Wtedy, struktury miałyby powtarzalny kształt, zwykle owalny, okręgów. A tutaj są to odmienne znaki. Bydło uciekałoby na boki, przez otwarte ramiona krzyża. Wyrażnie też widać punktowe zarysowania linii każdego znaku, poza swastyką. Posadzenie głogów tylko punktowo, zamiast jeden obok drugiego, nie powstrzymałoby bydła przed ucieczką. I po co ludowi pasterskiemu, sadzenie w jednym miejscu takich zagród, kiedy w następnym roku stada byłby zupełnie gdzie indziej, wyjadając trawę w tym obszarze? Jeśli 8000 lat temu, hodowano tutaj ogromne ilości bydła, a były tu głównie bagna polodowcowe, to po co? Skoro zamieszkiwały je, zdolne do przemieszczania się przez nie renifery. Takich zwierząt, nie trzyma się w zagrodach. Są półdzikie. Ich właściciele w Laponii, zaganiają do małej zagrody tylko kilka sztuk dla ich znakowania lub uboju. Nie całe stado. Stado jest jedynie otoczone jeżdżcami, pilnowany jego przewodnik. Nakład sił byłby zbyt wielki, aby grodzić taki teren i bez sensu, bo renifery mają swoje miejsca rozrodu położone tysiące kilometrów od miejsc żerowania, do których musieliby pozwolić im podążać. Są to ewidentnie znaki graficzne, bardzo różne kształtem. W znaki te włożono wiele wysiłku, aby zachować i proporcjonalność, symetryczność. Przywołany w artykule kazachski archeolog o rosyjsko brzmiącym nazwisku Dmitrij, jest geniuszem… On z góry wie, że tak wielkie znaki nie zostały wybudowane dla „podziwiania z powietrza”. On przecież wie, że wtedy ludzie nie latali. Tyle tylko, że nie zna Wed, w których ludzie z kosmosu przybywają na Ziemię i latają na wimanach (’wi-mana’ ; 'wi-dzącego – męża/wojownika’). Do dzwonowatego, piramidalnego kształtu wiman nawiązywali póżniej budowniczowie hinduskich świątyń, stąd nazywali je tak samo, jako 'wimana’ zmieniając jednak znaczenie tego słowa na 'wymierzone’. Dzisiaj, hindusi zwą samoloty 'wimanam’. W jednym się z p. Dmitrijem zgodzę. Tak wybudowane znaki, nie były stworzone do podziwiania! Tylko, dla odczytywania tych napisów. Były najwyrażniej znane ludziom, którzy nieco niezgrabnie je ukształtowali w gruncie oraz tym, którzy nad nimi się przemieszczali! Ta wskazówka, świadczy o ich wspólnym pochodzeniu lub wspólnej kulturze, języku, piśmie, prawach. Takimi są właśnie Wedy, opisujące tą jedność kultury ludzi (Slowian?) z przybyszami którzy po serii wojen ustanowili na Ziemi pokój.

” Ponieważ była to kultura PASTERSKA to mogły to być zagrody dla bydła. Wały mogły być obsadzone kolczastym żywopłotem, co w Polsce nazywało się GŁOGIEM.
Koło Karagandy GŁOGI są tak gęste, że przejść przez nie nie sposób, a poza tym WYBUCHAJĄ, jak Krzak Mojżesza. Jeśli więc teren był porośnięty Głogiem to może KARCZOWANO go Geometrycznie, żeby bydło nie kaleczyło się.”