Komentarze do: Tadeusz Miciński (1873 – 1918) – Strażnik Wiary Słowian [I Starosłowiańska Świątynia Światła Świata]

Autor: Białczyński

Białczyński — Sat, 07 Jul 2018 04:34:41 +0000

Kochana pani Małgorzato, proszę nie wyrywać słów z kontekstu. Czegoś tu pani nie zrozumiała?:
Watykańsko-niemieckiej krucjaty Ogniem i Mieczem?;
Wycinki Świętych Gajów pod auspicjami Świętego Szyszki z Watykanu?;
Pomordowanych kapłanów słowiańskich i powieszonych za nogi na konarach wiedźm?;
Spalonych świętych ksiąg Słowiańszczyzny?;
Wyplenionej historii Wielkiej Lechii?;
Poddania Ziemi Ojców obcemu pasożytowi, krzewicielowi Pustynnej Zarazy?;

” dostrzegł już tragedię słowiańskich bogów wobec ofensywy nowej wiary i wtenczas zwrócił swą uwagę na Pomorze Zachodnie.”

Przenośnia to coś ponad siły do zrozumienia dla pani intelektu?

Autor: Małgorzata Konstańczak

Małgorzata Konstańczak — Fri, 06 Jul 2018 21:49:23 +0000

Tragizm Bogów? Cóż to jest? Pustosłowie..

Autor: Białczyński

Białczyński — Mon, 13 Feb 2017 06:36:53 +0000

To bardzo cenne wiadomości, bardzo interesujące, dziękuję.

Autor: Vitold-Yosif Kovaliv

Vitold-Yosif Kovaliv — Sun, 12 Feb 2017 18:58:26 +0000

W „Nietocie” Tadeusz Miciński dokonał dalszej poetyckiej transformacji wątku śpiących rycerzy w legendę-wizję przyszłych losów Polski. Pierwszy polski zapis tej legendy w 1843 r. uczynił ks. Michał Stanisław Głowacki „Świętopełk” (1804-1846), w drugim roku swego wikariatu w Poroninie. Spisał ją w mowie opowiadającego legendę górala nazwiskiem Makuch. Zapis ten przesłał w 1845 roku “do dalszego użytku” Wacławowi Aleksandrowi Maciejowskiemu, który opublikował ją w swoim “Piśmiennictwie polskim” pt. “Legenda o Bolesławie Śmiałym, w mowie opowiedziana ludu”, zaznaczając osobę od której ją otrzymał.

Autor: Lidia Święch

Lidia Święch — Sun, 12 Feb 2017 13:07:19 +0000

Jego twórczości nie umiem czytać w domu. Nietota, sprawiła, dawno temu,że wylądowałam śpiąc w kolebie skalnej w Tatrach. Część książki przeczytałam na Siwej Przełęczy.Ale to było dawno temu.I pamiętam jeszcze, że w gimnazjum mieliśmy wybrać dowolny wiersz, do recytacji i wydaje mi się ,że wybrałam jakiś wiersz Micińskiego.To był bardzo patriotyczny wiersz, ale nie jestem całkiem pewna, czy to był Miciński.I nie pamiętam już tego wiersza, ale wiem że wtedy robił na mnie wrażenie. Będę musiała wziąć się za Micińskiego to może odnajdę ten wiersz 😉 Z pewnością nie zaszkodzi spróbować …