Dla nas każdy powód do tańca, radości, zabawy, jedzenia i picia był dobry. Ze stypą włącznie. Tym bardziej radośnie świętowano zwycięstwa, wesela itp.

Słowianie obiatę składali bogom Słońca. Dlatego robili to w południe. Zwierzęciem poświęconym bogu Słońca, jest m.in. kogut i kura. Stąd wziął nam się rosół z kury lub kapłona (kastrowany kogut) na niedzielny obiad. Niedziela to dzień Boga Słońca.

Po zwycięstwach, Słowianie część łupów składali w świątyniach i świętych gajach, w darze dla bogów. Modły znosili kapłani. Słowianie nie byli tak rozmodleni jak chrześcijanie. Zamiast modlitw, które owszem istniały, ale w znacznie mniejszym stopniu niż u chrześcijan, rozpowszechniona była obiata. (Nadmienię, że opisuję to zagadnienie w Zeszycie I z cyklu Co każdy Słowianin wiedzieć powinien.) Obiata jest szczególnym rodzajem ofiary. Polega na składaniu w darze żywności i spożywaniu jej wraz z obdarowanymi. Obiaty składano bogom i zmarłym przodkom. Słowianie bardzo lubili obiatować. Od składania obiat mamy słowo obiad.

Nie tyle za swoich wrogów, ile bardziej w sensie tryumfu i pogardy dla wrogów.

Dużo jest świadectw o tym, że Słowianie ucinali łby swoim wrogom, ale o tym, żeby się za nich modlili, to nie za bardzo.

To pytanie jest tak dziwnie skonstruowane, że ciężko na nie odpowiedzieć. Dlaczego myślisz że Słowianie modlili się za swoich wrogów?

Dragomira, a czy widzisz tam też na inną formę duchowości Słowian, która mogła polegać, na odcięciu łba wrogom i pomodleniu się za ich nędzne dusze. Taka wersja bardziej hard.

To dobrze, że pisze się książka językoznawcza, ale słowa Skryby – cytuję: „Ja stawiam na Język, Tradycję, Kulturę, itp i to porównuję. Całkowicie olewam tzw. kroniki, historię, itp.” – niestety nie wróżą jej dobrze. Żadna jednostronna praca nie uwzględniająca innych dowodów z innych dziedzin nie jest w stanie przekonywująco dowieść co było na przestrzeni dziejów. Chyba że skupi się wyłącznie na tym co było pierwsze. Ale nawet takie podejście nie uchroni Autora przed obaleniem jego tez z pozycji innej wiedzy, co na pewno wrogowie zrobią.

To musi być kompleksowe. Jednak oczywiście cieszę się, że on pisze książkę. Bardzo dobrze.

Bardzo ciekawe tematy, czekam z niecierpliwością, ale bez stresu… 🙂