Trafnie powiedziane !!!
Pierwsza propozycja leży więc już na stole, wiec można więc zatem zacząć 🙂
Mam dwie uwagi
1. Jako laik (nie znam się na znaczeniu symboli) po „chłopsku” muszę stwierdzić , że jest „przekombinowany”. Takie mam pierwsze odczucie. Z drugiej strony „inkwizytorzy” może nie połapią się tak szybko o co chodzi 😉
2. Kwestia techniczna. We wzorze mamy kolory, co niestety mocno ogranicza produkcję chałupniczą. Nie każdy dysponuje kolorową drukarką. Również w miejscu pracy najczęściej do dyspozycji mamy druk czarno biały. Te problemy oczywiście odpadają , jeśli kwestię druku zlecimy komercyjnie, lub będzie dostępne źródło z którego można będzie zamówić taką wlepkę.
3. Na tym etapie to jeszcze temat odległy, ale warto się może zastanowić nad rozmiarem docelowym, żeby nie „zaśmiecać” krajobrazu i środowiska naturalnego?
P.S.
P.Czesławie może warto ten temat przekleić jako nowy wątek, bo tu utonie pod innym tytułem?

Nie powinniśmy mnożyć znaków, powinniśmy się móc po znaku bezbłędnie zidentyfikować. Tak żeby móc powiedzieć – O tu był nasz człowiek! Tutaj mieszkają NASI ludzie! Tutaj działa Nasz Ruch!

Proponuję więc ten znak:

Może zamiast koncentrować się na pojedyńczych i dużych znakach, ktorę często szybko stają się obiektami agresji, warto by może zorganizować akcję z czymś na kształt wlepek. Każdy by mógl sobie to wlaściwie wydrukować w domu, zamówić w zakladzie fotogaficznym lub zamówić przez internet. Potem każdy mógłby w ten sposób oznakować właściwe miejsce. Kwestia opracowania uniwersalnego, nieskomplokowanego wzoru / znaku. Panie Czesławie jak Pan to widzi, może warto by ogłosić jakiś konkurs na taki wzór/znak?

2. http://poznan.gazeta.pl/poznan/1,36001,17960671,Chca_figury_Swietowita_obok_Chrystusa.html
w sumie, komu by taki posąg przeszkadzał.
3. Przy szukaniu tego materiału doczytałem w końcu artykuły dot. historii usunięcia Światowida ze Ślęży. Niezła jazda.
4.Swoją drogą to co się dzieje w górach to jakaś paranoja. Nachalne kato-zawłaszczanie wspólnej przestrzeni przyjmuje niewyobrażalne rozmiary. Z ręką na sercu przyznam , że leśne mini kapliczki rozsiane po górach lub polach, przybite gdzieś na lipie, z wyblakłym obrazkiem lub przechyloną figurką wewnątrz mają swój urok i zapewne jakieś umocowanie w miejscowej tradycji. Sam czasami przyhamuję i zatrzymam się obok, bo trochę mi ich żal, szczególnie, gdy wpięte są tam tandetne sztuczne kwiaty. Widok niestety jest żałosny, namiastka pamięci, czy raczej wyrzut sumienia . Ostatnio jednak pokonując swoją stałą trasę, na której usiłuję zbudować coś na kształt formy, zdębiałem. Otóż przy drodze zauważyłem koszmarny, okropnie tandetny wyrób kapliczko podobny. Jestem raczej pewien, że wcześniej 'tego czegoś’ tam nie było. Zbudowane z jakiś plastikowych śmieci, prawie „papierków z cukierków”, jednym słowem totalne ohydztwo. Oczywiście na tym szkaradztwie zawieszony różaniec. Autentycznie poczułem się 'tym czymś’ osobiście urażony, bo zakrawa nieomal na profanację. Nie wyobrażam sobie , by człowiek świadomie wierzący, mógł dopuścić się czegoś takiego. Przepraszam za porównanie , ale to jakieś infantylne sekciarstwo. Pomijam intencję , ale forma -stosowna do okoliczności – przecież też ma znaczenie. Zapewne w głowach wielu osób ,które narażone są na zetknięcie z 'tym czymś’ pojawia się zapewne pytanie , co 'takie coś’ sobą wyraża … Na przykłady tego typu sekciarskich wytworów można się już natknąć nieomal w każdym zakątku lasu. Żałuję ,że nie mam talentu plastycznego, bo normalnie spakowałbym do plecaka kilka np. „zalaminowanych” Żywii i przy każdym zaatakowanym przez sekciarzy „świętym” źródełku dokleiłbym taki miły dla oka obrazek. W końcu jakie mają do tego prawa , by zawłaszczać sobie co się da?

u nas woda i ogień stanowią jedność

powiat tarnowski …woda święcona bez,, ognia” nie jest wodą święconą 🙂 ..w czwartek poprzedzający Wielkanoc pali się u nas ogniska z organicznych śmieci z posprzątanego obejścia tz palenie Judasza czyli jak mniemam Marzanny..być może ten ogień w wodzie pierwotnie był z tego ..teraz to jest sobotni ogień …jest to powszechny zwyczaj

Zwyczaj jest żywy w całej Małopolsce i na Podkarpaciu – to wiem, bo widziałem niejeden raz. Nie wiem jak w innych częściach Polski. U ciebie Sławku to znaczy gdzie?