Komentarze do: Tan 6: Krasz-Kres, Kupalia, Świętoruja – Ognie Świętorujańskie

Autor: Białczyński

Białczyński — Thu, 23 Jun 2016 09:46:31 +0000

W odpowiedzi do mk. Super - W Krakowie też oczywiście Wianki. Ja będę w tym czasie w Radzimowicach w Kręgu Czasu i Mocy. Wszyscy powinniśmy się połączyć mentalnie o 20.00

Autor: mk

mk — Thu, 23 Jun 2016 09:27:07 +0000

a w Warszawie w tą sobotę będą m.in. takie atrakcje:

http://wawalove.pl/Naturalnie-nad-rzeka-czyli-Wianki-nad-Wisla-w-Warszawie-a23040

„W Osadzie Kwiatu Paproci będzie można zobaczyć stare obrzędy świętojańskie, otrzymać wróżbę z imion ziół i ziemi, kręgów na wodzie, poszukać kwiatu paproci i poznać słowiańskie rytuały, m. in. Postrzyżyny czy Święto Gaika i Jare. Będziemy też oczywiście pleść dużo wianków z ziół, kwiatów i zbóż.”

Autor: ORLICKI

ORLICKI — Tue, 21 Jun 2016 19:23:51 +0000

Znaczenie nazwy tego święta "Noc Kupały" oddaje chyba najlepiej ta nazwa w języku ruskim lub rosyjskim, zapewne i staropolskim, czyli 'Kupalija/Kupalna - Noci/Noc'. W wydarzeniu tym, zauważalnym są przede wszystkim trzy niezbędne warunki dla jego obchodzenia: 1) duża grupa ludzi obchodzących to święto, 2) duże ognisko 3) wybrana noc w roku. Nie jest nim wcale; kąpiel, nagość, puszczanie płonących wianków. Wywodzić więc tej nazwy od 'kąpania się nago' nie należy. Podobnie, nie pochodzi ona od jakiegoś bóstwa o imieniu Kupała. Prędzej stworzono takie miano, od tegoż święta. Spełnienie trzeciego warunku mamy w prostym przekazie terminu 'noc'. Pierwsze dwa warunki, pochodzą moim zdaniem od połączenia podobnej końcówki i przedrostka 'pa'. To typowe zjawisko językowe, polegające na skróceniu w językach słowiańskich tego typu podobieństw do jednego. Mamy więc tutaj rdzeń 'kupa' oraz 'pała'. Tyle tylko, że w językach Słowian wschodnich, drugi rdzeń to często 'palija', zaś rdzeń pierwszy niekiedy wymawiany jest jako 'kopa', (Kopalija). Pojecie 'kupa' lub 'kopa' w odniesieniu do ludzi, oznacza wielką gromadę, wielu ludzi, zwykle lud. Stąd dawne 'prawo kopne' na Rusi, to prawo wiecowe, prostego ludu. Pochodzi ten termin ze znaczenia 'góra', coś dużego, od morfemów 'ko-pa' czyli 'kolista/krzywa - ta/na'. Natomiast termin 'pali' lub 'palija', to nic innego jak 'palenie' w czasie teraźniejszym, a więc 'pali/paląca'. Mamy tutaj znaczenie nie 'wielki ogień', tylko 'wielu ludzi palących ogień/ognisko'. To otwarte dla wszystkich radosne święto gromady ludzi przy ogniu, który wszyscy wspólnie palą i chwalą jako energię świętego światła. Nie mamy tutaj jedynie uprawnionych kapłanów jak z żydowskim ogniem na ołtarzu ofiarnym, do jego utrzymywania, do jego dotykania. Wszyscy mogą przez niego skakać, zgrzać się w jego cieple, by następnie schłodzić swoją nagość w oczyszczającej wodzie rzeki lub jeziora, w cieniu nocy dającej jednak wiele intymności. Tak, to widzę. Czy słusznie, czas rozstrzygnie... Jeśli trafnie, to możliwe, że mamy tutaj od Arjo - Scytyjski kult 'ognia/agni/ahni'. Nie jest to jednak nazwa 'kopa-agni > kopagni czy też > 'kupagnija', która by się odnosiła wprost, jasno, do 'wielkiego - ognia'. Tym samym, odnosi się tak jak powyżej sugeruję, do 'wielkiej gromady/społeczności' i 'ognia', lecz jego czynienia, czyli licznego palenia. Dlatego, lecz tutaj musiałby mnie wesprzeć kulturoznawca, przypuszczam, że liczna ludność paliła takich ognisk bardzo wiele równocześnie, w sąsiadujących ze sobą miejscach. Nie było to jedno ognisko, lecz całe mrowie na wybranej łące nad rzeką. Rafał Kopko - Orlicki

Autor: hwsievers

hwsievers — Mon, 20 Jun 2016 16:13:25 +0000

WIELKIE DZIEKI

Autor: Laxim

Laxim — Mon, 20 Jun 2016 10:37:15 +0000

cztery żywioły i piąty jako Istota stworzona z tych czterech żywiołów – byłem Gwiazdą i umarłem, stałem sie pyłem, gdy ponownie się zjednoczyłem stałem sie Gorejącą Skała planetką, gdy spadła woda umarłem, narodziłem się skałą, dopóki nie pojawiło się powietrze, umarłem i stałem się piaskiem, odtąd powietrze, woda i ogień stworzyły mój nowy byt, Ziemia, – zacząłem Rodzic, dopóki nie przyszła Noc i Mróz, znalazłem schronienie w wodzie, gdzie z ziemi powstałem jako pierwotna Istota, gdy cztery żywioły już ze sobą przestały walczyć i podzieliły swe role, mogłem się rozwijać dopóki nie wyszedłem na ląd, byłem robakiem i umarłem, stałem się zwierzęciem i rośliną, i umarłem, stałem się człowiekiem i umrę, aby stać się Istotą Światłą – panująca nad zywiołami, i gdy umrę jako Istota Światła, stanę się Energią, gdy umrę jako Energię – narodzi sie Gwiazda, co na niebieskim szlaku slavy tka w krosnach światła gwiazd krople deszczu w dywanach białobogich, mieniących się kolorami od boskiego swiatła, czekające na chwile gdy upadną na ziemie by zRuszyc spragnione ciało Matki Ziemi, po czym znów wzbić się wysoko ponad horyzonty, bielić się na szmaragdowym niebie, pilnując by Ład tak długo wypracowywany był po wsze czasy, wolny i równy a gdy potrzeba będzie, kreszem spłynać z Nieba Boskiego i tych co ład owy zmieniać pragną, czyniąc zło Narodom, sprawiedliwości wynagradzając do porządku doprowadzić – My oto Strażnicy Granic, Wiedy i Wiary – ową amarantową ambrozją karmić Sprawiedliwych i Wiernych będziemy, by nigdy już nie człowiek – człowiekowi krzywdy nie wyrządził, Ormusową Świadomością wypełniać czary będziemy – aby z nich Wolne Narody czerpać mogły, Wolni od wszelkich ciemiężców, żyjacych zgodnie z rytmem, czasem i przestrzenią, dźwiękiem mój obraz, energią ma dusza, nieśmiertelna myśl, i niezwyciężona Świadomość , energetyczne tchnienie co kształtuje światy – ile jest Gwiazd – tyle ilu z nas stało się świadomych swego Istnienia i roli jaką ma do wykonania. Odkrywajmy i snujmy nici wizji, – Zmiana już następuje….. Rytm powraca – pomału a będzie jeszcze lepiej – Tak się Stanie. Cześć i Sława Przodkom