Oficjalnie decyzję ws. ustanowienia na granicy z Białorusią strefy przygranicznej wydał 1 lutego br. szef rosyjskiej Federalnej Służby Bezpieczeństwa Aleksandr Bortnikow. Jak określono, w celu „stworzenia koniecznych warunków dla ochrony granicy państwowej Federacji Rosyjskiej”, czyli kontroli wjeżdżających osób i pojazdów. Kontroli granicznej nie było między krajami od 1995 r., kiedy to strony podpisały Traktat o przyjaźni, dobrym sąsiedztwie i współpracy. Według rosyjskiej prasy przywrócenie kontroli było odpowiedzią na decyzję białoruskich władz o zniesieniu wiz dla obywateli prawie 80 państw, w tym USA i krajów Unii Europejskiej, które zacznie obowiązywać 12 lutego br.

Prezydent Białorusi Aleksander Łukaszenka odniósł się do sprawy 3 lutego podczas corocznej wielkiej konferencji prasowej. Białoruski lider wyraził zdumienie, że jeden funkcjonariusz FSB podważa umowy międzynarodowe.

– Wyobraźcie sobie: istnieją międzynarodowe traktaty, porozumienia. I jeden minister, niech będzie, że nawet ważny efesbesznik [funkcjonariusz FSB], jednym pociągnięciem pióra postawił krzyżyk na wszystkich porozumieniach, wydając swoje rozkazy. Czy to jest normalne? – pytał Łukaszenka.

Łukaszenka oskarżył także Rosję o stosowanie nacisków ekonomicznych, twierdząc m.in., że Moskwa zagroziła Białorusi ograniczeniem dostaw ropy naftowej. Podkreślił przy tym, że niepodległość jest dla niego ważniejsza niż ropa.

– Obejdziemy się bez rosyjskiej ropy. Tak, będzie trudno, drogo, ale wolność nie ma ceny wyrażonej w pieniądzach. Tak czy inaczej znajdziemy wyjście. W Rosji tego nie rozumieją, myślą, że nie mamy gdzie się podziać – mówił prezydent Białorusi.

Kreml odpowiedział oświadczeniem, w którym skrytykowano wypowiedzi Łukaszenki. Według rosyjskich władz ustanowienie strefy granicznej nie narusza dwustronnych porozumień. Kontrole prowadzone w strefie mają zapobiec nielegalnej migracji i przemytowi.

Jak pisała „Codzienna”, w grudniu ub.r. na Białorusi aresztowano trzech współpracowników rosyjskich portali, którym zarzucono szkalowanie narodu białoruskiego i wzniecanie waśni na tle narodowościowym. W swoich tekstach zatrzymani dziennikarze przekonywali, że Białoruś jest pseudopaństwem, a język białoruski to dialekt języka rosyjskiego używany przez ludzi pochodzących z nizin społecznych. Wówczas Łukaszenka ogłosił swoją decyzję o zniesieniu wiz dla obywateli krajów zachodnich.

Olbrzymie koszty rosyjskiej operacji u wybrzeży Syrii. Rejs lotniskowca Admirał Kuzniecow wraz z grupą okrętów kosztował od 7,5 mld do 10 mld rubli

opublikowano: 11 minut temu
Fot. defense.gov/US DOD/Wikimedia Commons
Fot. defense.gov/US DOD/Wikimedia Commons
Wykop

Rejs ku wybrzeżom Syrii lotniskowca Admirał Kuzniecow wraz z grupą okrętów kosztował budżet Rosji od 7,5 mld do 10 mld rubli (ok. 126 mln-170 mln USD) – ocenia portal RBK. Według tych szacunków główne koszty wiążą się z rozbiciem się dwóch samolotów wojskowych.

RBK zaznacza, że realne koszty mogą być wyższe, ponieważ nie zostały opublikowane informacje o użyciu w trakcie operacji floty podwodnej oraz uzbrojenia okrętów towarzyszących lotniskowcowi na Morze Śródziemne.

Swoje wyliczenia portal oparł na zestawieniu m.in. kosztów wyżywienia załogi, paliwa, przeprowadzenia lotów bojowych. Wartość dwóch utraconych myśliwców wynosi według RBK od 4,5 mld do 6,7 mld rubli (ok. 76 mln-113 mln USD).

Dowódca grupy sił zbrojnych Rosji w Syrii gen. Andriej Kartapołow informował, że w trakcie operacji lotnictwa piloci przeprowadzili 420 lotów bojowych. Koszty lotów przeprowadzonych przez samoloty lotniskowca są – jak szacuje RBK, powołując się na ekspertów – zbliżone do kosztów użycia myśliwców bazujących na lądzie. Tak więc 420 lotów bojowych mogło kosztować orientacyjnie łącznie 1,5 mld rubli (ok. 25 mln USD), po 3,5 mln rubli na każdy lot.

RBK przypomina, że w czasie rejsu Admirała Kuzniecowa stracono dwie maszyny – MiG-29K i Su-33. Trasa, którą przepłynęły okręty, to 5,3 tys. mil morskich, czyli ponad 9,8 tys. kilometrów. Przepisowa liczebność załogi Admirała Kuzniecowa to 1960 marynarzy i oficerów, jednak resort obrony w trakcie rejsu nie informował, ilu konkretnie ludzi bierze udział w tej misji. Załoga krążownika Piotr Wielki to zazwyczaj 727 ludzi.

Lotniskowiec Admirał Kuzniecow i atomowy krążownik rakietowy Piotr Wielki wraz z grupą okrętów Floty Północnej wypłynęły ku wybrzeżom Syrii 15 października. Do bazy w Siewieromorsku nad Morzem Barentsa okręty mają wrócić jeszcze w lutym br.

gah/PAP

dlatego jego jedyną szansą jest Nord Stream II, który będzie budowany przez prywatne instytucje – Polska powinna zaskarżyć decyzję, domagać się zaprzestania inwestycji, druga stroną przefiltrować finanse tej inwestycji, ludzi którzy sa podstawieni, i kto tak naprawdę to finansuje.

Na szczęście Rosji tym razem nie stać na wojnę z prawdziwym przeciwnikiem, nie stać ją nawet na opanowanie skrawka Ukrainy, stać ją tylko na finansowanie i zaopatrywanie zielonych ludzików. Jakikolwiek konflikt na Białorusi już zrujnuje Putina do cna (no rzecz jasna nie jego prywatny majątek, tylko Rosji). Tym razem nikt im nie będzie wysyłał sprzętu, a w obecnych czasach prowadzenie wojny innej niż partyzancka/przez zielonych ludzików jest b.drogie i mało kogo na wojnę stać. Poza tym wojna z Białorusią pozbawiłaby Putina jakiegokolwiek poparcia w bardzo szybkim tempie. Rosjanie może i są omamieni wizją wielkiej Rosji, ale także lubią robić zakupy w Biedronce… 😉