Komentarze do: Ja(s)nus, czyli Jesse-Jesień i Jasna-Janea, czyli Genua https://bialczynski.pl/2016/11/21/janus-czyli-jesse-jesien-i-janea-czyli-genua/?utm_source=rss&utm_medium=rss&utm_campaign=janus-czyli-jesse-jesien-i-janea-czyli-genua oficjalna strona Czesława Białczyńskiego Mon, 30 Apr 2018 15:14:08 +0000 hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.7.4 Autor: Robert https://bialczynski.pl/2016/11/21/janus-czyli-jesse-jesien-i-janea-czyli-genua/#comment-30155 Mon, 21 Nov 2016 20:32:40 +0000 https://bialczynski.pl/?p=63189#comment-30155 http://rudaweb.pl/index.php/2016/11/20/dziedzictwo-wenedow/ kolejny ciekawy artykuł z Rudaweb, a zwłaszcza modlitwa w języku Prekmurian – Słoweńców z Prekmuria leżącego na pograniczu z Węgrami, a nazywanym na Węgrzech „Vend nyelv” (językiem wendyjskim):

„Oča naš, ki si vu nebésaj!
Svéti se Ime tvoje.
Pridi králestvo tvoje.
Bojdi vola tvoja,
kak na nébi, tak i na zemli”

W zasadzie każdy bez przygotowania odczyta ten powyższy tekst.
W artykule jest o zatoce Wenedyjskiej/ Wenedzkiej o czym już czytałem ale o Górach Wenedyjskich jako (K)Harphaty czy Łyskających Górach jeszcze nie.

]]> Autor: Adam Smoliński https://bialczynski.pl/2016/11/21/janus-czyli-jesse-jesien-i-janea-czyli-genua/#comment-30151 Mon, 21 Nov 2016 18:46:12 +0000 https://bialczynski.pl/?p=63189#comment-30151 W odpowiedzi do Adam Smoliński.

P.s.
Jednocześnie Dzień jest zawsze Bramą do Światła, zatem nic dziwnego, że Rzymianie widzieli w Janusie symbol bram i drzwi. Świadczy to jednocześnie o niezrozumieniu przez Rzymian, w czym rzecz.

]]> Autor: Adam Smoliński https://bialczynski.pl/2016/11/21/janus-czyli-jesse-jesien-i-janea-czyli-genua/#comment-30150 Mon, 21 Nov 2016 18:40:43 +0000 https://bialczynski.pl/?p=63189#comment-30150 Moim zdaniem, etymologia Janusa jest bardzo podobna do etymologii Zeusa u Greków.
Dla mnie, źródło pochodzenia tych dwóch bogów jest jedno i to samo, oni zaś sami, u źródła byli jednym bogiem o dwóch imionach.
U Słowian północnych był bóg Jasień – pan Jasnego Dnia, zwany też po prostu Dniem. Był to zapewne bardzo ważny bóg dla Słowian, bo Dzień przynosił ciepło i światło Słońca – RA, kończąc panowanie ciemnej i przerażającej nocy. Stąd u Słowian Dzień jest zawsze Dobry. To powitanie typowo słowiańskie – Dzień Dobry – nawet kościołowi nie udało się zamienić na – Niech będzie ……. . Trwa ono nadal wśród Słowian, w różnych formach, ale zawsze głosi dobroć dnia.
Słowianie, imię Jasienia – Dnia – Dzienia, zanieśli do Greków, ci zaś zrozumieli, że bóg ten jest najważniejszy dla Słowian, niosących im cywilizację. Zwłaszcza, że Słowianie powtarzali to „Dzień Dobry” przy każdym spotkaniu, jak mantrę. Grecy zapewne nie bardzo rozumieli w czym rzecz, jednak widzieli, że musi być w tym coś bardzo ważnego i uznali z czasem Dnia – Dzienia za boga bogów.
Jednak był tu jeden poważny problem w wymowie imienia boga Dnia. Stąd w grece imię Dnia zmienia się w czasie na Diaus, następnie na Dzeus, aż wreszcie na Zeus – bóg bogów.

Podobna zapewne była etymologia Janusa u Rzymian, a byli oni pod ogromnym wpływem kultury greckiej.
Imię Jasienia musiało dotrzeć do Rzymian poprzez Etrusków.
Widać to wyraźnie po przedstawieniach Janusa. Jedna twarz skierowana na wschód, druga na zachód. Czyż to nie jest przedstawienie Dnia, który zaczyna się na wschodzie, a kończy na zachodzie?
Czterotwarzowość Janusa, to zapewne wpływy greckie (Zeusa – boga bogów), poprzez wiarę Słowian i Świętowita, jako boga bogów.
Grecy i Rzymianie, choć wzorowali się na bogach słowiańskich, to jednak odbierali tych bogów dużo płycej. Nie rozumieli dlaczego Jasień może być jednocześnie Jessem i Jesienią. Zawiłości języka słowiańskiego były dla nich czarną magią.

]]>