Jeżeli chodzi o literaturę punktującą absurdy tzw. religii, to najlepsze co czytałem to Marka Twaina „Listy z Ziemi”. Świetna konfrontacja praw naturalnych z wydumanymi, zniewalającymi doktrynami.

A to że każdy buduje sobie swoją wizję świata to prawda, tak jesteśmy sami skonstruowani, że obieramy pewien kierunek, kładziemy fundament i na tym fundamencie budujemy sobie jakąś wizję, mniej czy bardziej zgodną z prawdą, ważne żeby kierunek i fundament były dobre, to wtedy jest szansa, że nasz konstrukt się nie zawali.

Oj tak.. Jednym ze sposobów wykorzystania tej wiedzy, pracy mózgu, jest wymieszanie prawdy i kłamstwa w jakiejś całości.. Np jeśli człowiek zauważy prawdę w pewnej całości – która bardzo mu odpowiada, wtedy spycha do podświadomości widoczne w niej kłamstwa i dopisuje do nich nieraz absurdalne wyjaśnienia – dla wygody – dla ułożenia sobie „gruntu pod nogami”.
No i odwrotnie : gdy zobaczy kłamstwo w całej mieszaninie, często odrzuca tę całość, jako totalne kłamstwo, nie widząc w niej elementów prawdy i tracąc te prawdy.
. Dotyczy to np. wszelkich religii – świadome wymieszanie prawdy i kłamstwa, aby złapać wszystkich.
Świetnie to opisuje L. Tołstoj w książce: ” Odbudowanie piekła” [kiedyś wpadła mi w ręce].