Być może zniszczyli jak budowali za Gierka w 1970 a później rondo Grunwaldzkie, Monte Casino i Konopnickiej, bo wtedy robili tylko badania archeologiczne wyrywkowo, a potem jechały maszyny i równały wszystko jak leci.

Skoro była duża osada datowana na czasy przedchrześcijańskie to chyba i cmentarz całopalny być musi w takim razie gdzieś w okolicy. Może kiedyś coś jeszcze zostanie odnalezione…

W sprawozdaniu archeologicznym z prac na Dębnikach podano, że w 1966 roku odkryto u stóp Góry Twardowskiego na Zakrzówku cmentarzysko (100 grobów) ale z okresu już po przejściu na obrządek grzebalny z całopalnego z okresu XI – XIII wiek. Osada z VIII-XII wieku, czynna przez 350 lat leżała dokładnie tam gdzie Rynek Dębnicki i ciągnęła się do Muzeum Mangha, wzdłuż ulicy Konopnickiej i dochodziła do brzegu Wisły po drugiej stronie Wawelu i Skałki. Nie znaleziono wtedy cmentarzyska tych ludzi.

„W trakcie badań ratowniczych wykonywanych w 1970 i 1971 roku przez zespół kierowany przez prof. Andrzeja Żakiego, prof. Helenę Zoll-Adamikową oraz Mieczysława Frasia odkryto szereg obiektów i niezwykle interesujących zabytków (m.in. broń, narzędzia pracy, ozdoby, żużel i inne odpadki poprodukcyjne), które wykonane były z kości, gliny, kamienia, żelaza, miedzi oraz z innych metali kolorowych i stopów (por. ryc. 2; stanowisko Kraków Dębniki)5. W trakcie późniejszych badań ratowniczych oraz nadzorów archeologicznych (prowadzonych m.in. przez archeologów z Muzeum Archeologicznego w Krakowie)6 ustalono, iż stanowisko to ciągnie się pod bulwarami niemal od Centrum Sztuki i Kultury Japońskiej „Mangha” na północy, do obrzeży dawnego stadionu piłkarskiego KS Garbarnia na południu. Od wschodu opierało się ono o prawy brzeg Wisły, natomiast jego zachodniej krawędzi nie uchwycono. Znaczna część stanowiska została prawdopodobnie zniszczona podczas budowy dróg i linii kolejowej w XIX i XX wieku (późniejszej ul. M. Konopnickiej i ul. Barskiej), a następnie ich kilkakrotnej przebudowy. Definitywnie znajdujące się tu obiekty i nawarstwienia kulturowe zniszczono zapewne podczas budowy tunelu pod Rondem Grunwaldzkim oraz w trakcie formowania i umacniania nasypów pod szeroką arterię komunikacyjną zwaną dziś ul. Monte Cassino.
Obecność wczesnośredniowiecznej osady z VIII – XII stulecia, prawdopodobnie funkcjonującej w tym miejscu nieprzerwanie przez okres co najmniej 300-350 lat (w czasach pogańskich i po przyjęciu chrześcijaństwa w X wieku), zrodziło pytanie o cmentarze i miejsca pochówków jej mieszkańców. Taką nekropolą wykorzystywaną przez mieszkańców „Dębnik” wkrótce po przyjęciu chrześcijaństwa i zmianie ciałopalnego obrządku grzebalnego na inhumację niespalonych zmarłych, mogło być cmentarzysko z XI – XIII wieku, które odkryto w 1966 roku na niezbyt odległym Zakrzówku, u stóp Góry Twardowskiego7. W latach 1966 – 1974 odkryto tam i przebadano ponad 100 grobów, które zarówno chronologią, jak też wyposażeniem zmarłych nawiązywały do osady oraz do zabytków odkrywanych na Dębnikach.
Niezależnie od istnienia tego obiektu Mieczysław Fraś prowadził nadal własne poszukiwania cmentarzyska w najbliższym sąsiedztwie osady na Dębnikach. Od „starszych” mieszkańców Ludwinowa i Dębnik uzyskał wówczas informację, że podczas budowy kanalizacji natrafiono na kości ludzkie w okolicy kapliczki zlokalizowanej u zbiegu obecnej ul. Bułhaka i ul. Twardowskiego (zob. fot. 3, 4). Wiadomości tych nigdy nie udało się zweryfikować. Podczas intensywnych poszukiwań znaleziono w rejonie kapliczki monetę miedzianą z XIX stulecia, natomiast na kości ludzkie i wczesnośredniowieczne zabytki archeologiczne nie udało się natrafić8.
Niewątpliwie elementem współgrającym z tą informacją i bardzo interesującym jest fakt, że – jak określiła ją Genowefa Zań-Ograbek – była to kapliczka słupowa nawiązująca do typu „latarni zmarłych” (zwana też Słupem Dębnickim”)9. Analiza wykonana przez autorkę wspomnianego wyżej opracowania wskazywała, iż wzniesiono ją z cegły pochodzącej najwcześniej z przełomu XVII i XVIII wieku. Miała się pierwotnie znajdować na cmentarzu cholerycznym położonym przy trakcie drożnym prowadzącym z Kazimierza do klasztoru OO. Benedyktynów w Tyńcu. Natomiast wbrew sugestiom G. Zań-Ograbek już w 1970 roku kapliczka zlokalizowana była w miejscu, w którym znajduje się do dziś. Z tego powodu dolna partia jej cokołu została częściowo obsypana ziemią wykorzystaną w latach 70-tych XX wieku do niwelacji terenu po południowej stronie Ronda Grunwaldzkiego i ul. Monte Cassino oraz po wschodniej stronie ul. J. Bułhaka.
W ostatnim ćwierćwieczu minionego stulecia teren usytuowany po południowej stronie Ronda Grunwaldzkiego i ul. Monte Cassino, pomiędzy ul. M. Konopnickiej a ul. J. Bułhaka był wykorzystywany do celów rozrywkowych. Tu zazwyczaj lokalizowany był objazdowy ogród zoologiczny, „wesołe miasteczko” z różnorodnymi karuzelami i urządzeniami do zabaw, tu ustawiane były namioty i arena cyrków wędrownych, a także inne instalacje związane z funkcjonowaniem „krakowskiego parku rozrywki”.”

Obecnie znalezione cmentarze są z XVII-XIX wieku więc jak widać nadal nie znaleziono cmentarzy całopalnych z wieków przedchrzescijańskich.

Pewne jest natomiast że w VIII wieku n.e. była tutaj już duża osada, w której wytapiano żelazo i produkowano stopy metali.

Ponieważ nazwa Bałtyk germańcom kompletnie nic nie mówi. Jakim, więc cudem może mieć pochodzenie niemieckie. Dla nas jest wpełni zrozumiała, podobnie jak Balaton. To ten sam kontekst znaczeniowy.
To mnie u Pawełka własnie wkurza. Biblii, ST, katolackich kronik trzyma się jak pijany płotu. Jednak innych swoich informacji nawet nie sprawdzi, tylko tak wali kulą w płot.

Nazwa Bałtyk jest niejasnego pochodzenia, jednak najpopularniejszą teorią jest jego pochodzenia z języków bałyjskich lub słowiańskich. Tym bardziej, że w żadnym języku germańskim (oprócz angielskiego) nazwa Bałtyk nie przypomina naszej.

Na początku listopada 2014, być może z racji specyficznego okresu, przypomniał mi się temat tzw. latarni umarłych, których jest kilka w Krakowie. Przypomniała mi się ta, która stała w okolicy Ronda Grunwaldzkiego, a która jest obecnie chyba za Centrum Kongresowym : http://pl.wikipedia.org/wiki/S%C5%82up_d%C4%99bnicki

Przypomniało mi się wtedy, że skoro latarnie umarłych zwykle bywały w okolicy cmentarzy, to ta na pewno też. I nie myliłam się, bowiem w przypisach na Wikipedii w powyższym artykule są dwa sprawozdania z badań przeprowadzanych przed budową Centrum Kongresowego. Rzeczywiście w tamtym miejscu był niegdyś cmentarz. Zaciekawiło mnie badanie drugie, to z 2009 r., gdyż jest tam o dużo starszym cmentarzu, który był pod Zakrzówkiem. Oba są cmentarzami społeczności Dębnik.

Interesuje mnie co pan, panie Czesławie wie na temat Dębnik, a może i obu tych cmentarzy i czy i jaki związek mogą mieć z pogaństwem, bo natknięto się m.in. na paciorki, które mogą mieć związek z pogańskimi, być może, obrzędami ?