Z mateMatyki, – OMA – AMO!!!!! Jezyk Slowiańskie, tworzą sanskryt – O – krąg, Kręgi, lecz w treści kreśli się koło, naturalne koło nie istnieje, to złudzenie Twego O KA – Oko- aKh – to ten widzący bez oczu. aKh-Kha Siw – czyli ten Madry, Viedzący, O Mąd.
Dalej OMA-sta- czyli przejaw bogactwa, cieżkiej pracy, owoc aby uzyskać przyjemność.
Prawdziwy o-krag istnieje dopiero w trzecim wymiarze, a jego przejawem biologicznym jest splot KODu DNA, bo gdy spojrzysz nie z boku a w środek ten ruch tworzy dopiero O-krag, lecz ty jesteś zdolny tylko do widzenia w dwóch wymiarach – trzeci wymiar jest odczucie wytworzonym własnie wskutek wirówki, tego czegoś co Rodzimowiercy Slowiańscy noszą na szyji, przy sercu – symbol Nieba Gwieździstego, tak Galaktyki Spiralnej.
Drogi SKRIBHA wypowiedzi, słowa są uwarunkowane zawsze czymś czego nie można wyrazić słowami, ale wyczuć można emocje.
SPrawa umowna, stąd unifikacja, odsyłam do modeli unifakcji astrofizyki: kwazar, blazar, radiogalaktyka – to jest to samo, chodź różnie się nazywa a to dlatego, że w zależności kto jest obserwatorem w jakim punkcie wszechświata obraz do niego jak sygnał wywołany falami grawitacyjnymi ( czyli dźwięk silnika w ruchu) dochodzi z boku, sam srodek strugi, czy prostopadle.
jak widzisz, OMmmmmm, AMmmmmmm – jeżeli jest zimno to wbrew pozorom zimna energia szybcie rozgrzeje, i nie narazi Ciało i Ducha na utratę energii, a jeżeli w upał napijesz sie Ciepłej Czaj Thai, Herbaty – nie narazisz się na anginę, a jak jeszcze sobie omaścisz cukrem, miodem, – możesz się dialektować życie,.
Ludzie zapomnieli, że nam niewiele tak naprawdę potrzeba, by żyć i cieszyć się życiem.
Nie chciałem Cie SKRIBHa urazić, nie ja. Jak i Om, tak i Am – to stara sztuka wprowadzenia ducha i ciała w rezonans – jako plus i minus,m fluktuacja powoduje pobudzenie synops w tym mózgu, one zaczynąja wytwarzać specjalne związki chemiczne, które wzmagają częstotliwość fal mózgowych.
SKRIBHa ja Ci dziękuje, uwagę Twą otrzymałem.
To co piszę staram się aby w miarę trafnie odsyłać do utrwalonych i mniej więcej odwzorowujących prawdę materiałów filmowych, artykułów. Dyskutować można o tym co jest zapisane – prawda ( ale nikt się nie zapyta czy to nie jest manipulacja, religia) natomiast to co nie zapisane pozostawia się w sferze filozofii, wiary, ezoteryki – Przekonasz się niedługo, że przekroczymy horyzont zdarzeń, w którym to co do tej pory było zapisane będziemy musieli zapomnieć, polecam wykład dr. Wożniaka – wystarczy wysłuchać, ale nalezy mieć szeroką wiedzę, gdzie poszukiwać i jak zadawać zadania, nie aby oczerniać, ale żeby budować. Polecam na nowo matematykę, kilka linków też umiescilem na stronie Pana Czesława, o ciągach, o liczbach pierwszych, KOD 9, czemu Swiatłe Znuki były zakazane, aby nie zrobić z nich religii, ale dla Viedzy!!!!!!!!!

Panie Czesławie, Pańska cierpliwość jest anielska. Pan Tanator sam już pogubił się z czym się nie zgadza i z czym się… mimo wszystko nie zgadza. Rzeczywiście lepiej przenieść dalszy ciąg tego trollo lolo na Rudaweb. Tam gospodarze – na razie – też próbują ociosywać tanatorską dogmatykę.

„Zwodził Wilk razy kilka, obskórowali wilka” i sie dzieje,

Autorzy koncepcji, z zawodu historycy zresztą, odpowiedzieli panu na Rudaweb, więc nie bardzo rozumiem po co przenosić tutaj dyskusję z nimi, skoro lepiej dyskutować u źródła.

Ja zapytam tylko za nimi – Dlaczego nie uznaje Pan nowszych relacji historycznych? W Indiach wedy zapisano według tradycji ustnej po ponad 1100 latach. Tradycja ustna w czasach bez piśmiennictwa, nawet w najwyższych kręgach władzy to żadna sensacja. Datacja jaką pan wywiódł nie dyskwalifikuje tej teorii.

Dodatkowo dodam, że u prawidłowo odżywiającego się ludu Hunza urodzenie dziecka przez kobietę w wieku 65 lat było jeszcze na początku XX wieku czymś zwyczajnym. Różne były w starożytności diety i różna wiedza na temat prokreacji.

Schodząc na poziom prawdziwych bajek to według Biblii ludzie żyli po 900 lat a kobiety rodziły dzieci bez problemu. Dziwne że nikt tych bajek biblijnych nie kwestionuje. Ba, słyszałem i widziałem naukowca który dowodził że to jest możliwe.

Jak widać wszystko jest kwestią wiary – także historia – tym bardziej, że źródła są tak niepewne – Kronikarz przeciw kronikarzowi – a który z nich wiarygodniejszy i w którym miejscu nie kłamie?

Przyjdzie nam żyć w dwóch światach Historii Polski – jedna będzie sięgać dalekiej starożytności i będzie mówić o tym że Watykan wyklął Jagiełłę za wymordowanie pod Grunwaldem kwiatu rycerstwa europejskiego w czasie jednej z wielu ludobójczych krucjat na Słowiańszczyznę, druga będzie ta pańska z baśniuszką o tym jak to Słowianie w V wieku spadli z Drzewa i gołymi rekami zajęli pół Europy.

Już obecnie istnieje jeszcze trzecia Historia Polski – w której bohaterami są ci z Gazety Wyborczej i Newsweeka, które to media pan tak gorąco popiera i im wierzy – mianowicie tam mamy zasłużonego dla Polski generała Jaruzelskiego. W naszej historii Polski – mam nadzieję że w naszej Lechickiej i pańskiej Watykanskiej – Jaruzelski jest tylko pracownikiem KGB/GRU z Moskwy i mordercą patriotów polskich oraz zdrajcą, który razem z innymi UBekami proklamował PRL-Bis nazywany III RP.

Tekst [2]. „Tymczasem na wiele setek lat przez ich sensacjami większość europejskich kronikarzy/historyków wiedziała, że Ariów Wiodący nazywał się Leszek i był trzecim władcą Sławów (Suevi/Suebi) o tym imieniu. Stracił północną Galię na rzecz Juliusza Cezara, ale zmusił go do zawarcia pokoju i oddania siostry za żonę.”[Web]. „Wodzem właśnie takich Ariów, a dokładniej Hariów był Leszek III, nazwany przez Rzymian Ariowistem. Miano Hariów nadali im inni Lęhici/Prasłowianie z basenu Dunaju, gdzie rozwinęła się pierwsza kultura europejska, opanowująca później ziemie za Karpatami. Ci z południa nazwali północnych pobratymców Hary – Harami, czyli górami/góralami od hara – góra, bo mieszkali w górach i za nimi. Nad nimi właśnie panował opisywany przez naszych kronikarzy Leszek III.” [Web] „Pomimo porażki Ariowita pod Wogezami i straty północnej Galli, legiony Juliusza Cezara przegrały z Leszkiem walki w Ilirii. Wincenty Kadłubek opisuje jak Ariowit miał odnieść trzy duże zwycięstwa w konfrontacji zbrojnej z Cezarem. Ponadto wojska scytyjskie w tym czasie wspomogły Partów w zwycięskiej bitwie z Krassusem pod Karrami. Rzym znalazł się w potrzasku. Cezar zaoferował więc Leszkowi pokój i by go przypieczętować wydał za niego swoją siostrę Julię Cesaris Major. Julia dostała w prezencie Serbię, Leszek III – Bawarię.(…) Z tego związku miał urodzić się kolejny władca Lęhitów – z matki Rzymianin, siostrzeniec Cezara – Leszek Awiłło”[Web].
Z tekstów Pana Weba wynika następująca chronologia: objęcie tronu przez Lestka nie później niż za dyktatury Sulli (ok. 82 r. p.n.e.), podboje sąsiadów i dalszych plemion (Bojów), łupieżczy najazd na Germanów, porażka Lestka z Juliuszem Cezarem w 58 r. p.n.e. pod Vesontio (Besancon w pobliżu granicy ze Szwajcarią), wspomożenie Partów w bitwie pod Carrhae (53 r p.n.e.), trzy porażki Cezara z Lestkiem w Ilirii, propozycja pokoju i małżeństwo Lestka z siostrą Cezara Julią Cesaris Major z prezentami (Serbia, Bawaria), narodziny Leszka Awiłły, śmierć w nieokreślonym czasie Lestka.

Z wymienionych przez Niego postaci dwie niewątpliwie są historycznymi, wymienianymi w starożytnych źródłach [Strabon, Jordanes, Juliusz Cezar]. Są to Burebista i Ariowist. Co o nich wiemy?
Burebista – król Daków (tereny gł. dzisiejszej Rumunii), wstąpił na tron ok. 82 r. p.n.e. (podaje się też daty późniejsze), reformator, twórca potęgi państwa Getów wspólnie z kapłanem Dekaineusem, poszerzył znacznie granice państwa poprzez podboje od 61 r. p.n.e. ziem sąsiednich (m.in. ok. 60/59 r. p.n.e. pobił celtyckich Bojów pod Bratysławą, ok. 55 r p.n.e. zdobył liczne miasta na wybrzeżu Pontu, pokonał też Bastarnów sięgając po ziemie między Karpatami a Dniestrem, łącznie z długim pasem wybrzeża czarnomorskiego pomiędzy deltą Dunaju i ujściem Dniestru). W 48 r. p.n.e. sprzymierzył się z Pompejuszem przeciwko Cezarowi, ale porażka Pompejusza 09.08.48 r. p.n.e. pod Farsalos uczyniła sojusz bezprzedmiotowym. Cezar szykował atak odwetowy, ale przeszkodziła mu w tym śmierć w 44 r. p.n.e. Burebista długo go nie przeżył został zamordowany w tym samym roku w spisku arystokracji, a jego państwo rozpadło się na kilka drobnych królestw. Brak informacji o małżeństwie i potomstwie.
Ariowist – wódz Suebów, wezwany na pomoc przez celtyckich Sekwanów do pomocy przeciwko Eduom (było to ok. 71 r. p.n.e.) W 63 r. lub 61 r. p.n.e. pokonał Eduów w bitwie pod Magetobrygą i osiedlił się w Galii, zagarniając 1/3 ziem Sekwanów. W 59 r. p.n.e. na swoją prośbę i wniosek Cezara Senat Rzymu uznał go za króla i przyjaciela. W 58 r. p.n.e. pokonany przez Cezara (wcześniej osobiście spotkali się na negocjacjach), uciekł za Ren. Zmarł w 54 r. p.n.e. Ariowist miał dwie żony: jedną z plemienia Suebów, którą przywiódł ze sobą z ojczyzny, drugą – Noryjkę, siostrę króla Wokkiona, którą przysłaną przez brata poślubił w Galii. Obie straciły życie podczas ucieczki po przegranej bitwie. Miał on też dwie córki: starsza z nich została zabita, druga dostała się do niewoli po w/wym. bitwie. [Juliusz Cezar O wojnie galijskiej] W dziele Cezara krótka charakterystyka osoby: „rządzi butnie i nieludzko, jako zakładników domaga się dzieci góry plemiennej i poddaje je dla odstraszającego przykładu wszelkiego rodzaju karom i udrękom, jeżeli nie wykona się czegoś wedle jego rozkazu i żądania. Jest to człowiek nieokrzesany, porywczy i zmienny; nie można wytrzymać dłużej jego tyranii”.
Powyższe wskazuje, że były to dwie zupełnie różne osoby. Burebista reformujący i rozszerzający królestwo Daków na wschodzie, nie mógł w tym samym czasie jako Ariowist osiedlić się Galii i zostać przyjacielem Rzymu. Obaj zmarli w różnym czasie i miejscu. Mieli też zupełnie różne osobowości (Burebista – wizjoner, reformator, Ariowist – prymitywny tyran)
Tym samym Lestek nie może być jednocześnie Burebistą/Ariowistem, co najwyżej można go utożsamiać z jednym lub drugim.
Skoro niemożliwym jest, aby Lestek/Burebista był jednocześnie Lestkiem/Ariowistem to czy Lestek/Burebista był także Lestkiem/Przemysławem?
Zgodnie z wpisem Pana Weba (za Bielowskim) miałby być to czeski Przemysław, założyciel dynastii Przemyślidów. Jest to postać często opisywana przez najstarsze kroniki czeskie np. Legendę Krystiana z X w., Kronikę Kosmasa z XII w. , Kronikę Dalimila z XIV w., Kronikę Pulkavy z XIV w., Kronikę czeską Vaclava Hajka z Libocan z XVI w. Opisy te, mimo drobnych różnic, generalnie sprowadzają się do tego, że wywodzący się z ludu Przemysław Oracz poślubił najmłodszą (z trzech) córkę Kroka, władczynię, księżniczkę Libuszę i rządził z nią w Czechach stanowiąc prawa dla ludu. Po nich władzę przejął syn Niezamysł. Vaclav Hajek obliczył, że działo się to w pierwszej połowie VIII w. Zważywszy na zasadnicze i nie do pogodzenia różnice między relacjami kronikarzy czeskich (których trudno posądzać o nieznajomość historii własnego narodu) a tekstami wskazanych przez Pana Weba kronik polskich oraz Strabona i Jordanesa (Libusza to nie siostra Cezara, Niezamysł to nie Leszek Awiłło itp., 800 letnia rozbieżność czasowa, rozbieżność geograficzna) logicznym jest uznanie, że Lestek/Burebista nie był także Lestkiem/Przemysławem.
Pozostaje jeszcze kwestia trzykrotnych porażek Cezara z Burebistą w Ilirii i małżeństwa z siostrą Cezara Julią Cesaris Major. Absurdalność tezy, iż Juliusz Cezar osobiście dowodząc poniósł trzy porażki z Burebistą (okoliczność ta nie jest potwierdzona przez żadne źródło a pierwsza wzmianka o tym pochodzi z ponad 1100 lat późniejszej relacji Kadłubka) sam Pan Web dostrzegł pisząc „(…) bezpośrednio z nim już później nie walczył, natomiast przegrywali bitwy z władcą lechickim inni rzymscy wodzowie (Krassus, Bebius)”. Również mentor Pana Weba A. Bielowski wyklucza osobiste porażki Cezara, podciągając pod nie i datując na lata 48 – 44 p.n.e. (słusznie eliminując z tej listy bitwę pod Carrhae) walki w Ilirii dowódców rzymskich: Aulusa Gabiniusa, Publiusza Watyniusza i bliżej nieznanego Bebiusa. Uznając tą chronologię i wskazane przez Pana Weba następstwo zdarzeń, a także nie kwestionowaną przez Niego śmierć Cezara i Burebisty w 44 r. p.n.e. dochodzimy do sytuacji, że brak po prostu czasu na negocjacje pokojowe między nimi, małżeństwo z siostrą Cezara i narodziny potomka (żadne też źródło nie odnotowuje osobistego spotkania Cezara z Burebistą). Dodatkową trudnością w zaakceptowaniu rzekomego faktu tego małżeństwa i narodzin z tego związku Leszka Awiłły jest okoliczność, że wskazana przez Pana Weba Julia Cesaris Major była starszą siostrą Cezara (mniej więcej rówieśniczką Burebisty) urodzoną w 101 r. p.n.e. lub później i w czasie zaślubin miałaby nie mniej niż 56 lat, co z przyczyn biologicznych wyklucza ją jako matkę (pomijam okoliczność, że w historiografii przyjmuje się, że Julia zmarła w 68 r. p.n.e. Zastanawiającym też jest dlaczego Burebista godziłby się na zaślubiny tej leciwej niewiasty wiedząc, że małżeństwo to byłoby bezpotomne)
Reasumując, z koncepcji Pana Weba do obronienia jest tylko utożsamienie, opisywanego przez polskich średniowiecznych kronikarzy, Lestka z historycznym władcą Daków Burebistą z zastrzeżeniem, że odrzucimy zmyślone wstawki o porażkach Cezara w Ilirii i małżeństwie jego siostry z Burebistą.