?
Może/sz ktoś wyjaśnić ?

W 1697 roku umiera król szwedzki Karol XI. Jego ciało jest uroczyście zlożone w Sztokholmie, stolicy Szwecji, 24. Listopada 1697 roku. Dla celów ceremonii pogrzebowej oczywiście została napisana specjalna mowa pożegnalna, która to zostala przeczytana przy zgromadzeniu calego szwedzkiego dworu. Oficjalnym organizatorem ceremonii i autorem mowy żałobnej był szwedzki językoznawca, kolekcjoner książek i dyplomata, Johan Gabriel Sparwenfeld (1655-1727), który spędził trzy lata w Moskwie. Ta mowa pozegnalna była napisana alfabetem łacińskim w języku zblizonym do dzisiejszego jezyka rosyjskiego. Fakt ten w ramach skaligierovskej wersji historii, która obecnie uczy się w szkołach, wygląda po prostu dziwnie.
Historycy nas przekonuja ,ze nic rosyjskiego w takim zasiegu poza granicami romanowskiej Rosji w XVII wieku nie bylo. A juz w ogole nie w Szwecji ,z ktora Rosja prowadzila wojny. Stosunki z Szwecja byly w tych czasach bardzo skomplikowane ,wrecz wrogie. Szwecja to obcy kraj, oddalony od Rosji kultura i historia,z zupelnie innym “starym”jezykiem ,w ktorym nie znajdujemy nic rosyjskiego ,i juz w ogole nie na najwyzszym szczeblu. Ale okazuje sie ,ze prawdziwy obraz XVII wieku wygladal zupelnie inaczej.
Szokujacy (ale tylko w biezacym zrozumieniu sensu historii) fakt przeczytania mowy pozegnalnej na oficjalnej ceremonii pogrzebowej krola szwedzkiego w szwedzkiej stolicy w obecnosci szwedzkiego dworu , wymaga dzisiaj nie odkladnie wyjasnienia.
Wspolczesni historycy sa tego w pewnym sensie swiadomi , ale staraja sie nie zwracac uwagi na ten przelamujacy dokument.

Wszystko to wyszlo na wierzch przypadkowo , podczas wystawy „Orol i Lev. Rosja i Szwecja w XVII. Wieku“, ktora miala miejsce w Moskwie w 2001 roku.
Materiały wystawy zostały opublikowane w skromnym katalogu, który widziało zaledwie kilka osób. Oczywiście, że w komentarzach do tej szwedzkiej mowy pogrzebowej, napisanej po rosyjsku ,ale łacińskim alfabetem , historycy maja swoje „wyjaśnienie”. Pisza dosłownie: „przyczyna, dla której mowa była napisana w języku rosyjskim to : ZEBY ZROBIC JA ZROZUMIALA DLA ROSYJSKICH PODDANYCH KROLA SZWECJI.
Tu trzeba zaznaczyc ,ze z takiej interpretacji powstaje duzo pytan.Wychodzi na to,ze w XVII. stuleciu bylo rosyjskich poddanych w Szwecji na tyle duzo ,ze panujaca elita byla zmuszona do przedstawienia mowy zalobnej na pamiatke krola ,w jezyku rosyjskim! Nie jest wykluczone, iz rządząca elita szwedzkiego społeczeństwa i dwór królewski, składały się w tym czasie jeszcze w dużej mierze z rodu słowian żyjących i rządzących nie tak dawno na terenie „Wielkiego” = „mongolskiego” imperium z XIV – XVI wieku ,ktore w tym okresie siegalo terytoriow dzisiejszej Szwecji. Mowa zalobna zachowala sie w , zbiorze kodeksów w bibliotece uniwersyteckiej w Uppsala, począwszy od partii 833 kodeksu zawierajac osiem stron. Znany jest jeszcze jeden exemparz przechowywany w Krolewskiej ksiegarni w Sztokholmie.
Na stronie tytulowej jest napisane:

“Placzewnaja recz na pogrebenie togho prez segho welemozneiszagho i wysokorozdennagho knjazja i ghossudarja Karolusa odinatsetogho swidskich, gothskich i wandalskich (i proczaja) korola, slavnagho, blaghogowennagho i milostiwagho naszego ghossudaja (!), nynjeze u bogha spasennagho. Kogda jegho korolewskogo weliczestwa ot duszi ostawlennoe tjelo, s podobajuszczjusae korolewskoju scestju, i serserdecznym wsich poddannych rydaniem byst pogrebenno w Stokolnje (!) dwatset-scetwertago nowemrja ljeta ot woploszczenia bogha slowa 1697“.

Wiersz, przeznaczony zmarlemu królowi: http://www.tajnedejiny.sgo.sk/?p=624

Imze wostocznoje solntse siajet Juz na wschodzie slonce sie pali
SLAVAENE slyschite czto vosvesczajet Slowianie slyszycie co oznajmia
glas oplaczliw iz severnyja strany glos oplakany z polnocnej ziemi
jako KOROL prestavisae isbrannyj Jako KROL staje sie bezbronnym
gore nam swjedskim jako sogreschichom
i neposluschinyi Bogovi bychom
pade wenets dobrodjetelej, slavi,
imze wenczannyja byscha nam glavi
gdje inomu corolju tyi tsweti?
W duschi jedinnoi moglili pospjeti?
Bie s baghoczestiem swjazana krepost?
S welikoduschiem ,bdenie krotost
so ,wozderzaniem czistota ,milost
i s liubotrudiem pravda ,premudrost.
Wse sich weliczestwo wse sowerscenno
biasche weliku Carolu sobstwenno
nynje w selennei neprawda wladejet
i christianska liubou okudejet
dliatogho mirskli tzari rydaite
mirotworitelja mira placaite
ize derzavu w wojne psinimasche
jwo preslavnom mireze skonczasche
wy takze mir i pokoi vozliubite
miropogubniki vsi razorite
tsela JEUROPA slezy prolivajet
mir bez CAROLUSA kto jej podajet?
Kto SWIOGOTSKIM budet uteschitel (….MASSAGETOM ?…)
umre bo chrabryi vragh pobjeditel
ot jegho ruki vraghi pobjegoscha
i protiwitisae ne vozmogoscha.
Druzi ne plakaite jak iztselisae
naschegho serdtsa rana ,i javisae
s korene slavnagho tswiet neraztlennyi
nravowze oczeskich obras s werschennyi
CAROL DWANATZETOI vo mladzch ljetech
muzestwo kazujet davnoz ,ot dietech
jest razluczimyi rasumom tjelom
welikoduschiem slavoju dejelom
wsech dobrodjetlej oczesk ,revnitel
i nerawnitelen bjednym kormitel
dai BOZE CAROLU dolgho poziti
jedinoduschno jemu nam sluziti.

Kolejnych szesc stron tego dokumentu jest takze w jezyku rosyjskim (slowianskim) , i zakonczony jest wierszem na czesc zmarlego krola (tutaj jest blad bo ma byc na czesc jego syna ,nowego krola Karola XII).
Imie autora nie jest napisane ,ale na koncu dokumentu jest napis:„Jstinnym Gorkogo Serdsa Finikom“,w ktorym pierwsze pogrubione litery slowa wygladaja jako inicialy autora – Johan Gabriel Sparwenfeld.

Presvietleiszij i derzavvneiszij knijaz i ghossudar
CAROLUS DWENADESJATIJ
SWIDSKICH ,GOTHSKICH ,WANDALSKICH I PROCZ:
w mjeste Otsa sam nynie vladjejusczij korol.
Ieghoze dasochranet Ghospod Bogh mirom i blagodenstwijem
na mnoghie ljeta
wsi sitse userdno zelaem.
Sie pismo okroplenno
Jstinnym Gorkogo Serdsa Finikom
(Johan Gabriel Sparwenfeld)

W 1618 roku Gustaw Adolf powolal holenderskiegiego typografa Petra van Zelova ,ktory to mial wprowadzic (ale prawdopodobnie tylko odtworzyc) cyrylike w Sztokholmie.W typografii Petra va Zelova „Alphabetum Rutenorum“ wydanej w roku 1638 pokazaly sie takze szwedzkie odpowiedniki rosyjskiej azbuki (cyrylicy). Oprocz tego byly wydane i 'Ojcze nasz’ , 'Symbol wiary’ oraz Dziesiec przykazan bozych’,jako podwojny tekst w jezyku szwedzkim i cerkiewnoslowianskim. Rosyjski diakon Izak Torszakow otrzymal za zadanie przetlumaczyc 'Katechizm’ do jezyka rosyjskiego ,wydanego w typografii Zelowa w roku 1628.
Pozniej w krajach Europy zachodniej doszlo do nasilenia reformacji. Zaczeto sila wprowadzac niedawno wprowadzony lacinski alfabet. Na poczatku mieszkancy zachodniej i polnocnej Europy z trudem zapisywali slowianskie slowa lacinskimi literami. Naprzyklad przy zapisie rosyjskiego Щ ,bylo uzywane smieszne SZCZ ,pomimo tego tak zapisywali. Ludzie krecili glowami ,ale pisali tak. Z biegiem czasu przyzwyczaili sie. Dla dzieci na ogol nie stwarzalo to problemu ,dla tego iz ten nowy skomplikowany zapis od poczatku uczyly sie jako czegos nowego .
Wkrotce przekonano wszystkich ,jakoby tak bylo od zawsze (pierwotnie). Co ale bylo absolutnym klamstwem. Do utraty jezyka a tym samym i faktycznie i duchowej tozsamosci doszlo w XVII. wieku ,do tego czasu mieszkancy zachodniej i polnocnej europy rozmawiali gwarami slowianskimi (po “rusku”) i pisali cyrylica. Nowi przywodcy reformacji rozpoczeli wymywanie mozgow ,i krok po kroku przekierunkowali mieszkancow krajow z slowianskim jezykiem na nowe jezyki przez reformatorow stworzonych. Takim sposobem utworzono takze jezyk szwedzki.
Zeby ludzie uwierzyli w te zmiany ,to demagogicznie twierdzili ,iz ten „ich jezyk reformacyjny jest bardzo,bardzo stary“.Stara cyrylice zamienili alfabetem lacinskim. Dla tego oficjalna szwedzka pozegnalna mowe zalobna dla szwedzkiego krola napisali jeszcze po rosyjsku ,ale juz alfabetem lacinskim. Tu spotykamy sie z procesem aktywnego wypychania jezyka slowianskiego nowymi jezykami epochi reformacji na terytoriach Skandynawii.

Oskár Cvengrosch

Zrodlo: “Placzewnaja recz…” uniwersytet v Uppsala (kopia z Uppsala)

reszta tekstu napisana wedlug http://chronologia.org/charskii_rim/09_02.html

W razie zaintersowania moge wyslac caly tekst (4,9MB) “Placzewnaja recz” …. info@sgo.sk

Tekst pobrany z http://www.tajnedejiny.sgo.sk/?p=624

Ps:
Tlumaczac ten tekst chcialem zwrocic uwage na poczatek wierszu na czesc krola ,co autor tego artykulu nie uwzglednil .
Poddani Karola XI a takze XII to SWIDSKI ,GOTHSKI I WANDALSKI lud.
Poczatek wierszu to:

Imze wostocznoje solntse siajet Juz na wschodzie slonce sie pali
SLAVAENE slyschite czto vosvesczajet Slowianie slyszycie co oznajmia
glas oplaczliw iz severnyja strany glos oplakany z polnocnej ziemi
jako KOROL prestavisae isbrannyj Jako KROL staje sie bezbronnym

Mysle, ze w tym wierszu o Slowianach a nie o slawie mowa ,ale moge sie mylic.

http://www.wisznuizm.info/wiedza-o-duszy-czyli-o-rozroznieniu-materii-i-jazni.html

Nie zawsze ma rację, gdyż posługuje się tylko kronikami i księgami typu Biblia i Tora i Kabała. Ogólnie jednak otwiera oczy wielu osobom, które o tym wszystkim nie maja pojęcia. My nie zajmujemy się tutaj tak prostymi, podstawowymi sprawami, a zwłaszcza kronikami historycznymi.Interesują nas bardziej i skupiamy się na przeszłości mitologicznej, starożytnej. Od tego co mówi Paweł Szydłowski należy wyjść i rozwijać się dalej samemu korzystając z innych źródeł.

Jeśli się sięgnie do kronik i zapisów Hetytów, Egiptu i Asyrii to widać że Słowianie=Scyci nie mają pochodzenia takiego jak podaje Biblia – biblia kłamie w wielu miejscach – to oczywiste – nie jest dobrym źródłem wiedzy tak samo jak Kabała. Słowianie to nie Hebrajczycy. Uczy o tym genetyka genealogiczna.

Nie wątpię… niemniej, mnie już nudzi poszukiwanie prawdy w pustynnych źródłach i ponowne odkrywanie, że wszystko jest tam zapożyczone od kogoś innego i przekształcone tak, żeby ogłupiać naiwnych i nie chcących samemu szukać… Ja już to wiem i szkoda mi życia, żeby to samo sobie w kółko udowadniać… Nie chcę mi się godzinami cedzić wody z błota, skoro obok mam pełno nieskażonych źródeł, których trzeba tylko poszukać, bo nie są tak nachalnie, jak to błotniste podtykane pod nos gojom… albo w sumie pod ryj…

Obejrzałeś od początku do końca?
Jest tam kilka perełek które mają związek z tematem.

Mezamir, człowieku litości ile można! Puściłbyś coś w końcu o Słowianach, o Vedach, a nie tylko pustynia i pustynia…
Wybacz stary, ale wygląda na to, że ty tę pustynię uwielbiasz, bo ciągle tylko o niej piszesz… jak taki jeden zadufany w sobie koleszka, co to nawet nie wie, że sam siebie nazywa wieśniakiem lub Grekiem lub nie-żydem/nie-krześcijaninem, zgodnie z „żydłackim” oryginalnym znaczeniem… Ty też świadomie albo nieświadomie idziesz w jego ślady… Tragedia normalnie albo zaraza, czy też inna dżuma jakaś!?