Pierwotnie „leto” mogło odnosić się nie do prze/lotów ptaków, gdyż są gatunki , które zimują lub przylatują tu z innych terenów, więc nie jest tak , że zimą wszystkie ptaki odlatują – a do świata owadów. To owady w zimie nie są widoczne, gdyż przechodzą w tym czasie swój uśpiony etap rozwoju, a roją się dopiero wiosną i latem. To z kolei przyciąga ptaki , które żywią się między innymi również owadami.

To, jak tłumaczy tę kwestię Goran, należy rozpatrywać pod kątem związku dwóch słów „proleće” i „leto” oraz sytuacji klimatycznej w jakiej one funkcjonują. Z naszego punktu widzenia jest to trochę wywód akademicki, bo w naszej strefie klimatycznej funkcjonują 4 główne i dwie przejściowe pory roku. Tymczasem na Bałkanach przejście od pory zimowej do letniej może następować dużo szybciej. Zapewne na Bałkanach wiosna taka, jaką my znamy , tj. z przeplatającymi się epizodami śniegu i ciepła, tam nie występuje. Stąd też pora roku pomiędzy zimą a latem to właśnie przedlecie -zapowiedź lata, a nie wyraźnie odrębna zarówno od zimy, jak i od lata pora roku. Ponieważ ten epizod klimatyczny pokrywa się z przelotem ptaków, stąd jedna wspólna nazwa „proleće” dla obu zjawisk zachodzących w przyrodzie.

Karkołomna etymologia. Moim zdaniem, słowo; 'lato/leto/ljeto’ pochodzi po prostu od słowiańskiego terminu 'lato’ a bliskoznacznego z 'letnio’ w którym drugi, również prastary wyraz, wyjaśnia o co tutaj chodzi. 'Letni/letnia’ to nie tylko przyjemne ciepełko, ale ciepełko w sam raz, czyli 'wyrównane’ poprzez odpowiednia proporcje zimna jak i gorąca. Stąd woda letnia to woda w sam raz dla ludzkiego ciała. To woda 'wyrównana’ temperaturowo!
Podobnie, temperatura powietrza w porze letniej, to wyrównana, najbardziej odpowiadająca naturze temperatura. Podobne znaczenie atmosferyczne ma termin 'zima’ pochodzący od 'sima’ czyli jasność (si/światło) ma. Letni, to termin zapewne od 'l(a)ata(n)’ lub 'laato(n)’ czyli 'równy (li/la/lo) – to (at/ot) – an (on)’ gdzie przystawka 'an’ została dodana do wcześniejszej oznaczającej to samo, dla podkreślenia wyrównania tej wyrównanej cechy temperaturowej i pochodzenia od 'lato’ jako '(a)ni’. Widać wyraźnie, że 'lato’ odnosi się więc do najdłuższej w środkowo południowej Europie (kraina Vincza, Dunaju) , wyrównanej pogodowo i temperaturowo, przyjemnej dla człowieka pory roku. Dlatego, Presłowianie zastosowali w tym wyrazie pramorfem a raczej krótki rdzeń wyrazowy 'la’ oznaczający 'równe’ ! Oczywiście, szybowanie, czyli 'latanie’ pod równym nieboskłonem, czy z racji równowagi ptasiego lotu, jego zwykle spokoju, odnosi się do tego samego rdzenia 'lo’ stąd 'lo-ot’ (latanie, latawiec, lotki) czyli 'równe – to’. Lato jaka pora roku na niczym nie lata, jest raczej płci żeńskiej niż męskiej z racji właśnie 'lo/la’ czyli bliskiej 'ono’ lub 'ana/ona’ niż 'on/an’. Wiele jest znaków wskazujących na takie właśnie etymologiczne źródła, i nie da się tutaj zapomnieć, że dawne rdzenie wyrazowe były niegdyś bardzo krótkie a dzisiaj są uznawane za morfemy w naszych wydłużonych terminach. Nie da się ich pojąc bez pamiętania o tym. Podobne i to ogolnoeuropejskie znaczenie, ma inny krotki odsłowiański wyraz 'maja’ przemieniony w porę roku 'maj’ czy rzymską boginie.