wyrazów, typowy dla Słowian, czyli 's/sz/si/ski’. Mamy tutaj znaczenie; 'matka życie mająca ta kolista’. Odczytajmy ten termin raczej odwrotnie, bo tak pisano i rozumiano wtedy ich znaczenie poprawniej, w lewo; 'kolista ta mająca życie mać/mati/matka’. Albo chodzi tutaj o siedzenie w kręgu i naukę , czyli szkołę (j.greckim; skhole ; podobnie od znaczenia słowiańskiego; is/z-koła), lub zapis na okręgu, obręczy. Rzeczywiście więc termin 'matma/matematyka’ oznacza najpewniej źródło wiedzy na okręgu, cyfry rysowane zwykle inaczej lecz abakus, czyli kalkulator, liczydło, jak kwiat, w okręgu.