Komentarze do: Jakub Zielina – W jaskini Ognistego ptaka – baśń słowiańska – TRAILER (Zrzeszenie Słowian)

Autor: ORLICKI

ORLICKI — Sun, 13 Mar 2016 19:34:45 +0000

A mnie się naprawdę podoba, poza różowymi kółeczkami gwiazdy szeryfa na zakończeniach ramion gwiazdy. Bez nich, byłby to znak poważniejszy i wyglądałby jak kwiat. Stroje ludowe Słowian były zawsze barwne, radosne. Ma to znaczenie jako symbol/mowa radości życia. Ten znak, jest w stanie trafiać do wszystkich Słowian, każdego słowiańskiego narodu. Brakuje mi jednak nazwy tam adresowanej. Np. „JEDNOTA SLAVENSKO RODA”.

Autor: Jarek

Jarek — Sun, 13 Mar 2016 09:49:34 +0000

pomijając zaangażowanie twórców , to zastanawiam się nad tym, do kogo właściwie zaadresowany ten utwór?
bo to modelowy przykład „zmodernizowanej cepelii”. Przekonanych nie ma sensu przecież przekonywać, nie wiem natomiast czy młodzież to łyknie? Żyjemy w XXI wieku , może więc ktoś z twórców mógłby się zastanowić jak podać takie treści w nowoczesny (bez tych łapci i słomianych dachów) i atrakcyjny sposób.
P.S.
gdyby nie napisy to pomyślałbym , że to powstało w Rosji lub na Ukrainie

Autor: ORLICKI

ORLICKI — Sat, 12 Mar 2016 20:56:34 +0000

Za moja interpretacja etymologii terminu 'gwiazda’, przemawia również rosyjskie słowo w pisowni; 'zwiezda’ a wymowie miękko, jako 'swiesda’.

Według teorii o drugiej palatalizacja języka pra-słowiańskiego, mamy przemiany słów na 'k/g’, typu kvě, gvě, w 'c/z’, jak; c´vě(цве – cwie), z´vě (зве – zwie).

A stąd, podobno:
1) květъ > przeszedl w; c´větъ > dalej w; цвет (cwiet – pol. kwiat)
Podobnie;
2) gvězda > z´vězda > звезда (zwiezda – pol. gwiazda)

Tak więc 'gwiazda’ współczesna, to równie dawny wyraz (w brzmieniu polskim pradawny, może nawet pierwotny u Słowian) jak 'widźra/wadźra’, lecz mający nieco odmienne znaczenie niż ten drugi termin. Oznacza bowiem; 'g-wiź-da’ (jak 'Wiz-na’ ; 'na – widoku’, miejscowość dawna na wzgórzu przy brodzie), oznacza tyle co; g(o)/to – wiź/widzenie/jasność-da/daje’.
W każdym razie, w języku rosyjskim mamy wyraźne 'i’ pośrodku wyrazu (’zw…i(e)…zda’), jak i w polskim (’gw…i(a)….zda’), jakie u Rosjan przeszło w przeciągłe 'je’. A właśnie to 'i’, na końcu głoski 'w’, w połączeniu jako 'wi’, oznacza zwykle termin morfemiczny „wi-dzenie/wi-dok/wi-no/wi-sła/wi-na/wi-r”, a więc jakąś postać widzenia, jasności, światła. Od tego terminu bardzo blisko do 'wi-edza’ czy bliskoznacznego 'wi-edźma’ oraz 'wi-edzona/wieść’.

Termin 'gwiazda/gwiezda’, może w myśl tej morfologii, posiadać również znaczenie 'to – wiedzę – daje’. Nie możliwe? Jak najbardziej nauka o gwiazdach, nieboskłonie nocnym, dawała potężną wiedzę tym, którzy ją praktykowali.

Autor: ORLICKI

ORLICKI — Sat, 12 Mar 2016 20:17:41 +0000

Wszystkie języki, to rodzaj komunikacji! Komunikacji międzyludzkiej lub między ludźmi i zwierzętami a nawet miedzy ludźmi i przyrodą nieożywioną, kosmosem, Bogiem itd. Choćby była to jedynie komunikacja wyimaginowana co do odbierania takiego przekazu. Wszelkie; symbole i znaki, obrzędy i ryty, tradycje kulturowe na nich oparte, normy prawne, obyczaj, ich nazwy i odniesienia językowe z nich zrodzone (wyrazy bliskoznaczne), nie są czymkolwiek złym. Są po prostu językiem ludzkim, jedną z wielu form komunikacji! Nie zapominajmy, że język ludzki, w najprostszym zarysie dzielimy na; „nie werbalny” (mowa ciała, mimika, gesty, znaki, pismo, rzeźby, ornamenty na tkaninach, barwy ubioru, makijaż twarzy kobiet, ozdoby ciała, insygnia, itd…), oraz „werbalny” (dotyczy komunikacji wypowiadanej przez słowa, głosowo, fonicznie – czyli werbalnie). Język nie werbalny, dotyczy więc wszystkich ludzkich zachowań postaw i obiektów innych niż słowa, które komunikują wiadomości i posiadają wspólne społeczne znaczenie. Znaki/symbole, są niczym, ponad ludzki język. Są wiedzą, bo język ludzki daję wiedzę. Może być to wiedza zakłamana, lub przekaz prawdy obiektywnej, przekaz fantazji, domysłów, teorii, koncepcji. Jak każdy rodzaj przekazu informacyjnego. Znaki, jako język niewerbalny, w tym symbol gwizdy, są takimi samymi symbolami jak dawna runiczna litera 'A’, nieraz bez kreski poziomej, raz ryta w kształcie 'A’ a innym razem jako 'V’. Gdy je połączymy, mamy łódkę (też może być taki symbol), a gdy połączymy nieco niżej, mamy niemalże gwiazdę (dwie odwrócone piramidy) lub klepsydrę. Kiedy nazwiemy gwiazdę 'aster’ (as-ster), od jej cech geo – fizycznych (as – wysoko, ster – uporządkowany kierunek ruchu), mamy przekaz wiedzy. Sam symbol takiej gwiazdy, w zależności do czego się on odnosi, a to już wynika z tradycji, obrządku, jest przekazem wiedzy ukrytej w takim symbolu i jego nazwie. Piorunująco świetnym przykładem jest nowożytnie skrócona nazewniczo termin 'swastyka’. Jego znak graficzny, pokazuje nam wyraźnie obrót gwiazdy lub całego układu planetarnego a nawet jego wiele odmian (są swastyki różnoramienne). Jej dawna nazwa, 'swasti’, zbliża nas do zrozumienia tego przekazu wiedzy, przy odtwarzaniu jej budowy morfemicznej; 's(i)-wa-as-ti’, czyli; 'jasna/sina/świetlista – ta – wysoko – tam/jest’. I jak tu nie szanować, wręcz nie kochać takiego symbolu? Przecież to tak wielki przekaz komunikacyjny, językowy! Mamy tutaj; 1) przypomnienie rdzeni naszego pradawnego języka arjowego, tak bliskiego polskiemu, 2) wyraźny przekaz wiedzy, 3) ślad historycznie pre słowiańskiej kultury, naszego dawnego bytu na Ziemi, 4) nic, kompletnie nic religijnego, w sensie zwyczaju czczenia tego znaku jako symbolu Boga, jego wyobrażenia.
Katolicy czczą jak bóstwo, znak krzyża, zamiast mieć do niego podejście z szacunkiem w określonym obrządku (gdy mowa jest o śmierci Jezusa na krzyżu), ale bez czci boskiej do samego znaku. Bo jak naucza Chrześcijaństwo, Boga nikt nigdy nie widział, jest duchem. Nie jest krzyżem, ani gwiazdą, ani drzewem, ani czymkolwiek innym. Czczenie znaku jako symbolu, wyobrażenia Boga, umniejsza w wielu ludziach nieświadomych wielkości Boga, bez wyobraźni, osobę Boga. Kreuje jego istotę w sposób ograniczany do przekazu płynącego z samego znaku.
Dlatego, rzecz nie leży w używaniu znaków, które nam przybliżają i ułatwiają nabywanie wiedzy z nim związanej, tylko w idei jakiej ten znak służy. Najgorzej jest wówczas, gdy jakakolwiek ideologia, religia lub obyczaj, zmusza nas do traktowania danego znaku jako jednego i jedynego, najpewniejszego, najpoważniejszego wyobrażenia przekazu jaki niesie. Bo człowiek, aby zyskiwać szacunek natury, etyczną wartość, bliskość Bogu, zawsze musi pozostać wolny! Musi mieć zdolność i prawo, do negacji każdego przekazu. Nie kłaniania się jakimkolwiek wyobrażeniom Boga.
Podobne znaki mogą wyobrażać nie tylko naturę Boga, ale naturę danej idei. Np. politycznej (nazizm), religijnej (hinduizm), kulturowej (Stowarzyszenie Słowian). Ich podobieństwo, jest nieprzypadkowe, bo złodziei i deprawatorów naszego pradawnego języka po stronie zachodniej (Rzym, Niemcy, Frankowie), nigdy nie brakowało. Jego kradzieżami, zapełniali własną pustkę kulturową i etyczną, podszywali się pod pradawnych właścicieli słowiańskiej ziemi jaką nam zagrabili, przekierowywali za ich pomocą uwagę i wiarę prostego ludu na swoje władztwo pod tymi znakami występujące, stwarzając mu fałszywy autorytet. Jak wobec tego, mamy zarzucić teraz takie znaki? Zrezygnować z ich odzyskiwania? Przecież to nasz język, mowa naszych pra-ojców i pra-matek! Należy jedynie używać rozumu i nie dać się nikomu zniewolić, za pomocą jakiegokolwiek przekazu informacyjnego! Czyli; znaków, słowa werbalnego, pisma, sztandarów, herbów.
Obrzędy; religijne, kulturowe, prawne (np. ubieranie się sędziów anglosaskich w peruki ma sens utajniania ich twarzy, przekaz niewzruszonej – obiektywnej oceny), rodzinne, erotyczne, polityczne, zachowania wobec świata przyrody, przy stole, są niczym innym, jak językiem niewerbalnym. Nie są one w niczym złe. To jest wiedza, ułatwiająca nam zapamiętywanie pewnych praktycznych przekazów, życie, zachowanie w społeczności ludzkiej, danym środowisku. Rzecz tylko leży – tak jak ze znakami, w niedawaniu się nam tymi obrzędami, zmanipulować; mentalnie, duchowo, etycznie i zakłamać Prawdy, rzetelnej widy/wiedzy.
Reasumując, zawsze, ale to zawsze, należy być wolnym lub być niewolnikiem tylko poznanej Prawdy, bo to właśnie oznacza wolność. Należy zwyczajnie, myśleć! Czyli 'myśl’ < 'mi – śl(e/ać)', a więc nastawić się na przekaz naszego rozsądku, logiki, intuicji.
Dlatego, jako wolny człowiek, pozwolę sobie na własną interpretację terminu 'gwiazda', podaną przez C. Białczyńskiego; "Gwiazda pochodzi z Wiary Przyrodzonej to jest przecież 'wadźra!' "
Moim zdaniem, to termin pochodzący od 'widźra', być może przekręcony na 'wadźra'. Bo głoska 'wa', została nadana masowo wszystkim rzeczownikom, jako zaimek osobowy 'ta/to'. Jednak, w 'widźra', widze pierwotne znaczenie; 'widź/widzenie/widzę – ra/moc/siłę'.

Autor: bialczynski

bialczynski — Sat, 12 Mar 2016 19:32:50 +0000

W odpowiedzi do Mezamir.

Z tą trójcą jedyną u T. Mrozińskiego to przegięcie oczywiście. Nie kupujemy narracji kryptojudeo-chrześcijańskiej. Trzygłowy są dwa: Białoboga-Triglav i Czarnogłów-Trzygłów, a więc są to dwie Trójce Działów. Prawia-Nawia-Jawia to kolejna Trójca, Trójca Poziomów. Tak więc są co najmniej trzy Trójce, czyli 9 Kręgów Czasu, 9 Kręgów Rzeczyistności (Światła Świata) i wiele innych dziewiętności w różnych aspektach. Każda „Głowa Działów” łączy się z Każdym Poziomem Świata/ wgląda w Każdy Poziom Świata (RzeczyIstności), łączy się z każdym Kręgiem Czasu i Kręgiem Rzeczyistnosci. OIO – Kula RzeczyIstności jest jak soczysta pomarańcza, którą można ciąć w nieskończoność w nieskończoną liczbę, nieskończenie cienkich w plastrów Aspektów. Trójca nie jest uprzywilejowana.

Poza wszystkim na coś się trzeba zdecydować, albo T. Mroziński obala sens Biblii albo głosi opowieści biblijne i nowotestamentowe. Ja widzę że obala tamte sensy i pokazuje nowe – czasami gdzieś się to zbytnio zakręca.

Autor: Laxim

Laxim — Sat, 12 Mar 2016 19:14:04 +0000

W odpowiedzi do Waluś. Jest PAN jezycznikiem, przykro ale może PAN negować wszystko, co nie oznacza, że ta kanwi tych symboli mężczyzna to mężczyzna, kobieta to kobieta, proszę pojąć to proste równanie, czy raczej matematykę PAN też neguje

Autor: bialczynski

bialczynski — Sat, 12 Mar 2016 17:41:31 +0000

W odpowiedzi do Waluś. Panie Waluś - proszę się zdecydować. Ja przejmuję symbole bo są nasze a co było nasze nasze na zawsze pozostaje. Albo pan jest ZA albo Przeciw. No chyba, że pan jak Wałęsa.

Autor: Mezamir

Mezamir — Sat, 12 Mar 2016 16:19:55 +0000

W odpowiedzi do Mezamir. Kona=anioł W takim razie co może znaczyć ikona lub Arkona?

Autor: Waluś

Waluś — Sat, 12 Mar 2016 10:30:55 +0000

Wolni i nie krzywdzący innych ludzie żyjący zgodnie z naturą nie posługują się żadną religią żadnym bóstwem i symbolami.To zło każe obwieszać się symbolami i praktykować kult bożków i budować świątynie.Dobro to prostota a zło to masa symboli,kultów i innego parszywego dziadostwa.Panie Białczyński to,że niegdyś w naszej prakulturze ludność zajmowała się takim kultem nie znaczy,że czyniła właściwie.Wszelkiej maści tajne stowarzyszenia i elita panów tego świata posługuje się tymi symbolami rzekomo skradzionymi od naszych praprzodków a my jesteśmy ich niewolnikami.Czyli musimy te symbole i kult od nich przejąć a wtedy bogowie będą nam przychylni i to my będziemy panami świata.Wtedy to my założymy tajne stowarzyszenia masońskie i okultystyczne,będziemy niszczyć innych ludzi.Panie Białczyński zdaje pan sobie sprawę,że wprowadza pan małymi kroczkami religię światową zła którą masoneria obiecała.Odkopuje pan wielką puchę Pandory.

Autor: Mezamir

Mezamir — Fri, 11 Mar 2016 12:18:55 +0000

„Hexakosioihexekontahexaphobia” jest to strach przed numerem 6