http://kheper.net/topics/Wilber/greatnestofbeing.gif
(Courtesy of integral theorist Ken Wilber)

http://www.dharmawheel.net/viewtopic.php?f=40&t=19653&view=unread#unread

Lub po prostu im dalej od źródła tym świadomość cięższa
Materia to przecież światło w spoczynku,na najgłębszym poziomie materia wcale nie jest materią 🙂

Dualizm. degradacja boskiej świadomosci doprowadziła do powstania materii. To mogło się wydarzyć.

Co by było, gdyby istniało miejsce poza granicami budzenia się i śnienia? Miejsce, w którym śnisz i jesteś świadomy jednocześnie? To nie jest fantastyka. To jest świadome śnienie, czyli taki sen, w którym wiesz, że śnisz. „Obudź się! Badamy potencjał świadomego śnienia” zawiera wywiady ze znanymi badaczami snów oraz ekspertami w sprawach świadomego śnienia, którzy świadomie doświadczają wyobraźni snu, źródła niekończących się przełomów w nauce, sztuce, psychologii i rozwoju duchowym. Wybierz się w niezwykłą podróż z pionierami badającymi cuda i tajemnice leżące na pograniczu snu i świadomości.

Mała Iris trafia do żeńskiej szkoły, w której wszystko wydaje się niezwykłe – już sam sposób przybycia – trumna… Życie dziewcząt przebiega tam według restrykcyjnych reguł – przede wszystkim zabronione są ucieczki. Jednak dziewczynki wydają się być szczęśliwe. Samo miejsce, malowniczy las, zachęca do zabawy, lekcje są prowadzone w bardzo interesujący sposób. Tajemnicą owiane są natomiast wieczorne wyprawy najstarszych uczennic, a także to, co kryje się za murami…
Film jest pełną metafor opowieścią o dojrzewaniu.

Wkraczając w pustkę (2009)

W swoim najnowszym filmie pt. „Enter the Void” Gaspar Noé poddaje tekst Tybetańskiej Księgi Umarłych postmodernistycznej reinterpretacji. Tworzy psychodeliczną opowieść o dwojgu młodych ludziach, zagubionych w płynnej rzeczywistości.

Twórca „Nieodwracalnego” portretuje rodzeństwo: Oscara i Lindę, którzy parę lat temu stracili rodziców w wypadku samochodowym. Teraz za wszelką cenę starają się „utrzymać na powierzchni”. On handluje narkotykami, ona kupczy własnym ciałem w ponurym klubie nocnym gdzieś na obrzeżach Tokio. Rozdzieleni przez los nie potrafią inaczej żyć. Zamiast o życiu należałoby tutaj raczej mówić o bolesnej egzystencji, pełnej cierpienia, brudu i poniżenia.

Oscar traci życie w absurdalny sposób. Zgodnie z tybetańskimi wierzeniami jego dusza, a konkretnie świadomość, opuszcza umęczone ciało, by wznieść się swobodnie ponad ziemski padół. W stanie swoistego zawieszenia – tytułowej próżni, pustki – przemierza cuchnące rejony wielkiego miasta, by w końcu, zgodnie z przyrzeczeniem przyłączyć się do siostry.

Lapidarna fabuła filmu zdominowana jest formą przekazu. Czy jest to przerost formy nad treścią? – Zdecydowanie nie. Noé zamyka widza na ponad dwie godziny w ciasnej, hermetycznej atmosferze. Następnie eksperymentuje. Niczym maniakalny sadysta z uwielbieniem faszeruje migotliwym światłem, brudnym, często rozmazanym kadrem oraz świdrującą kamerą. Aplikuje potężną dawkę bodźców, które wprowadzają w pewien trans. Niegdyś ktoś określił mianem „kina transowego” dwa filmy Darrena Aronofsky’ego: „Pi” oraz „Requiem dla snu”. Jako cechy proponowanego podgatunku wyróżnia się: agresywność przekazu, ruchliwość kamery. Nierzadko również narracja prowadzona jest z punktu widzenia bohatera, przez co identyfikacja widza z protagonistami przebiega na wielce zintensyfikowanym poziomie.

„Enter the Void” przetwarza znajome już schematy kina twórcy „Carne”. Pojawia się motyw tunelu, który „łamie się w pół”, jest również obskurny lokal, który odegra znaczącą rolę w opisywanej historii („The Void”, bo taką nosi nazwę stanowi miejsce śmierci jednego z bohaterów). Co więcej sam montaż, szablonowe litery czołówki przypominające rozwrzeszczany przekaz propagandowy, wspomniana już subiektywna narracja i wreszcie praca kamery składają się na charakterystyczne, kontrowersyjne uniwersum francuskiego reżysera.

http://www.filmweb.pl/reviews/Autostrad%C4%85+do+piek%C5%82a-10611

Nagi lunch(1991)

Bill Lee jest dezynsektatorem, który przez przypadek zabija swoją żonę uzależnioną od środka owadobójczego. Po tym zdarzeniu mężczyzna zatraca się w nałogu narkotykowym, mając przedziwne wizje.

Odległa dzielnica(2010)

Thomas (Pascal Greggory) to człowiek niespełniony. Ma żonę, której unika, niedającą mu już satysfakcji pracę oraz pesymistyczne nastawienie do przyszłości. Któregoś dnia bohater wsiada do niewłaściwego pociągu i przyjeżdża do rodzinnej miejscowości, nieodwiedzanej od lat. Podczas wizyty na grobie matki przenosi się w czasie do lat swojego dzieciństwa.

Starożytni filozofowie i duchowi nauczyciele wszystkich kultur podkreślali to w swoich naukach. Platon, Budda, Sokrates to niektórzy z wielkich myślicieli i reformatorów głoszących hasło „Poznaj siebie samego”. Techniki relaksacyjne czy medytacyjno-introspekcyjne były i są integralną częścią niemal wszystkich tradycji i kultur. Na przełomie wieków zainteresowanie ćwiczeniami relaksacyjnymi, w większości wypadków inspirowanymi jogą indyjską, staje się współczesnemu człowiekowi coraz bardziej potrzebne.

Towarzysząca głębokiej relaksacji cisza jest próbą opisania istoty doświadczenia jogi nidry w kategoriach nie tylko braku negatywnych bodźców czy braku hałasu, ale również braku tych bodźców, które napędzają nasze myśli, wyobrażenia i emocje. Z drugiej strony nie oznacza to, że w czasie doświadczenia jogi nidry nie ma dźwięków, myśli, emocji i wyobrażeń. One są, ale ich natura jest głębsza i prawdziwsza. Ukazują się w momentach spokoju i wewnętrznego wyciszenia, toteż nie powodują chaosu i dysharmonii.
Joga nidra nie jest hipnozą czy ezoterycznym ćwiczeniem, którego celem jest dostarczenie nam wyjątkowych i ekstatycznych przeżyć. Joga nidra nie jest rodzajem ucieczki od realnych obowiązków i realnego świata. Joga nidra nie jest też żadną osobną szkołą czy rodzajem jogi. Joga nidra jest jedynie metodą, która jest pomocna w zainspirowaniu w sobie procesu introspekcji i pasywnej uważności. Jest rodzajem logicznego zestawu fizycznych i psychicznych ćwiczeń, które prowadzą nas do wyciszenia i pełniejszego poznania siebie. Joga nidra jest rodzajem ćwiczenia polegającego na utrzymywaniu całkowitej pasywności. Czasami jest porównywana do wewnętrznej podróży, która polega na obserwacji i doświadczaniu tego wszystkiego, co w danej chwili pojawia się w obrębie ciała, umysłu i ducha.
Podstawowym jej celem jest uzyskanie stanu przeciwnego napięciu, tj. stanu rozluźnienia, dobrego samopoczucia i integracji.
Stan integracji dla wielu może być ważnym i oczekiwanym etapem w rozwoju indywidualnym i może być rozumiany jako stan wewnętrznego spokoju, równowagi i dystansu do otaczającej rzeczywistości.

http://www.joga-joga.pl/pl95/teksty823/joga_nidra_cudowna_sztuka_niedzialania_leslaw_kulm

https://www.youtube.com/watch?v=R5X47PLQh3g

https://www.youtube.com/watch?v=Bi64wocU2jU