Są dwa sposoby.
Pierwszy nadaje się raczej na wstępne potwierdzenie lub wykluczenie zakładanej tezy i polega na użyciu np. SunCalc. Jak widać http://suncalc.net/#/50.5239,19.5224,17/2014.06.21/22:06 na Okienniku Dużym
można zauważyć, że w dniu 21 czerwca możemy mieć faktycznie do czynienia ze zjawiskiem przechodzenia Słońca przez „okno” w skale.
Drugi, dający 100% skuteczność, to udać się na miejsce, wziąć azymut i porównać otrzymany wynik z danymi dot. azymutu geograficznego wschodu Słońca w danym dniu. Dla lokalizacji Okiennika Dużego wartość azymutu geograficznego dla wschodu Słońca w dniu 21 czerwca 2014r. (godz.04:39) wynosi 51,6 stopnia.
To nie rozwiązuje jednak całkowicie problemu, albowiem kąt nachylenia osi Ziemi ulega zmianie, więc poszukując dowodu na istnienie takiej prawidłowości w przeszłości należałoby znać w przybliżeniu datę i ustalić powyższe wartości dla takiej właśnie daty.
Istnieją też inne możliwości interpretacji tego typu zjawisk w danej lokalizacji, bo znaczenie mogą mieć też inne znaczniki terenowe (skały, zagłębienia terenu, zbiorniki wodne, źródła itp). Dla przykładu w jednej z jaskiń w Słowenii Słońce w dniu zimowego przesilenia w momencie górowania nad jednym ze szczytów, który widać na wprost wyjścia z jaskini, odbija się tafli zamarzniętej wody, znajdującej się wewnątrz jaskini.
Sprawa może nie być więc taka prosta jak wydaje się na pierwszy rzut oka. Trzeba bowiem uważnie przyjrzeć się całemu otoczeniu takiego znacznika.
Miałem rzucić na to okiem w zeszłym miesiącu, ale utknąłem w korku i brakło mi już czasu, bo zależało mi na zobaczeniu innego miejsca. Teraz można spokojnie czekać do czerwca, by przekonać się na własne oczy z czym mamy tam do czynienia 😉
pozdr.

Długo nie włazili lecz chciwy Trajan zignorował wszystko i wlazł do Dacji po złoto, czym strasznie wkurzył Słowian.
Tutaj nalezy pójsć dalej w rozważaniach. Nie było żadnych wędrówek ludów, to armie słowiańskie się przemieszczały na Rzym.

http://www.skarzycemiro.republika.pl/okiennik_duzy.jpg
Okiennik Duży

http://4.bp.blogspot.com/-LaUQW7FtAwQ/UxOe30BjDcI/AAAAAAAAIIc/3wp29sV139M/s320/DSC06201.JPG

Okiennik ostrężnicki

Dwie skały o bliźniaczym wyglądzie,wszyscy mówią że otwór powstał naturalnie
ale ja sądzę że to może mieć związek z przesileniami ,gdybym wiedział jak to bym sprawdził czy tak jest.

Co do Juliusza Tella i Wandaluzji to jest to bardzo rozległa wiedza przedstawiona z ekscentrycznego punktu widzenia, ubrana w sarkastyczny język, dowcipna. Wiele jest tam jednak prawdziwej wiedzy, ale nie do udowodnienia metodami naukowymi – to raczej namalowany obraz pewnej spójnej koncepcji dziejów poprzez realizację interesów feudalnych.
Z podobnymi sądami na temat średniowiecznych budowli kamiennych spotkałem się na blogu ULeszka. Nie zajmuję się tym tematem, bo w ogóle nie zajmuję się czasami zapisanymi w polskich kronikach po nastaniu Piastów. Kontynuacje stylistyczne i konstruktorskie w budowlach kamiennych to osobna rozległa wiedza, która jak każda dyscyplina może być pomocna w rozjaśnieniu ogólnego obrazu na przeszłość także starożytną przeszłość i wędrówkę myśli konstruktorskiej po terenie Euro-Azji i Północnej Afryki, a nawet Ameryki.

Twierdzenia typu, że Słowianie w I-III wieku byli odcięci od świata i żyli w ziemiankach nad Bugiem i Prypecią należy od dawna włożyć między baśnie niemieckiej propagandy historycznej. W tym czasie praktycznie już od II wieku p.n.e. trwały regularne wojny z Cesarstwem Rzymskim. Królestwo SIS znajdowało się w fazie wewnętrznego rozpadu. Szło nowe, czyli jednak zmieniano system amorficzny-plemienny na system hierarchiczny wzorowany na feudalizmie rzymskim i perskim. Szło to opornie. Jak widać, mimo wojen Moro-Kumanów (tzw Markomanów) czyli wojny w której przywództwo miały plemiona Morawskie i Kumańskie-Pszońskie, wciąż toczyła się normalna wymiana handlowa, ale powoli zamierała ona w związku z coraz większym rozpadem także Cesarstwa Rzymskiego. Obie cywilizacje w długotrwałej wielowiekowej wojnie wyczerpały swoje siły organizacyjne i zasoby ludzkie. Spadała gęstość zaludnienia, spadało zapotrzebowanie Południa na towary z Północy (z Sistanu) takie jak zboże, żelazo, drogie kamienie. Zaczynał się Pierwszy Kryzys Ekologiczno-Humanistyczny, który trwał praktycznie poprzez Średniowiecze do Odrodzenia czyli do lat 1500 n.e.

W następnych wiekach ludność słowiańska masowo przenosiła się na Południe do wyludnionego, wybitego, wyniszczonego Cesarstwa. Od I wieku do V wieku kiedy oficjalnie upadł Rzym cesarstwo praktycznie funkcjonowało jako rozpadający się system, z drobnymi wyjątkami kiedy mobilizowało się do jakiejś akcji zbrojnej na Północy. Mimo buńczucznych twierdzeń i sukcesów militarnych na terenach dzisiejszej Francji i Wielkiej Brytanii ponosiło klęskę za klęską nad Renem Łabą, w Bochemii. Wcześniej zdołało jeszcze wejść za Dunaj – jest to największy Romajski sukces w walce z Sistanem i opanować Draków-Traków-Odraków-Odrysów Południowych, tych z obecnej Rumunii oraz Dachów-Daków i Gątów-Kącian-Gotów-Getów Południowych. Postępował regres cywilizacyjny i Rzymu i Północy – Sistanu (także Scytii Bytozworskiej [Bosforskiej]) i Bizancjum, które co prawda sprawniej się przekształcało wewnętrznie i było ogólnie zdrowsze organizacyjnie, ale także wyludnione i opanowane przez Słowian, Arabów i Turków.

Wnioski wyciągnięte w linkowanym tekście są kompletnie nieuprawnione. Po pierwsze relacja ze stanu w 1997 roku. Czy były dalsze badania? Nic nie wiemy. Skoro był cmentarz to musiały być osady. Gdzie? Nic na ten temat, tylko tyle że były, co musiałby stwierdzić logicznie i przedszkolak. Słup, o którym piszą to oczywiście Palwan Boski, a więc gdzie leżało miejsce ciałopalenia??? Wniosek, że gdzieś odeszli kompletnie chybiony. Przebadano kawałeczek terenu, a być może nowy cmentarz leży sobie w ziemi spokojnie, o kilometr w lewo od tego miejsca. Na przykładzie Krakowa widać, że w sprawach grzebania ludzi także panują „mody”, czyli zmienne obyczaje. A to warto leżeć na Salwatorze – bo cmentarz na wzgórzu, piękny widok na Wisłę i miasto, a do tego leży się na Wzgórzu Kościeja-Lelija czyli Kopca Kościuszki – legendarnym, starożytnym miejscu, a to warto było leżeć na Skałce bo u stóp Wawelskiego-Welskiego Wzgórza Królewskiego na terenie dawnego sanktuarium Nyji, a to warto było na cmentarzu Podgórskim, bo też piękne widoki i u stóp Kopca Kraka-Swaroga, gdzie grzebano ludzi już w czasach Kultury Łużyckiej (1300 p.n.e.). Cmentarze krakowskie nie leżą w byle miejscach. Chowano na samym Wawelu w jakimś okresie, także przy każdym kościele. Chodząc po rynku Głównym chodzimy po grobowcach. Badań archeologicznych się tutaj praktycznie nie robi – chyba że przy okazji nadzwyczajnej – jak ostatnio kopania pod płyta rynku i zakładania podziemnego muzeum.

Prawdziwym wielkim sukcesem Post-Ryzmu było podbicie Północy przy pomocy chrześcijaństwa i feudalizmu jako ideologii sprzedanych książętom, którzy sami zniewolili własne ludy, byli zaprzańcami i chciwcami którzy zniszczyli własnymi rękami struktury Plemiennego Sistanu. Takie widać musiały być koleje rozwoju cywilizacji. Demokracja Starożytna nie ostała się tak jak musiało upaść największe i najbogatsze państwo feudalnej Cywilizacji Zachodu – Polska Rzeczpospolita Szlachecka, która była zbyt demokratyczna. Bogactwo prowadzi do demokracji, demokracja do rozluźnienia i podatności na dobrze zorganizowany najazd. Widać to jasno także dzisiaj kiedy demokratyczny Zachód, przebogaty, zmierza do struktury plemiennej podczas gdy Rosja i Islam czai się żeby podbić i ograbić tych bogaczy.

Ktoś tam chyba trochę namieszał. Swiat stworzony przez Tolkiena miał, według niego, stanowić wymyśloną, literacką, mityczną/legendarną wersję (pre)historii naszej Ziemii, o czym pisał on otwarcie choćby w swoich listach (które opublikowano również po polsku). Wraz z rozwojem świata przedstawionego zmieniały się też wymyślone źródła na podstawie których jego utwory miały być oparte. Początkowo, w „Księdze Zaginionych Opowieści” historie, które później weszły w skład Silmarillionu, zostały przekazane przez elfy na Tol Eressei Anglowi z (chyba) IV lub V wieku, Otterowi Waerfe, zwanemu przez nie Eriolem. Od lat 20-ych Tolkien stworzył kolejną wersję, w której Silmarillion i inne teksty zostały przekazane na Eressei Anglikowi z IX/X wieku, Aelfwinemu. We „Władcy Pierscieni” zaś pojawiła się ostatnia wersja, według której opowiesci te zostały przetłumaczone z elfickiego przez Bilba. O tym jak rozwijał się tokienowski świat przedstawiony można przekonać się czytając 12-tomową „The History of Middle-earth”, 2-tomową „The History of Hobbit” i teksty językowe Tolkiena, publikowane przez Elvish Linguistic Fellowship.

Pomyliłem sie,z rzymskiego importu według artykułu ma być miecz i zapinki.Artykuł jest stary,możliwe że z okolic 2 000 roku i obrazuje stan wiedzy z tamtego okresu.