Mimo wszystko trzeba cierpliwie drążyć ich światopogląd. Nic innego poza partyzantką nam nie zostało, ale gdyby nie partyzantka AK w trakcie II wojny, gdyby nie legenda Powstania Warszawskiego, gdyby nie partyzantka po II wojnie, a potem bierny i czynny opór – to już by nas nie było – bylibyśmy sowiecką republiką z takimi problemami tożsamości jak mają teraz Białorusini czy Ukraińcy. Zwyciężymy, bo PRAWDA jest po naszej stronie. To jest normalne kiedy się kończy system kolonialny, powstaje samoczynnie trend neokolonialny, ale po nim nadchodzi wyzwolenie, jeśli tylko są mądrzy przywódcy jak Gandhi w Indiach. WIELKA ZMIANA JEST NIEUNIKNIONA.

Nic ująć, nic dodać, właśnie tak jest. Mam dokładnie to samo obok siebie. Nawet oczywiste dowody przysłania im gęsta mgła. Wdruk jest bardzo mocny.

Zacytuję mimo wszystko łżawą Eupedię na temat haplogrupy G2:

G2a-L141.1, indoeuropejskie oddział G2a

W przeciwieństwie do innych gałęzi G2a, które są bardziej powszechne w obszarach górskich, G2a3b (L141.1), a szczególnie G2a3b1 (P303) subclade, znajduje się równomiernie w całej Europie, także w Skandynawii i Rosji. Co ważniejsze, G2a3b i jego subclades występują także we wschodniej Anatolii, na Kaukazie, w Azji Środkowej oraz w Indiach, szczególnie wśród wyższych kast, które reprezentują potomków R1a z epoki brązu, swych indoeuropejskich najeźdźców. Łączna obecność G2a3b1 w Europie i Indiach jest bardzo mocnym argumentem na korzyść jej pochodzenia indoeuropejskiego. Wiek koagulacja G2a3b1 pasuje również czas indoeuropejskiej ekspansji w epoce brązu.

Za ojczyznę R1b1a (P297) uznaje się wschodnią Anatolię i / lub na Kaukaz Północny. Sam Kaukaz jest hotspot haplogrupy G. Dlatego jest całkowicie zrozumiałe, że mniejszość mężczyzn należących do haplogrupy Kaukazu G (a być może także J2b) zintegrowała się ze społeczność R1b, które przekroczyły Kaukaz i osiedlili się na północnych i wschodnich wybrzeży Morze Czarne w okresie między 7000 a 4500 pne.

Wiekszość ​​G2a3 (L30) pochodzi z Anatolii do Europy Wschodniej i Środkowej w okresie neolitu (faktu udowodnionego w starożytnej badania DNA) kiedy dominuje tu R1a. W Europie Południowo-Wschodniej, dzieli się na dwie gałęzie: G2a3a, które poszły nad Dunaj do Europy Środkowej (LBK) i G2a3b, które wyemigrowały na wschód do Stepu Pontyjskiego i przyniósły rolnictwo w regionie. G2a3b byłby mieszany z rdzennych R1a ludzi, a następnie z nowo przybyłych R1b podczas Chalcolithic i epoki brązu. Do czasu, Proto-Indo-Europejczyków rozpoczął swój masowy rozwój, G2a3b mężczyzn (którzy podobno należały w przeważającej mierze do G2a3b1 i jego subclades) by dołączył R1b-M269 / L23 w inwazji na starej Europy z 4200 roku pne (=> patrz historii R1b ). G2a3a byłby wśród podbitych społeczeństw Starego Europie, szukając schronienia na terenach górskich.

Roman redystrybucja

Przez epoki żelaza, ludność G2a w większości krajów Europy została zdziesiątkowana przez indoeuropejskie najazdy, a następnie Celtickie wojny. G2a szukali schronienia przed najeźdźcami w górach, a jak dziś, osiągnęła maksymalne częstotliwości we Włoszech (Apeniny, Sardynia), w Alpach.

Starożytni Rzymianie Latynowie i schodzą z plemion, którzy najechali Italic na Półwysep Apeniński od 1200 roku pne. Wydaje się, że należał do haplogrupy R1b ​​przede wszystkim-U152 (=> patrz Genetyka Włochów), ale mogły przenieść znaczną mniejszość G2a3b (L141.1) rodach, zwłaszcza U1 i L497 subclades. Łacińska ojczyzna w środkowych Włoszech jest jednym z punktów dostępowych do haplogrupy G2a w dzisiejszej Europie. Wysoki poziom w G2a w Lacjum może być spowodowane podwójną obecnością indoeuropejskich G2a3b we wcześniejszych neolitycznych rodach, które pochodzą od Apeninów do życia w Rzymie, po wchłonięciu przez cywilizację rzymską.

Jeśli starożytni Rzymianie i inne narody z Romanised włoskim półwyspie żadnego wpływu genetycznego na inne części Cesarstwa Rzymskiego (jak powinny mieć), to z pewnością przyczynił się do umiarkowanego wzrostu rodach G2a (oprócz R1b-U152 i J2) w granicach imperium. W istocie, częstotliwość haplogroup G maleje ze wzrostem odległości od granic imperium. Haplogrupy G jest niezwykle rzadkie w krajach skandynawskich i bałtyckich dziś, pomimo faktu, że rolnictwo osiągnęło te regiony, w tym samym czasie, w Wielkiej Brytanii lub Irlandii. Innym powodem może być to, że zalesione niziny w północnej części Niemiec, w Polsce i nad Bałtykiem były zbyt ubogie w metale i nie przyciągały więcej pracowników Bronze-Age z Kaukazu. Europa na północny wschód ma również stosunkowo niski procent haplogrupy R1b, co dodatkowo wzmacnia hipotezę, że te dwie haplogrupy rozprzestrzeniały się razem w epoce brązu.

Scytów G1

Haplogrupa G1 jest w Południowej i Azji Środkowej oddziałem haplogrupy G. Podczas ludzie G2a migrowali na zachód do Anatolii i Europy w neolicie, ich kuzyni G1 migrowali na wschód do Persji i Indii. Tylko bardzo rzadkie przypadki G1 znaleziono w Europie, w tym w Wielkiej Brytanii, Niemczech, jak również większość w południowej, środkowej i wschodniej Europie. Jak te rody G1 tam się dostały?

Azja Środkowa stała się strefą łączenia na swym południowym krańcu rodów G1 i rodów J2 z północnymi rodami R1a podczas epoki brązu i epoki żelaza. Powstały nowe hybrydowe wspólnoty, jak u Scytów, którzy kiedyś kontrolowali całe euro-azjatyckie imperium, począwszy od północnego Pakistanu do Xinjiangu i Ukrainy. Rzymianie zatrudniali Scytów lub sarmackich jeźdźców w swoich legionach. Według C. Scott Littletona w książce „Od Scythii do Camelotu”, kilku Rycerzy Okrągłego Stołu było z pochodzenia Scytami, a legenda samego Świętego Graala pochodzi ze starożytnej Scythia. Hipoteza ta została również podjęta w filmie Król Arthur w 2004 roku, który zaczyna się z przybyciem Scytho-rzymskiej kawalerii do Wielkiej Brytanii. Jednak Scytowie byli stepowymi ludźmi i najczęściej należą do haplogrupy R1a. Jeśli któryś z nich należał do G, to prawdopodobnie były G1, nie G2a. To wyjaśniałoby rozproszone przypadki G1 w Europie północno-zachodniej.

Tak, tak, rasa germańska bardzo starożytna, a z wikingów – piratów zrobili jakiś lud – naród?!. I, co jeszcze wymyśli sławna Eupedia?

A tutaj, jak pięknie wypycha się hg R1a, a wstawia migrację hg R1b. No i oczywiście jakieś hipotetyczne migracje germańskie: „(…)I2 hunter-gatherers adopted agriculture in too few numbers and were overtaken by the Bronze Age Indo-European invasion (characterised by the spread of haplogroup R1b). I2 distribution seems to correlate with the distribution of R1b, and later Celtic and Germanic migrations.”
Celtyckie jeszcze rozumię, co to jest, ale jakieś germańskie i to zaraz po cofnięciu się lodowca? Ktoś tu łze.

Z Etrusków zrobili hg J2?

O hg R1a jak zwykle malutko i cichutko, aż dziwne, że coś wspominają o wikingach-piratach. Jednak o tym, że zajęli praktycznie całą Eurazję cichosza. Jakoś tak mało tych znanych ludków z hg R1a, no, bo jakim cudem?

A przy hg R1b mamy już pełen popis opisu. Oczywiście, to oni są wynalazcami wszystkiego. No i oczywiście pełne podwiązanie pod germańskość.
Tutaj oczywiście mamy wręcz wysyp wielkich osobistości świata, w tym wielkich władców germańskiego świata.

Nie ma to jak dobra propaganda germańska Eupedii.