Tak, ale juz Pan Czesław mawiał – jako Wolni Ludzie – to ci którzy chcą nieść swiatło wolności – ja Slowiaństwo rozumie – wolność ducha, słowa, czynu i myśli, z Rzeczy z Istu – zdolność do wyniesienia Nad coś, nad rzecz wartości ponadczasowych ale wiążacych naturalny cykl, rytm bytu w stosunku do miejsca w którym się znajdujemy – stąć mamy wią zary – zatrzymywać – ujarzmiać – w domu – woda, ogień, powietrze i ziemie – w punkt – skupiać, soczewkować – Panie Adamie- dlaczego Polacy są najbogatszym narodem na świecie? Takie do Was koledzy i koleżanki mam pytanie – w stosunku do tego co napisałem – dlaczego ” dom ” u mnie arXra ma szczególną wartość Nad, co powoduje, że Polacy dążą do posiadania ziemi ,domu a nie godzą się na zachodni styl – wynajem.
Madziarzy, wszak panie Adamie, i większość Polaków nie wie skad plemiona nasze pochodzą, rozmawiam z wieloma z nich – i to co mówie, to dla nich magia – o jezyku, o tożsamośći, przeszłości i o przyszłości, prędzej wierzę, że aktor w Bondzie naprawdę umiera, pomimo że tydzień później w kolejnym filmie znowu się pojawia – wie Pan o czym pisze.
Jeżeli odnoszą się do tej historii, czują sie jej częścią wspólną ( wszak to działania na zbiorach), różnorodność a jednocześnie całość, jak z rodziną ( kobieta z innego rodu, mezczyzna z innego rodu – korzystają z doświadczęń ale tworzą swoją droge, nie zapominająć o tym co otrzymali pod skrzydlami swych rodziców.
Ja uważam, że prędzej Madziarom do Polski, jak Niemcom do Wolności.
Dziękuje, za Pana opinie – jest cenna

Rzeka 'Om’ i miasto 'Omsk’. Nie kojarzy się wam z medytacyjna głoską tybetańską, świętą 'om’? W języku polskim mamy też wyraz/zwrot 'omsknąć się’. Czyli; obsunąć, ominąć, otrzeć, osunąć, upaść. Od czego pochodzi? 'om-sknąć’ / 'mo/ma-sk(on)ati/skonać/umrzeć’. Tak więc 'Om’, to przestawka arjowego – praslowiańskiego 'mo’ czyli 'ma’. Co takiego wielkiego 'ma’ święty, że termin ten stal się głoską mantry? 'Ma’ światłość, poznanie, siebie poznał. Lecz rzeka Om nie od tego znaczenia pochodzi. To nie jest znaczenie 'ma’. Bo kogo ma? Siebie? Rzekę? Nazwa ta, jest terminem słowiańskim z uciętym przez Mongołów zmiękczeniem słowiańskim jakiego nie lubili, w postaci głoski 's’. To po prostu 'Siom/Śom’, czyli 'si-om’ ; 'jasność ma’. Czy rzeka Om jest jasna? Jest. Bardzo często! Podobna jest ta nazwa do naszego Sanu, wywodzącego się od 'Sin’ zachowanego jeszcze w języku Ukraińskim. To 'Si-ni’ (przestawka) czyli 'nie jasna’. Jest to rzeka zaczynająca się w górach, tam lekko rwąca, lecz w większości wolna, ciemna, szara. Natomiast 'Om’ jest często rzeką spienioną, rwącą, a przede wszystkim płynącą od jasnych/białych ludzi – Arjów.

Miasto 'Omsk’ oznacza po prostu 'sk-ąd/gdzie/isk Om’.

Niestety wiele przekłamań w tym filmie, a właściwie chciejstwa węgierskiego.
Węgrzy – Madziarzy, jak dawniej próbują podpiąć się pod Hunów, a byli tylko pseudo Hunami.
Nawet próbują podłączyć się pod Scytów.
Przez długi czas Węgrzy blokowali badania genetyczne na swoim terenie, aby nie ujawniło się, że większość populacji nosi geny haplogrupy R1a. Tylko niewielki procent to haplogrupa N.
Madziarzy przejęli symbolikę i wiarę Słowian, kulturowo zeslawizowali się. Słowianie panońscy przejęli zaś język Madziarów, ze względów praktycznych.
Prawdopodobnie, gdyby nie inwazja turecka, Madziarzy byliby zeslawizowani do cna.

Niestety nie podzielam optymizmu , że Polak bez problemu dogada się z innym przedstawicielem Słowiańszczyzny. Po pierwsze nasze polskie odczucie o szczególnej łatwości w porozumiewaniu się z innymi nacjami słowiańskimi może dot. starszego pokolenia, ,które chcąc nie chcąc uczyło się jęz.rosyjskiego, co w sposób nieuświadomiony pozwala ogarnąć w ogólności sens rozmowy, bo mózg dokonuje lepszego lub gorszego kojarzenia wielu słów, które po prostu brzmią znajomo, ale z uwagi na znajomość jęz. rosyjskiego. Mam tego przykłady z życia wzięte. Moje dorastające dziecko ni w ząb nie było w stanie zrozumieć rozmowy jaką próbowaliśmy -z lepszym lub gorszym skutkiem – prowadzić ze Słoweńcami , to samo dot. rozmowy z Chorwatami. W drugą stronę nasza Chorwacka gospodyni z rozbrajającą szczerością wyznała , że nie słyszy połowy słów tylko samo szczcszższcz . Słoweńcy byli nieco lepsi , bo przyznawali tylko, że dla nich wszystkie te nasze ż dż itp. to horor :-).

Dzięki za odpowiedź i podpowiedź. To co Pan odpisał jest zgodne z moimi spostrzeżeniami. Dziękuje również Panu Białczyńskiemu za odpowiedź. Pozdrawiam

To prawda co pisze Adam Smoliński – możemy mówić o jednym języku słowiańskim i jego gwarach.

Jeżeli autorzy mają na myśli Harusję, czyli starożytną Harię-Wharat Karpacki to mogą się posługiwać taką nazwą języka, chociaż uważam, że to jest przywłaszczenie. Wspólny język wszystkich Ariów (czyli Słowian, Persów i Hindusów z B/W-Haratu) to język skołocki- hunoawarski, z którego następnie powstał w Europie słowiański (scytyjski + staroeuropejski), za Kaukazem perski (scytyjski + hetycki +semicki) i sanskryt (scytyjski + hinduskie + drawidyjskie).

Tzw. język słowiański czyli starocerkiewnosłowiański (s-c-s) był uważany za prasłowiański, ale to było wtedy kiedy wszyscy myśleli, że języki słowiańskie powstały w V wieku n.e. a nie 5000 tak p.n.e. albo jeszcze dawniej.

Przede wszystkim jest to błąd logiczny projekcji współczesnych nazw i pojęć na miana i pojęcia archaiczne.
Język słowiański był i jest jeden. Dzisiejsze tzw. języki słowiańskie są w rzeczywistości tylko dialektami dawnego j. słowiańskiego.
Albowiem, Słowianin z jednego krańca ziem słowiańskich (np. Chorwacja) dość łatwo porozumie się ze Słowianinem z najodleglejszego krańca tych ziem (np. Władywostok).
Z j. germańskimi jest odmiennie. Tam są rzeczywiście różne języki. Charakterystyczne są np. Niemcy, gdzie Niemcowi z południa trudno jest porozumieć się z Niemcem z północy. Stąd, na terenach obecnie „germańskich”, z j. germańskimi, ciągle potrzebna jest jakaś tzw. lingua franca, pod postacią łaciny lub obecnie j. angielskiego.
Słowianom, wbrew pozorom, nie potrzebna jest jakaś lingua franca. Wystarczy tzw. j. ogólnosłowiański i używanie własnych uszu, a przede wszystkim mózgu.

Następnym błędem pojęciowym jest miano „ruski”, które podprogowo identyfikuje obecnie Rosjan lub Ukrainców.
Rzecz w tym, że właściwie wszyscy Słowianie jesteśmy Rusami. Jest to tylko nasze inne miano. Bardzo dobrze tłumaczy to „Księga Popiołów”.
Miano „polski” jest stosunkowo młode, bo pochodzi z czasu, gdy pojawiła się na naszym terenie pustynna zaraza, pod postacią chrześcijaństwa.
Zmieniono nam miano, abyśmy zapomnieli, że jesteśmy Lechitami – Scytami – Ariami.