[youtube https://www.youtube.com/watch?v=cjxFbx_BQ04?feature=player_embedded&w=640&h=360%5D

Syn majora Żubryda ujawnia okoliczności śmierci swoich rodziców. ZOBACZ FILM
Dodano: 17.03.2015 [10:41]
Syn majora Żubryda ujawnia okoliczności śmierci swoich rodziców. ZOBACZ FILM – niezalezna.pl
Aresztowany przez UB już w wieku 5 lat, syn dowódcy majora Antoniego Żubryda pseud. Zuch, gość honorowy festiwalu filmowego „Niepokorni, Niezłomni, Wyklęci” Janusz Niemiec opowiada historię swojej bohaterskiej i skrytobójczo zamordowanej rodziny. Wczoraj odbył się pogrzeb Jerzego Vaulina, mordercy mjr Żubryda i jego żony.

„Słowa te pisze ktoś, kto przed pół wiekiem odebrał życie pańskim rodzicom…” – taki list otrzymał syn majora Żubryda od Jerzego Vaulina – współpracownika Urzędu Bezpieczeństwa.

„Nie czuję pokuty, jest to moje największe bojowe przeżycie, zakończone zwycięstwem. (…) mogę cynicznie mówić np. że lubię zabijać ludzi, ale to lubienie ulega przedawnieniu” – pisał do syna dobrowolny współpracownik Urzędu Bezpieczeństwa Vaulin po pięćdziesięciu latach od dokonania zbrodni.

Na naszym nagraniu zrealizowanym podczas jednej z debat festiwalu „Niepokorni, Niezłomni, Wyklęci” Janusz Niemiec opowiada historię swojego życia naznaczoną przez tragiczne losy jego rodziców – bohaterów Narodowych Sił Zbrojnych. Niemiec opowiada, jak w wieku pięciu lat został aresztowany pod zarzutem współpracy z „bandą Żubryda z Narodowych Sił Zbrojnych”, jak po wyjściu z więzienia osadzono go w sierocińcu, skąd wywiozła go ciotka. Widzom festiwalu opowiedział także o spotkaniach z mordercą swoich rodziców oraz o swoim synu i wnuku, którzy dumnie noszą nazwisko dziadka, odważnego bohatera walki o niepodległą Polskę, majora Antoniego Żubryda pseud. „Zuch”, twórcy działającego na terenie powiatów leskiego, sanockiego i brzozowskiego Samodzielnego Batalionu Operacyjnego Narodowych Sił Zbrojnych, niezłomnego bohatera chroniącego lokalną ludność także przed żołnierzami UPA.

ZOBACZ FILM:

Rozumiem pański punkt wiedzenia. Dla każdego dorosłego człowieka jest oczywiste, że wojna ma niewiele wspólnego ze szlachetnością i jest okrutna. Najbardziej zawsze cierpi ludność cywilna. Żołnierz ma przynajmniej karabin, może się bronić, albo choćby popełnić samobójstwo. Cywil nie ma nic.

Żeby oceniać poszczególne oddziały i formacje trzeba wpierw przywrócić pamięć o tym że w ogóle one istniały i działały. Przywrócić pamięć że działały w imieniu Niepodległej Rzeczpospolitej Polskiej. Potem należy te formacje i oddziały po prostu najnormalniej docenić i uczcić. A potem, na końcu gdy już przywróciliśmy o nich pamięć i uczciliśmy ich trud oraz ofiarę życia dokonać dokładnej analizy, w atmosferze pozbawionej cenzury politycznej.

Przez 45 lat PRL przedstawiano tych żołnierzy jako najgorszych bandytów i wrogów Polski podczas gdy było dokładnie odwrotnie, bandytami i wrogami byli okupanci z ZSRR, których zainstalował w Polsce Stalin, a którym Komintern napisał tzw Manifest Lipcowy w Moskwie. Przez 20 lat III RP wcale nie było o wiele lepiej. Sam zastanawiam się nad tym dlaczego tak długo trwało nim wreszcie zaczęto przywracać pamięć o nich. Czy to efekt Okrągłego Stołu? Chyba tak. Bo uznanie Żołnierzy Wyklętych za bohaterów narodowych oznaczać musiało uznanie ich Czerwonych Katów za zbrodniarzy. Trzeba by było zbrodniarzy osądzić. Dlaczego po 20 latach zdecydowano się zacząć o nich mówić głośno i stawiać im pomniki? Dlatego że tacy „szlachetni żołnierze” LWP i Informacji Wojskowej jak gen. Jaruzelski, wyciągnęli wreszcie nogi na Powązkach nie stanąwszy przed sądem. Nie ma już kogo sądzić, więc można mówić.

Cała klasa polityczna wywodząca się z Okrągłego Stołu brała udział w tej zmowie milczenia. Nadal zresztą mataczy na Łączce. Nadal mataczy w sądach. Nadal mataczy w telewizjach i prasie.

Dlatego tutaj mówimy jednostronnie być może o Żołnierzach Wyklętych i Niezłomnych, którzy mają zapewne także na sumieniu niejedne prywatne porachunki załatwione podczas wojny i zapewne nie jedną wybitą niesłusznie do nogi rodzinę.

Mówimy tu o nich wyłącznie w superlatywach mając świadomość że wojna jest okrutna i niesprawiedliwa – ale tym sposobem przywracamy – przyzna pan zapewne – równowagę która jest od 75 lat jednostronną, nierównowagą i działała oraz nadal działa na korzyść pamięci Czerwonych Katów. Przykładem może być tutaj ostatni medialny hit – film „Ida” – przekazujący taką „prawdę” o wojnie, Polsce, Polakach i Żydach, jak moskiewski dziennik „Prawda” o „demokracji socjalistycznej”.