W pełni popieram, oczywiście tezy o słowiańskości Sasów i Anglów oraz Franków są nieuprawnione. Tych plemion germańskich, lub posługujących się językiem protogermańskim/germańskim/skano-celtyckim na tym etapie historii było zresztą już wiele. Co do Gotów można dyskutować, wszystko wskazuje że to byli raczej pomieszani Celtowie, Skanowie i Słowianie- mówiący jakimś praskandynawskim (celto-ilmero-słowiańskim) a nie praniemieckim. O tych sprawach bardzo sensownie pisze SKRiBH na swoim blogu, wiele kwestii etymologicznych i lingwistycznych wyjaśnia też Kamil Dudkowski.

Zgadzam się co do zasady, jednak pewne elementy w.w. wypowiedzi są dla mnie niejasne.
Wiadomo, że dominujacą w zachodnich Niemczech jest haplogrupa R1B, z tego co Pan napisał wynika, ze jest to haplogrupa słowiańska podobnie jak R1a. Po drugie o ile z wymienionych wyżej plemion „germańskich” za Słowian można uznać Wandalów, Alanów, Suebów, to nie bardzo wiem dlaczego także Sasów, Gotów i Angłów, już bowiem w pierwszej połowie I tysiąclecia AD te trzy plemiona posługiwały się językiem kwalifikowanym wg współczesnych reguł jako germański. Z drugiej strony nie wiem dlaczego właśnie Franków uznaje Pan za plemię germańskie w obecnym rozumieniu, choć domyślam się, że powodem tego jest fakt iż królestwo frankijskie było pierwszym państwem, które narzucało język proto-niemiecki słowiańskim autochtonom ?
Pisząc o podboju Słowian przez „Franko-Celtów” pamiętać należy, że to właśnie autochtoniczni Celtowie z terenu Brytanii i Iryi zostali wpierw podbici przez Angłów, Jutów i Sasów, a ich celtycki język zepchnięty do podziemia i niebytu, ogólnie Celtowie wysp brytyjskich ulegali podbojowi znacznie łatwiej i szybciej niż Słowianie Europy kontynentalnej.

„Fundamentem Cywilizacji Europejskiej jest bytowanie w niej 30 000 lat temu neandertalczyków, ludzi całkiem rozumnych, rosłych i wytrzymałych na mroźne warunki klimatyczne, koligacji z nimi Staroeuropejczyków 20 000 lat temu, haplogrupy I1/I2 z którymi z kolei skoligacili się 15 000 lat temu, przynajmniej społecznie i kulturowo Proto-Słowianie, haplogrupy R1a, zwani; Arjami, Scytami, Sarmatami, Wenedami, Wendami, Wandalami, Lachami, (L)Achajami, Rasenami, Rusami, Persami, Hetytami, Lidami, Hermanami, Germanami, Alanami, Anglami, Swebami, Bohemami, Madziarami, i setkami innych mian, zanim ich eksterminacja przez imperium Rzymsko – Frankońskie nie podzieliła społecznie lecz również nie zjednoczyła pod jednym mianem Słowianie. Kilkanaście tysięcy lat rozwoju tej cywilizacji łączącej trzy rodzaje krwi ludzkiej, sięgało w epoce Arjowej od pólwyspu Iberyskiego po krańce Syberii (Tart-Aria), na pólnocy po Islandię przez wyspy brytyjskie, po Mezopotamię, Indie pólnocne i północny Egipt na poludniu. W okresie swego największego rozkwitu, była to cywilizacja Wedyjska, podstawa wszelkiej etycznej kultury tak w Persji (Awesty, prawa Hamurabiego), Hellady, Rzymu i reszty Europy. We wszystkich dziedzinach stanowiących do dzisiaj podstawowy obszar zainteresowań ludzkich, niezbędnych do nazywania ich zespołu cywilizacją, takich jak; pismo, bogata mowa, sztuka, rolnictwo, rękodzieło, rzemiosło, prawa społeczne i etyczne, wierzenia oparte na zjawiskach naturalnych – przyrodzie, techniki budowlane, astronomia, lecznictwo, alchemia, matematyka i geometria, wiedza o dźwiękach, szacunek do przyrody i drugiego człowieka jako jej części. W wiekach późniejszych, z powodu traktowania Przyrody jako PRZYRODZENIA natury, siły służącej rodzeniu, stale obecnej przy rodzie ludzkim, nazwano ta cywilizacje „Wiarą Przyrodzoną”. Opierała sie bowiem ona o głębokie poznanie praw przyrody i traktowanie jej jako części całości, czyli jednego, przenikającego się życia, czyli Bo-żia, (To – życie) współcześnie nazywanej istotą Bożą i traktowanej przez liczne religie jako istota od natury odrębna. Do póki nie natarła na nią przybyla do Europy kilka tysiącleci później inwazja rodziny Proto-Celtyckiej , haplogrupy R1b, która przejęła od rodziny Semickiej jej nacjonalno-rasowe idee religijne, zaś od rodziny Wedyjskiej jej etykę, ograniczając swoją cywilizacje do materializmu oraz potrzeby panowania nad innymi ludźmi, ich zniewalania, Wiara Przyrodzona budowała fundamenty cywilizacyjne europy i Azji oraz Indii i bliskiego wschodu. Wiara ta, współpracowała z Ziemią i kosmosem, nie czyniąc ich sobie podległymi i wpływało to, na dawanie społeczności ludzkiej prawa do wolności rodowej, budowy własnych plemion, wybierania władców, uprawiania religii opartych na prawach natury i filozofii. Oto prawdziwy, wielotysięczny wiekiem, przebogaty i prawdziwy fundament i pozytywny filar KULTURY EUROPEJSKIEJ – SŁOWIAŃSKIE DZIEDZICTWO KULTUROWE.”

NA TAKICH KORZENIACH MOŻNA EUROPĘ BUDOWAĆ. Podstawą takiej Europy jest WOLNOŚĆ CZŁOWIEKA, KTÓRA JEST MU DANA Z PRZYRODZENIA – BEZ ŻADNEJ PASOŻYTNICZEJ BANKSTERSKIEJ ORGANIZACJI Z WATYKANU.