Ja także.

Ten rodzaj rzykania jaki mógł być związany z kolędowaniem pogańskim to słowiańska mantra- mudra: Mantra (Mądra [Mąd-d-ra]) = Mudra (Modra [Mąd-d-RA]) = Mandala (Mąddała, Jąt-Ra). Słowiańska mantra nazywana jest ogma, albo agma (od ognia i mieć/móc/moc/mać-macierz/imać – dające żar, nadające moc/energię/życie. Ogma to inaczej mogta – mogtowija – magija, magia. Ogma/mogta/modła/agma składa się (nie tylko ale także) z czarownych mantrowych sylab związanych z bóstwem: np. ~RAGA GARA CHRON~, albo TRADO ISTRA WESE JARGA ŁADODEJA.

Każde z tych słów jest świętą runą głagołem- dźwiękiem mowy-rzykania i magicznym znakiem.
Np Ładodeja to dziełanie/dawanie/nadawanie dźwiękiem i znakiem Ładu, a jednocześnie odwołanie się do bogów Ładu – Uładzenia Świata, Uk-Ładu – tworzenie odpowiednich myślokształtów.

Ogma powtarza tę mudrę tak jak czynią to mnisi w Tybecie. Om mani padme hum – to mantra/mudra działająca wewnętrznie wibracjami na osobę, która powtarza mantrę. Poszczególne dźwięki sylab mają wnikać w istotę człowieka i przekształcać sześć uczuć, przeszkadzających w drodze do oświecenia. Takie samo jest działanie słowiańskich mudr i ogmat/agmat.

Niewykluczone, że tak jest, ale słowa wielkiej wagi mają swoje drugie i trzecie dno etymologiczne, znaczenie nie tyle logiczne w sensie następstwa i wywodu jednego słowa z drugiego, lecz znaczenie brzmieniowe, dźwiękowe, można rzec wręcz fraktalne – naprawdę głębokie, wynikające z doboru fonemów do określenia podobnego zjawiska czy zdarzenia obserwowanego. Stąd wiele jest takich sytuacji, że jedno słowo ma kilka poprawnych etymologii, albo różne etymologie w różnych językach mimo niemal identycznego brzmienia samego słowa.

Bydło zwane było gowędo i do dzisiaj w sanskrycie krowa – go, pasterz krów – gopala, gowinda. Słowo gawęda, gawędzić i kolęda, kolędzić/ kolędować – mogą wywodzić się od ryczeć jak krowa lub przemawiać do krów – bez wątpienia wiążą sie z pasterstwem i bydłem. Według Brucknera jeszcze w XVII wieku kolędować to znaczyło zgodnie z pogańskim zwyczajem przodków chodzić od domu do domu z życzeniami i zaklęciami na powodzenie i przysporzenie dobytku, na dobrobyt w nowym roku, życzeniami powodzenia w oborze i polu – wiązało się to z dniem nowego roku a nie z Bożym Narodzeniem. Zatem kolędowanie to było „mówienie” (zapewne śpiewne – zaśpiewy – jak góralskie godki-gądby), być może mówiono mową świętą tzw. rzykaniem, czyli zaklęciami sylabicznymi, słowami złożonymi wręcz z mistycznych zestawów zawołań.

Gędźba-gądba (hudba – dziś zachowane w czeskim jako muzyka) to pieśń, muzyka, śpiew, recytacja, tan i śpiew ku bogom. U Serbów słowo to brzmi „koledo” i znaczy przyśpiew pieśni. Kolędować miało wręcz znaczenie obmawiać – czy nie od zamawiać, czyli czarować?

A zatem rodowód może być jeszcze inny – od czarowania, magii, w każdym razie na pewno ma związek z obrzędami pogańskimi kultywowanymi na wsiach nie tylko polskich, ale całej słowiańszczyzny.

Kolędować miało też znaczenie „plątać się” czyli mówić mową splątaną – czy nie od Kołbić – kolebać – wróżyć w transie szamańskim i Kołować – od koło, kręcić się w koło w świętym tanie? To może być drugie znaczenie nie pasterskie ale szamańskie. A więc mamy i taką etymologię jak Koło-dar, związaną z kalendarzem tym bardziej że to był 1 dzień nowego roku a nie inny – Ku lędzie, lęda – skiba gleby twarda, zmrożona – zimowa?. Otwarcie Nowego Koła Godu (Bogów-Godów), Koło Dar Godów.

A według Brucknera dawniej kolędę nazywano wręcz „Nowe Latko”. I to już jest bezpośrednie nawiązanie do bogini/boga godu-kiru Zimy do Kolady – postaci, figury, kukły obnoszonej i palonej z nadejściem wiosny a będącej królującym bóstwem Zimy.

Mówiono „kolędę kijową biorą” co znaczyło że dostają baty. A obijanie rózgami zimowe, wiosenne związane z przesileniami górowaniami słońca – to obrzęd magiczny dający zdrowie i powodzenie. Rózga i oczywiście tu już mamy związek Kolady z kolić – kłuć, niby znów od koło a jednak znaczenie kolec. I to jest potwierdzone na Słowenii jako postać mitologiczna słowiańska Kolada, wywodzone od kłuć, kolić, dźgać zarzynać – rżnąć świnie na ucztę świąteczną.

Na Ukrainie i Białorusi inna nazwa tego samego Kostroma/Ostroma, co u innych związano z postacią Ostary, Easter, Ester, Isztar. Kto zna język rosyjski może o tym poczytać (Kolada, Kostroma, Kostrub, Kostrubonko) w monumentalnym dwutomowym opracowaniu „Mify Narodow Mira” pod redakcją słynnego rosyjskiego etnografa Rybakowa.

a na dodatek niedopuszczanie do viedzy spowodowalo wsrod ludu utrwalanie sie starych opowiesci ,”legend” ,starej VIEDY i ta w skravkach przetrvala i puszcza pedy, czysta zemsta na nieprawym i zvyciestvo PRAWDY ODWIECZNEJ SLOVIANSKIEJ

Zostawmy Panie Adamie coś na później, dajmy Rodakom czas do przeanalizowania tego co jest Prawitą.
Ciekawostka kolejna – ponoć owych czasach gdy miał się narodzić, miał być spis – czy takowy zostal zachowany, czemu historyjka o Herodzie, i dzieciątku, które mu zagrażało, nie ma źródła historycznego tylko podania?!!!! Czyżby „napiszmy coś że ktoś” taki miał się narodzić, ale potem, szybciutko go „eksodujmy” aby stowrzyć iluzje faktu historycznego i braku dokumentów historycznych?!!!!!!!!!!