Jak dla mnie, z twardo-naukowego punktu widzenia, język gocki można obrać dowolnie jak kota ogonem, zrobić zniego od-słowiański, albo od-romański, a nawet można udowodnić że to o wiele późniejszy falsyfikat, fałszerstwo.

Pełna zgoda.

Proszę samemu zobaczyć, jak nieprzekonujące są tezy współczesnego językoznawstwa allo-allo, o rzekomych zapożyczeniach odnajdywanych w j. słowiańskim, na przykładzie drugiego języka, z którego j. słowiański rzekomo zapożyczał, czyli tzw. języka gockiego/germańskiego. (Przypominam, że wg językoznawców o tzw. COMMON SLAVIC, czyli JEDYNYM MÓWIONYM WTEDY JĘZYKU SŁOWIAŃSKIM, można mówić do tzw. Xw ne, a nawet do tzw.XIVw, biorąc pod uwagę możliwość porozumiewania się a nie zapisu.)

http://en.wikipedia.org/wiki/Gothic_language

History and evidence[edit]

leaf of the Codex Ambrosianus B
Only a few documents in Gothic survive – not enough to completely reconstruct the language. This is especially true considering that most Gothic corpora are translations or glosses of other languages (namely, Greek), so that foreign linguistic elements most certainly influenced the texts. The primary sources are:

The largest body of surviving documentation consists of codices written and commissioned by the Arian bishop Ulfilas (Wulfila, 311–382), who was the leader of a community of Visigothic Christians in the Roman province of Moesia (modern Bulgaria/Romania). He commissioned a translation of the Greek Bible into the Gothic language, of which roughly three-quarters of the New Testament and some fragments of the Old Testament have survived. The Ulfilas translations are collected in the following codices:
Codex Argenteus (Uppsala), including the Speyer fragment: 188 leaves.
The best-preserved Gothic manuscript. Dating from the 6th century, it was preserved and transmitted by northern Ostrogoths in modern Italy. It contains a large part of the four Gospels. Since it is a translation from Greek, the language of the Codex Argenteus is replete with borrowed Greek words and Greek usages. The syntax in particular is often copied directly from the Greek.
Codex Ambrosianus (Milan) and the Codex Taurinensis (Turin): Five parts, totaling 193 leaves.
It contains scattered passages from the New Testament (including parts of the Gospels and the Epistles), of the Old Testament (Nehemiah), and some commentaries known as Skeireins. It is therefore likely that the text had been somewhat modified by copyists.
Codex Gissensis (Gießen): 1 leaf, fragments of Luke 23–24. It was found in Egypt in 1907, but destroyed by water damage in 1945.
Codex Carolinus (Wolfenbüttel): 4 leaves, fragments of Romans 11–15.
Codex Vaticanus Latinus 5750: 3 leaves, pages 57/58, 59/60 and 61/62 of the Skeireins.
A scattering of old documents: alphabets, calendars, glosses found in a number of manuscripts and a few runic inscriptions (between 3 and 13) that are known to be or suspected to be Gothic. Some scholars believe that these inscriptions are not at all Gothic.[3]
A small dictionary of more than eighty words, and a song without translation, compiled by the Fleming Ogier Ghiselin de Busbecq, the Habsburg ambassador to the court of the Ottoman Empire in Istanbul from 1555 to 1562, who was curious to find out about the language and by arrangement met two speakers of Crimean Gothic and listed the terms in his compilation Turkish Letters. These terms date from nearly a millennium later than Ulfilas, and are therefore not representative of his language. Busbecq’s material also contains many puzzles and enigmas and is difficult to interpret in the light of comparative Germanic linguistics.
There have been unsubstantiated reports of the discovery of other parts of Ulfilas’ bible. Heinrich May in 1968 claimed to have found in England 12 leaves of a palimpsest containing parts of the Gospel of Matthew. The claim was never substantiated.

Only fragments of the Gothic translation of the Bible have been preserved. The translation was apparently done in the Balkans region by people in close contact with Greek Christian culture. It appears that the Gothic Bible was used by the Visigoths in Iberia until circa 700 AD, and perhaps for a time in Italy, the Balkans and what is now Ukraine. In exterminating Arianism, many texts in Gothic were probably expunged and overwritten as palimpsests, or collected and burned. Apart from Biblical texts, the only substantial Gothic document which still exists, and the only lengthy text known to have been composed originally in the Gothic language, is the Skeireins, a few pages of commentary on the Gospel of John.

Very few secondary sources make reference to the Gothic language after about 800. In De incrementis ecclesiae Christianae (840/2), Walafrid Strabo, a Frankish monk who lived in Swabia, speaks of a group of monks, who reported that „even now certain peoples in Scythia (Dobrudja), especially around Tomis spoke a sermo Theotiscus (‘Germanic language’), which was the language of the Gothic translation of the Bible, and used such a liturgy.[4]

In evaluating medieval texts that mention the Goths, many writers used the word Goths to mean any Germanic people in eastern Europe (such as the Varangians), many of whom certainly did not use the Gothic language as known from the Gothic Bible. Some writers even referred to Slavic-speaking people as Goths. However, it is clear from Ulfilas’ translation that despite some puzzles the language belongs with the Germanic language group, and not with Slavonic.

The relationship between the language of the Crimean Goths and Ulfilas’ Gothic is less clear. The few fragments of Crimean Gothic from the 16th century show significant differences from the language of the Gothic Bible, although some of the glosses, such as ada for „egg”, could indicate a common heritage, and Gothic mena („moon”), compared to Crimean Gothic mine, can suggest an East Germanic connection.

Generally, the Gothic language refers to the language of Ulfilas, but the attestations themselves are largely from the 6th century – long after Ulfilas had died. The above list is not exhaustive, and a more extensive list is available on the website of the Project.
(…)

To samo w tłumaczeniu z automatu:

Historia i dowody [edytuj]

liść Codices Ambrosiani B
Tylko kilka dokumentów w gotyku przetrwać – nie wystarczy, aby całkowicie zrekonstruować język. Jest to szczególnie ważne biorąc pod uwagę, że większość gotyckie korpusy są tłumaczenia lub glosy z innych języków (a mianowicie, grecki), tak, że obce elementy językowe z pewnością wpływ na teksty. Źródła pierwotne to:

Największym organem przeżycia dokumentacji składa się z kodeksów pisanych i zleconych przez Arian biskupa Wulfila (Wulfila, 311-382), który był liderem wspólnoty Visigothic chrześcijan w rzymskiej prowincji Mezja (nowoczesne Bułgaria / Rumunia). On zlecił tłumaczenie greckiej Biblii na język gotyckim, z których mniej więcej trzy czwarte Nowego Testamentu i niektórych fragmentów Starego Testamentu nie przeżył. Tłumaczenia Wulfila gromadzone są w następujących kodeksów:
Srebrna Biblia (Uppsala), w tym fragmencie Speyer: 188 liści.
Najlepiej zachowany gotycki rękopis. Pochodzący z 6 wieku, została zachowana i przekazana przez Ostrogotów w nowoczesnym północnych Włoszech. Zawiera dużą część czterech Ewangelii. Ponieważ jest to tłumaczenie z języka greckiego, język Srebrna Biblia pełna jest zapożyczonych słów greckich i greckich zwyczajów.Składnia w szczególności często kopiowane bezpośrednio z greckiego.
Codices Ambrosiani (Milan) i Codex Taurinensis (Turyn): Pięć części, w sumie 193 liści.
Zawiera porozrzucane fragmenty z Nowego Testamentu (w tym części Ewangelii i Listów), Starego Testamentu (Nehemiasza), a niektóre komentarze znanych jako Skeireins. Jest więc prawdopodobne, że tekst został nieco zmodyfikowany przez kopistów.
Codex Gissensis (Gießen): 1 liść, fragmenty Luke 23-24. Stwierdzono w Egipcie w 1907 roku, ale zniszczone przez wody szkody w 1945 roku.
Codex Mag (Wolfenbüttel): 4 liście, fragmenty Rz 15/11.
Kodeks Watykański Latynus 5750: 3 liście, strony 57/58, 59/60 i 61/62 z Skeireins.
Rozproszenie starych dokumentów: alfabetów, kalendarze, glosses znaleźć w wielu rękopisów i napisów runicznych kilka (od 3 do 13), które są znane lub które podejrzewa się gotycka. Niektórzy badacze uważają, że te napisy nie są w ogóle Gothic. [3]
Mały słownik ponad osiemdziesiąt słów i piosenka bez tłumaczenia, opracowane przez Fleming Ogier Ghislain de Busbecq ambasador Habsburgów do sądu Imperium Osmańskiego w Stambule 1555/62, który był ciekaw, o języku i zgodnie z umową spełnione dwa głośniki krymskiej gotyku i wymienione warunki w jego kompilacji tureckich listów. Terminy te pochodzą z niemal tysiąclecia później niż Wulfila, a zatem nie są reprezentatywne dla jego języku. Materiał Busbecq zawiera także wiele zagadek i zagadki i jest trudne do interpretacji w świetle porównawczych językoznawstwa germańskich.
Nie było bezpodstawne doniesienia o odkryciu innych częściach Biblii Wulfila „. Heinrich maja w 1968 roku twierdził, że znalazł się w Anglii 12 liści palimpsest zawierające fragmenty Ewangelii Mateusza.Roszczenie nie zostało potwierdzone.

Tylko fragmenty tłumaczenia gotyckim Biblii zostały zachowane.Tłumaczenie zostało podobno zrobione w regionie Bałkanów przez ludzi w bliskim kontakcie z greckiej kultury chrześcijańskiej. Wydaje się, że Gothic Biblia była używana przez Wizygotów w Iberii aż około 700 rne, a być może przez jakiś czas we Włoszech, na Bałkanach, a to, co jest teraz Ukraina. W eksterminacji arianizm, wiele tekstów w gotyku prawdopodobnie zostały wymazane i zastąpione jak palimpsestów lub zebrane i spalone. Oprócz tekstów biblijnych, tylko obszernym dokumentem Gothic, która nadal istnieje, a tylko długi tekst znane były składa się w oryginale w języku gotyckim, jest Skeireins, kilka stron z komentarzem na temat Ewangelii Jana.

Bardzo niewielu źródeł wtórnych odniesienie do języka gotyckim po około 800. W De incrementis Ecclesiae (840/2) Christianae, Walafrid Strabon, Franków mnich żyjący w Szwabii, mówi grupy mnichów, który poinformował, że „nawet już pewne narody w Scytii (Dobrudja), zwłaszcza wokół Tomis mówił SERMO Theotiscus („język germański”), który był język tłumaczenia gotyckim Biblii, i używane taką liturgię. [4]

W ocenie tekstów średniowiecznych, które wspominają Gotów, wielu pisarzy użył słowa Gotów oznaczać żadnych Germanów w Europie Wschodniej (takich jak Waregowie), z których wielu na pewno nie używają języka Gothic, jak wiadomo z gotyckiej Biblii. Niektórzy pisarze nawet o którym mowa Słowian językiem jak Gotów. Jednak, jak wynika z przeliczenia Wulfila „, że mimo pewnych zagadek język należący do grupy języków germańskich, a nie słowiańskim.

Związek między językiem Gotów Krymskich i Wulfila ‚Gothic jest mniej jasne. Kilka fragmentów krymskiej gotyku z 16 wieku wykazała istotnych różnic z języka gotyckiej Biblii, choć niektóre glos, takich jak ada dla „jaj”, może wskazywać na wspólne dziedzictwo i gotyckie Mena („księżyc”), w porównaniu do gotyckiego krymskiej kopalni, może sugerować East połączenia Germańskie.

Ogólnie, język gotycka odnosi się do języka Wulfila, ale same atesty są w dużej mierze od wieku 6 – długo po Wulfila zmarł.Powyższa lista nie jest wyczerpująca, a bardziej rozbudowana lista dostępna jest na stronie internetowej projektu.
(…)

P.S.
Pamiętajmy, że tak samo strategicznie z allo-allo punktu widzenia, jak z tzw. j. osetyjskim/scytyjskim/sarmackim/allańskim/irańskim, jest i z tzw. j. gockim, jeśli myślimy o pochodzeniu Słowian. Nawet jeśli istnieli, to Scytowie/Osetyjczycy/Alanowie/Sarmaci, czy Goci/Germanie, MUSIELI BYĆ WCZEŚNIEJ NIŻ SŁOWIANIE, bo to jest dla nich JEDYNE ROZWIĄZANIE.
Jeśli byłoby inaczej, to mogłoby się okazać, że kierunek zapożyczeń mógł być odwrotny. Na tym założeniu bazują allo-allo, zwłaszcza jeśli chodzi o tzw. Gotów przed wędrówką na Rzym i dalej… do Afryki i (W)Andaluzji…

first/pirst – pier- wszy… jak PIERun a nie FIORgyn… 🙂

Olu,
zapytaj tych germanofilów, jakim cudem, „Germanie” przynieśli nam, Słowianom, kulturę rolną ze Skandynawii.
Przecież tam mało co rośnie, jeno lasy iglaste.
Kultury rolnej, to oni dopiero od nas się nauczyli.
Nie ma się czym przejmować. Oni wszystko tak sobie przyswajają, a później mówią, że to od nich.
Niestety muszą cały czas leczyć kompleks kundla, o którym doskonale wiedzą.
To jest identycznie, jak z zarazą chrześcijańską. Klechy doskonale wiedzą, że wszystko to jest po kundlowsku ukradzione i przekręcone. Dlatego są tacy agresywni, razem ze swoimi zaczadzonymi parafianami.
To jedna i ta sama sitwa. Z nimi nie ma co dyskutować, bo mózgi ich wyprane do cna.

bemek, tak, czytałem komentarze w tamtym temacie. Każdy lubi to, co do niego przemawia. Mnie sporo dzieł Szukalskiego się podoba, jednak muszę przyznać, że projekt pomnika Chrobrego nie robi na mnie takiego wrażenie jak jego inne dzieła.

HAHAHA!!! OJ nie mogę! Wiem, chyba co czujesz… „obrońcy białej rasy”… hehehe… 🙂

Nie ma co się tym przejmać! Kto nie umie myśleć, lub ma w tym jakiś interes, ten nigdy nic nie zrozumie, e to wszystko nieprawda.
Trzeba dążyć do poznania WIEDZY, a nie WIARY w propagandę tzw. XIXw filogermańskich rasistów i ich naśladowców i tyle. Kij im w oczy!

Jak bardzo chcesz, żeby cię znienawidzili to proponuję jeszcze poszukać wątków o „pługu, mleku, dojeniu itd… i rzekomych tzw. zapożyczeniach od-pragermańskich, czy od-gockich, w języku słowiańskim (common slavic), które rzekomo miały miejsce do tzw. IXw ne… Ostatni rok tu pod niektórymi artykułami.

Upartym można pokazać konia (kłusak/eqqus/(h)ippo/eqqo/ekwos)… i porównac to do … germańskiego horse/pferd… ihahaha… 🙂

Coś czuję, że po rozprawieniu się z rzekomymi tzw. zapożyczeniami od-irańskimi w j. słowiańskim, nadciągnie wkrótce czas na przybicie do drzwi germańskiej katedry, rzekomych tzw. zapożyczeń od germańskich… Już niedługo…

A tak przy okazji:
glad – gładki/(lśniący/błyszczący)
flame/piro/ – płomień
hammer – kamień
wool – wełna
thank you/danke/ – dzięki
Tiwas – Diwas/Dzeus/Dziw/Dzień
Tchuss/ Cześć
orka/arato/arado/άροτρο-arotro
plow/pflug/pług/płożyć/położyć
…
Tak długo można…

Pozdrawia.

P.S.
Najzabawniejsze jest to, że gdyby nie pan Orlicki, i jego powoływanie się na nieprecyzyjne źródła, nie wlazłbym na tarakę i w końcu na eupedia ponownie od 2 lat… Podziękowania!
Chyba coś tam drgnęło eupedii w spodniach, bo nie pamiętam tam takich tekstów o hybrydowej/mieszanej/ i to potrójne genetycznej i kulturowej także, tradycji tzw. Germanów!
Wg mnie, cytowanie eupedia, to jak wrzucenie teraz wiązki granatów w pancerny germański wychodek… Chlup.. i BOOM!!!

Uwielbiam tak pracować! A jaki roznosi się zapach zwycięstwa… nie koniecznie napalmu o poranku… ech oddycham całą piersią i nawet jem przy tym kanapkę! 🙂

Troche uzytecznych informacji z germanskiej eupedia, zeby zatkac filoGermanom geby:

http://www.eupedia.com/europe/Haplogroup_R1a_Y-DNA.shtml

History of R1a

The Germanic branch

The first major expansion of R1a took place with the westward propagation of the Corded Ware (or Battle Axe) culture (2800-1800 BCE) from the northern forest-steppe in the Yamna homeland. This was the first wave of R1a into Europe, the one that brought the Z283 subclade to Germany and the Netherlands, and Z284 to Scandinavia. The Corded Ware R1a people would have mixed with the pre-Germanic I1 and I2 aborigines, which resulted in the first Indo-European culture in Germany and Scandinavia, although that culture could not be considered Proto-Germanic – it was simply Proto-Indo-European at that stage, or perhaps or Proto-Balto-Slavic.
(…)

Historia R1a

Germański oddział

Pierwszy znaczący rozwój R1a odbyła się z zachodnim rozmnażania ceramiki sznurowej (lub Topór) kultury (2800-1800 pne) z północnej leśno-stepowy w ojczyźnie Yamna. To była pierwsza fala R1a w Europie, który przyniósł subclade Z283 do Niemiec i Holandii, a Z284 do Skandynawii. Z ceramiki sznurowej R1a ludzie mają mieszane z pre-Germańskie I1 i I2 aborygenów, co zaowocowało pierwszym kultury indoeuropejskiej w Niemczech i Skandynawii, aczkolwiek, że kultura nie może być uznane Proto-germański – był Proto-Indo wystarczy Europejska na tym etapie, a może i Proto-bałtosłowiańskich.
(…)

P.S.
Przetłumaczę na ludzki, że pierwsza kultura tzw. IE znaleziona na terenach dzisiejszych Niemiec, nie była Pra-Germańska… była tzw. PIE albo zwyczajnie Proto-Słowiańska…

Rechot Aku said, on 24 Listopad 2014 at 19:32
I dalej…

(Tłumaczenia z automatu google, żeby nie było, że ja to tłumaczę…)

Germanic languages probably did not appear before the Nordic Bronze Age (1800-500 BCE). Proto-Germanic language probably developed as a blend of two branches of Indo-European languages, namely the Proto-Balto-Slavic language of the Corded-Ware culture (R1a-Z283) and the later arrival of Proto-Italo-Celto-Germanic people from the Unetice culture (R1b-L11). This is supported by the fact that Germanic people are a R1a-R1b hybrid, that these two haplogroups came via separate routes at different times, and that Proto-Germanic language is closest to Proto-Italo-Celtic, but also shares similarities with Proto-Slavic.

Języki germańskie prawdopodobnie nie pojawi się przed nordyckiej epoki brązu (1800-500 pne). Język pragermański prawdopodobnie opracowany jako mieszankę dwóch gałęzi języków indoeuropejskich, a mianowicie języka Proto-bałtosłowiańskich kultury Przewodowy-Ware (R1a-Z283) i późniejszego przybycia Proto-italo-CELTO-Germanów z hodowli Únětice (R1b-L11). Potwierdzeniem tego jest fakt, że ludzie są germańskie R1a-R1b hybrydowy, że te dwa haplogrupy przyszedł za pośrednictwem oddzielnych tras w różnym czasie, i że Język pragermański jest najbliżej Proto-Italo-celtyckie, ale także akcje podobieństwa prototypy słowiańska.

P.S.
Czyli nawet taka eupedia czasem napisze coś z jakimś sensem… chyba przez przypadek…

Rechot Aku said, on 24 Listopad 2014 at 19:48
Ale zaraz potem musi napisać to co zwykle, czyli pieśni pochwalne o R1b, nawet tam, gdzie omawiana jest R1a…

(…)
The R1b branch of the Indo-Europeans is thought to have originated in the southern Yamna culture (northern shores of the Black Sea). It was the first one to move from the steppes to Europe, invading the Danube delta around 4200 BCE, then making its way around the Balkans and the Hungarian plain in the 4th millennium BCE. It is likely that a minority of R1a people accompanied this R1b migration. Those R1a men would have belonged to the L664 subclade, the first to split from the Yamna core. These early steppe invaders were not a homogeneous group, but a cluster of tribes. It is possible that the R1a-L664 people were one or several separate tribes of their own, or that they mixed with some R1b lineages, notably R1b-U106, which would become the main Germanic lineage many centuries later. The R1b-R1a contingent moved up the Danube to the Panonian plain around 2800 BCE, brought to an end the local Bell Beaker (circa 2200 BCE) and Corded Ware (c. 2400 BCE) cultures in Central Europe, and set up the Unetice culture (2300-1600 BCE) around Bohemia and eastern Germany. Unetice can be seen as the source of future Germanic, Celtic and Italic cultures, and is associated with the L11 subclade of R1b.

The late Unetice culture expanded to Scandinavia, founding the Nordic Bronze Age. R1a-L664 and R1b (L11 and U106) presumably reached Scandinavia at this time. People from the Nordic Bronze Age probably spoke a Proto-Germanic language, which for over a thousand years acquired vocabulary from the indigenous Corded Ware language, itself a mixture of Proto-Balto-Slavic and non-IE pre-Germanic. The first genuine Germanic tongue has been estimated by linguists to have come into existence around (or after) 500 BCE, just as the Nordic Bronze Age came to an end, giving way to the Pre-Roman Iron Age. The uniqueness of some of the Germanic vocabulary points at borrowing from native pre-Indo-European languages (Germanic substrate theory). The Celtic language itself is known to have borrowed from Afro-Asiatic languages spoken by Near-Eastern immigrants to Central Europe. The fact that present-day Scandinavia is composed of roughly 40% of I1, 20% of R1a and 40% of R1b reinforces the idea that the Germanic ethnicity and language had acquired a tri-hybrid character by the Iron Age.
(…)

R1b oddział Indoeuropejczyków jest myśl, że pochodzi w południowej Yamna kultury (północnym wybrzeżu Morza Czarnego). To był pierwszy z nich, aby przejść ze stepów do Europy, atakując Delta Dunaju około 4200 roku pne, a następnie robi jego drogę na Bałkanach i Niziny Węgierskiej w tysiącleciu pne 4.. Jest prawdopodobne, że mniejszość R1a ludzi towarzyszy tej migracji R1b. Te R1a mężczyźni nie należał do L664 subclade, pierwszy podzielić z rdzenia Yamna. Te wczesne stepowe najeźdźcy nie były jednorodne grupy, ale klaster plemion. Możliwe jest, że ludzie, R1a-L664 były jedno lub kilka odrębnych plemion własną rękę, albo, że miesza się z niektórych rodach R1b, zwłaszcza R1b-U106, które stają się głównymi germański rodowód wiele wieków później.R1b-R1a warunkowe przeniósł się do Dunaju do Panonian równinie wokół 2800 roku pne, zaprzestano lokalnym Bell Beaker (około 2200 pne) i ceramiki sznurowej (ok. 2400 pne) kultury w Europie Środkowej i ustawić Kultura unietycka (2300-1600 pne) wokół Czechach i wschodnich Niemczech. Únětice mogą być postrzegane jako źródło przyszłych kultur germańskich, celtyckich i kursywa, i jest związany z subclade L11 z R1b.

Późno Kultura unietycka rozszerzona do Skandynawii, założycielem Nordic epoki brązu. R1a-L664 i R1b (L11 i U106) prawdopodobnie osiągnęła Skandynawię w tym czasie. Ludzie z epoki brązu Nordic Prawdopodobnie mówił język Proto-germański, który od ponad tysiąca lat nabyte słownictwo z rodzimych języku ceramiki sznurowej, sama mieszanina Proto-bałtosłowiańską i nie-IE pre-Germańskie.Pierwszy prawdziwie germańskie język został oszacowany przez lingwistów, że powstają wokół (lub po) 500 pne, tak jak Kultura nordyjska dobiegła końca, ustępując Pre-Roman epoki żelaza.Wyjątkowość niektórych germańskich punktów słownictwa na pożyczki z ojczystych językach pre-indoeuropejskich (germańskie teorii podłoża).Język sam Celtic wiadomo, że zapożyczone z języków afro-azjatyckich wypowiedziane przez imigrantów pobliżu-Wschodniej do Europy Środkowej.Fakt, że dzisiejsza Skandynawii składa się z około 40% I1, 20% R1a i 40% R1b wzmacnia tezę, że germańskie pochodzenie etniczne oraz język uzyskał charakter tri-hybryda z epoki żelaza.

P,S.
Wiecej pod wczesniejszym artykulem o Amazonkch i Sarmatach.