Odpowiedź w złym poście niżej, ale nie mam opcji usuń…

Angielskie tłumaczenie ze zwrotek Haustlöngu Lokiego skomplikowane, ale trafne, bowiem tłumaczone z tworów wolnych ludzi, u których pamięć przodków zawsze silnie była przetwarzana.

Łuczyn-niedźwiedź, bądź też Wołos i jego kenningry:
s. 4: friend of the raven of the Æsir = Óðinn’s friend,
s. 5: Farbauti’s son and the crafty one who disturbs the Æsir,
s. 6. deep minded (wise) god-keeper of the prey,
s. 7: burden of Sigyn’s arms,
s. 8: a good catch, and Þórr’s ‘over’-friend (large friend), and the “dislocated heavy airy one,”
s. 9: fussy saga-stirrer and girdle-thief of gods’ Brising,
s. 11: annoying servant, and spirit of fraud of Gefn, the beer waitress (Íðunn),
s. 12: test of Hœnir’s mind, and hawk’s son.

Angielskie tłumaczenie ze zwrotek Haustlöngu Lokiego skomplikowane, ale trafne, bowiem tłumaczone z tworów wolnych ludzi, u których pamięć przodków zawsze silnie była przetwarzana.

Łuczyn-niedźwiedź, bądź też Wołos i jego kenningry:
s. 4: friend of the raven of the Æsir = Óðinn’s friend,
s. 5: Farbauti’s son and the crafty one who disturbs the Æsir,
s. 6. deep minded (wise) god-keeper of the prey,
s. 7: burden of Sigyn’s arms,
s. 8: a good catch, and Þórr’s ‘over’-friend (large friend), and the “dislocated heavy airy one,”
s. 9: fussy saga-stirrer and girdle-thief of gods’ Brising,
s. 11: annoying servant, and spirit of fraud of Gefn, the beer waitress (Íðunn),
s. 12: test of Hœnir’s mind, and hawk’s son.

Tak więc pierwsze „moduły” Lachawy zasłynęły dzięki powstaniu Jednych Wojów Jaruny (Einherjerów — Simowych (simow-tnych) Herosów Jara.

'Óðinn’ to oczywiście nazwa Woda Odrzyny, władającego Óðrem.
Loki — „Włóczykij” — nie tylko podróżnik, a też niosący za sobą wielkie, S/Opętane cz/m/swary–rodów (różdżki).
Żona jego to córka/przyjaciółka (on sam w połączeniu z ciałem kobiety) Þökk — znana dziś jako na Rügen. Rujana, Ruję, Roja, Rugia — Rana.
Þökk (dla Nordów „Thanks”):
„From Proto-Indo-European *teng- ‎(“to think, feel, perceive, know”).”
'Tężnia’ — po angielsku wręcz donośnie „thorn-house” i nieco komicznie „graduation tower”.
Brat Odina Lóð (Lóðurr), bo tam mówiło się przede wszystkim o nim (przed nadejściem Lokieg) jako o łotrze (Lóðurr). Niemiekie 'Lodern’ — rodzić/rodem — „rozpalać”, w sumie najeżdzać, bowiem runa L przechodzi w I(saz)-ᚱ, tam gdzie Ród Słowian.

Hoenir (hołnez):
'ᚺ’ to runa w staro-germańskim zapisana jako *Haǥ(a)laz, a w staro-nordyckim jako Hagall, czyli już 'ᚼ’. Obrócona i rołączona litera „Ż”, więc wychodzi Żołnierz.
Mówili na niego bardzi „aurkonungr” — król Avarów (dosłownie 'moczarów’ — „móc-jarzyć”).
W Wikipedii:
„Po wojnie Asów z Wanami wraz z Mimirem został oddany na zakładnika do Wanów, którzy mianowali go swoim wodzem. Nie potrafił jednak dowodzić samodzielnie i zdawał się całkowicie na rady Mimira. Rozgniewani tym Wanowie ścięli Mimira.”

Wodur i bracia Wel i Welm. Odin, Hołnez, Loduz.

W Bieszczadach owe hale, welhale nazywa się lachawa, co wywodzi sie z mówionego „lahawa”, co przestawione brzmi „walhala” – Welska Hala, Walska/Wolska Hala znana też arabskim kronikarzom Złota Łąka = Wielka/Welska Łąka Prawi/Nawi=Weli.

Jerzy Przybył, znawca mitologii Słowian i Skandii pracuje nad książką, która przywraca cześć odrzucanemu przez skandynawską naukę Snori Sturlussonowi i jego Sadze Prozaicznej, w której padają stwierdzenia, że imiona wszystkich bogów Skanii pochodzą od słowiańskich władców z zamierzchłych czasów kiedy zdobywano po raz pierwszy Skonię (Skon – Koniec Świata). Po szwedzku prawidłowo imię Odyn (zniemczone) wymawia się Udon/Uden/Udyn, i Sturlusson podaje że ten władca mieszkał U Donu, na Kujabie-Kujowszczyźnie Kijowskiej w Hylaji. Udon znaczy tyle co Wodo – Uodo, Władca Wód = Wodan – niemieckie Wotan. Wszystko to skańsko-niemieckie jest już kreolizacją podstawowego rdzenia oudo -uatar = woda, ale także i ogień/tlen/dech/duch – awatar/ouator/atar.

Taka wersja naukowcom skandynawskim wydawała się nieprawdopodobna więc tej sagi bardzo starej nie włączali dotychczas do Kanonu Nordyckiego. Obecnie ta wersja nabrała w świetle badań genetycznych bardzo wysokiego prawdopodobieństwa. Bo Skanię opanowywali po czasach Lodowca Staroeuropejczycy hg Y-DNA I1 oraz Prasłowianie=Scytowie hg R1a.

Loki/Lokis (litewskie) to nic innego jak Łuczyj (białoruskie) – postać znana mitologii litewskiej i białoruskiej – Niedźwiedzioczłowiek – odpowiednik Wilkołaka zamieniający się w niedźwiedzia, to odbicie starożytnej postaci Łuczego – Łączyzwory/LukoSfery – Lucysfera, czyli Najwyższego Boga Słowian – ŚwiatłoŚwiata. Nie miejsce tutaj na wywód – wywód był przeprowadzony na tym blogu.

Jak dowiódł bardzo przekonująco autor słowiańskiego blogu lingwistycznego SKRiBH język PIE, będący sztucznym tworem naukowym, nigdy nie istniał w rzeczywistości, a tym językiem do którego da się sprowadzić jako pierwotne wszystkie tzw PIE rdzenie, jest język słowiański, a konkretnie polski, o którym i tak już od dawna lingwiści sądzili, że jest najbliższy hipotetycznego PIE.

To jest pewnego rodzaju słowo uniwersalne, ponieważ jest „łączem/łączną” (z Proto-Germańskim lubō — od PIE 'lewb’). Lubiane/czczone. Stąd też słowa pra-słowiańskie *lǭkà i polskie łąka. Nordycki Bóg Loki znany wszystkim ma kryptyczne imię z tym powiązane (połączone), a istnieją też tu znaczenia z członem 'wel/wal’ wywiązującym się z nazwy łąki górskiej, czyli hali (Welhali), miejsca duchów z 'holami’ prowadzącymi do Bogów.
Przy czym 'halir’, w staro-nordyckim byłoby również określeniem na ludzi. 'Valr’ było określeniem na poległych w walce, ale również zawierało „pamięć” o; wielkich, silnych, nieugiętych, odważnych i wiernych (co często, w innych językach, znaczyło „dobrych, wolnych”).

Lach od Las czyli mieszkający na terenach zalesionych.