Autor: ORLICKI

ORLICKI — Sun, 18 Dec 2016 20:47:13 +0000

W przedstawionych alfabetach linearnych, brakuje uporządkowania w oparciu o wiek. Moim zdaniem, o najstarszych z lewej, powinien być to mniej więcej taki układ wyłącznie dla pisma linearnego: paleolityczne środkowo – zachodnio europejskie 15 000 pne, paleolityczne kananejskie (Palestyna przed semicka) 12 000 pne, kanaryjskie 8 ooo pne, vincza 7 000pne , wenidskie – presłowiańskie (Rugijskie) 6 000 pne, cypryjskie 4 000 pne, raseńskie stare – autochtoniczne 3000 pne, wenidskie – wedyjskie (sanskryckie 4 – 3000 pne), zachowane 2000 pne , analityczno – linearne (Mezopotamia, Hetytia) , fenickie (wenidskie) 3 000 pne, minojskie pikto – linearne 2000 pne, attyckie – staro helleńskie (archaiczne , od achajskie) 2000 pne, semicko-aramejskie 2000 pne, fajstowskie 1700 pne, filistynskie (nowo fenickie) 1200 pne, kreteńskie 1500 pe, raseńskie nowe (częściowo greko – hetyckie) 1 000 pne, glagolica sołuńska 1000 pne, iberyjskie 500 pne, retyckie 500 pne, hebrajskie linearne 500 pne, rzymsko – łacińskie (od raseńskie) 500 pne, arabskie (od sanskryckie) 400 ne.
Wszystkie te pisma się wzajemnie przenikają, lecz jak widać, są kształtowane z południowego zachodu Europy w stronę jej centrum (Bałkany) a następnie, stąd na południowy wschód (Indie) i zachód (Afryka). Tak, jakby pismo w znanej nam postaci, pochodziło z jakiegoś zaginionego miejsca (Atlantyda? Zapadnięte Morze Śródziemne? Ocean?). Wszystkie wymienione pisma posiadają wątki wspólne jak też brakujące w nich elementy i pomieszanie tych samych oznaczeń graficznych – poprzez ustawianie ich w innych odniesieniach literowych lub cyfrowych. Jakby perwotność ich zapisu dotarła do przekazujących je ludów, w sposób niezrozumiały, przyjmowany jedynie intuicyjnie lub przez kolejnych pośredników.

Komentarze do: Tadeusz Mroziński – Kalendarze Słowian – Głagolica

Autor: ORLICKI