Vāsava (वासव) jedno z imion Indry इन्द्र – lord of Vasus
Vahana (Sanskrit: वाहन, Vāhana) – to co prowadzi, to co pociąga

Vasu – mieszkaniec lub mieszkania
Vasus to grupa hinduskich bóstw
Vāyu – wiatr, Vetri w języku tamilskim
Vala (valá ) – ogrodzenie,zagroda
val / var ( wel) – pokrywa,przykrywka,osłona,zamknięcie etc

Jak to się ładnie łączy z Welesem i Welą
Vala jest jaskinią podzieloną przez Indre
aby wyzwolić ukryte tam przez krowy i Ushas

Ushas (उषस्; uṣas) – świt(córka/divó duhitâ , „ojca nieba” Dyauṣ Pitā , Dyauṣpitṛ द्यौष्पितृ RV 6.64.5 )

Mata Prithvi Matka Ziemia

Indre zastąpił Brahmanaspati, Pan Modlitwy, który podzielił Vale modlitwą,a nie z piorunem.

2.12.3 Kto zabił smoka, uwolnił Siedem rzek (Sapta Sindhavah सप्त सिन्धव: )
i wyszliśmy z bydłem z jaskini Vala,
Wykrzesał ognie spomiędzy dwóch kamieni ,przerwał bój wojowników, On,O ludzie,to Indra.

2.15.8 Chwalony przez Angirases on zabił Vala,rozerwał na strzępy u podnóża gór.
Oderwał ich zgrabnie zbudowane mechanizmy obronne. Tych rzeczy dokonał Indra w zachwycie Somy

8.14.7 W ekstazie Somy Indra rozszerzył sklepienie i sfery światła,gdy Vala uległa rozszczepieniu

10.68.6 Brhaspati, when he with fiery lightnings cleft through the weapon of reviling Vala,
Consumed him as tongues eat what teeth have compassed: he threw the prisons of the red cows open.

1.11.5 Lord of the thunder, thou didst burst the cave of Vala rich in cows.
The Gods came pressing to thy side, and free from terror aided thee,

1.62.4 Mid shout, loud shout, and roar, with the Navagvas, seven singers, hast thou, heavenly, rent the mountain;Thou hast, with speeders, with Dasagvas, Indra, Shakra, with thunder rent obstructive Vala.

(Purusza sukta – hymn Rigvedy 10.90)

„latający dysk lub dzwon czy inny tego typu obiekt z mocą rzucania światła.”

http://www.cite-espace.com/content/uploads/2015/09/nebuleuses-papillon-1997.jpg
Mgławica Motyl

http://www.asianart.com/lieberman//large/lg.vajra_det1.jpg
Wadżra

http://1.bp.blogspot.com/-uv5Y8FPxUAo/TmyUeQRl9mI/AAAAAAAAIic/Us9dXqp-8IE/s1600/rottenegg2_hst.jpg
Mgławica Tykwa

http://www.asianart.com/lieberman//large/vajra.ghanta_lg.jpg

WIARA < od; dawniej 'wira' ; wi-ra ; 'widoczna – siła' / mocne przekonanie,

WARKOCZ < od; 'warkosa/warkoca' ; 'war-ko-s/c' ; 'mocne/obronne/groźne – (podobnie jak; War-na, War-szawa, War-mia, stąd; war-ownia, od układu morfemów ; 'wa-ar ; ta – wysoka) – koliste – jest/ma (zaimek wskazujący dodany dla uzupełnienia zaimka 'wa' gdy ten, stał się częścią rdzenia 'war') < a więc pierwotnie od 'warko',

WARTO / WARTOŚĆ < od ; 'wa-ar-ti' ; 'ta-wysoka – tam' < 'mierzone wysoko'

WARTKO (prędko) 'wartk’ > 'wartko/wartki’ ; 'wa – ar – ti – ko’ ; 'ta – wysoka – tu – czyni (morfem 'ko’ oznacza kontekstowo inne znaczenia; czynić/pędzić/pracę – zapewne od koła, małą krzywiznę, koliste, krzywe, wyniosłe), czyli ; coś pędzącego szybko bo z góry – jak koło,

Stąd przypuszczalnie;

WIRAKOCZA / WAIROCANA wcześniej od arjowego 'wair-ro-san/can (jak nasz 'acan’ od 'an-san’ (san/son/soleil/sonce/soluń/slońce ’ 'si-an’ ; 'światło/jasność – ona/jego) ; 'on – jasny’ czy podobnie 'waćpan’ < 'wa-ac/as-pan' ; 'ta – wysokość/wielkość/jasność – pańska/władcza) – na' ; 'wir – rodzący – jasność' (wiedzieli, że słońce wiruje!) lecz morfemy w tym układzie są presłowiańskie dla obu kultur i jednoznacznie wskazują na odniesienie do słońca lub emitującego światło pojazdu latającego, którego wir/ruch obrotowy był dla nazywających go ludzi zauważalny. Słońca raczej nie obserwowano powszechnie przez lunety, aby go tak nazywać a termin ten, musiał zapewne być zrozumiałym dla ludu by go czcić. Raczej więc chodziło o kolisty, świetlisty, latający dysk lub dzwon czy inny tego typu obiekt z mocą rzucania światła.

Zawsze można postawić go na swoim polu i odzyskać chociaż taki skrawek dla wiary przodków 🙂

Artykuł na temat Światowida Andrzeja Pityńskiego będzie 16 maja. Pozdrawiam

http://ulanowiak.pl/musimy-szanowac-nasza-poganska-kulture/ tutaj więcej o autorze i samym pomniku w załączonym artykule. Żałuje, że pomniki takie nie stają w Polsce, może kiedyś to się zmieni… jeszcze nie dzisiaj, nie jutro ale kiedyś na pewno.

są różne wersje, że to niby Księżyc jest częścią płaszcza dwóch planet – skład skał odmienny w 50% od tego jaki jest na ziemi, druga sprawa – Wenus nie powinna posiadać płaszcza, i wykazywac dużą wrażliwość na zmiany pola elektromagnetycznego – które na pewno oddziaływują na te planetę. Jadro – Zelazowo-niklowe jest ciężkie, nie ma takiej siły aby mogło się wyzwolić samoistnie z objęć poteznej grawitacji i pola magnetycznego – potencjał elektromagnetyczny musiałby być taki sam, i ten sam binarny ładunek aby się wyrwać z Jowisza – druga sprawa- że naukowcy ” doktyniarze” dochodzą do wniosków, że wszechświatem steruje czwarta siła obok trzech znanych, – każdym bądź razie, są teorie – ale fakt, jest jeden, była pierwsza i druga wojna na Nie bie – zastanawiałeś się czemu NIebo – zaczyna się na NIE – bielny – nie bieskie, skoro biały rozbija się na inne kolory, a niebieski w widmie gwiazd to jedne z najgorętszych miejsc

http://www.wandaluzja.com/?p=p_16&sName=03.-american-genesis

http://www.groundsforsculpture.org/Artwork/Space-Conquer-or-Die-Swiatowid

Szczerze, to nigdy wcześniej o tej rzeźbie nie słyszałem, o autorze też nie za bardzo.

Kiedyś nie było Wenus a była za to planeta pomiędzy Marsem i Jowiszem. Na niej, na Marsie i na Ziemi żyły humanoidy, zmodyfikowane genetycznie małpy, przez wielkich Bogów, na swój „obraz i podobieństwo”. Humanoidy z tych trzech planet, różnili się nieznacznie czaszkami, natomiast Bogowie, mieli głowy jak na egipskich rysunkach. Kalendarz Majów, o cyklu 52 lata, liczył czas pomiędzy zbliżeniami Ziemi i nieistniejącej dziś planety. Stamtąd, co 52 ziemskie lata przybywali „bogowie”, Pierzaste Węże i nie byli to bynajmniej nasi przyjaciele.

Było tak do czasu, aż kiedyś inni Bogowie postanowili rozbić planetę o Jowisza. Po tej operacji na Jowiszu została duża plama, z której „wyskoczyła” Wenus, jądro rozbitej planety. Zanim ustabilizowano ją na dzisiejszej orbicie „stuknęła” Marsa uszkadzając jego jądro. Z trzech zamieszkałych planet pozostała jedna, bo Mars przestał produkować wodę i trzeba było go opuścić.

Ale tamte rasy nie wyginęły do końca. Nordycy i Węże żyją tu na Ziemi, jeśli nie na stałe to często tu rezydują, mają tu swe bazy. O jednym z Węży pisze nawet w pewnej księdze. Ja bym obstawiał Tytana jako ich stałe zamieszkanie a Księżyc jako bazę. Dostarczają „naszym elitom” technologie, aby niby do spółki z nimi, przejąć tę planetę na własność. Nasi przodkowie zostawili nam jednak pewne przestrogi, i moim i nie tylko moim zdaniem, ta współpraca nie skończy się dobrze ani dla nas, ani dla „naszych” sprzedajnych elit.