Hiperborejską, a Kościej Bezśmiertny to jeszcze Stara Koliba przed Wojną o Taje. Są dwie wersje na temat gdzie zamknął Nyję-Śmierć gdy po niego przyszła i gdzie schował duszę. Ja wolę tę ze szkatułką, ale ona powtarza się też w opowieści o Marzannie i Krzywym Bracie Miesiącu, więc ją tam zostawiłem. W Księdze Ruty piszę tylko o Śmierci zamkniętej na Gruszy przez Kościeja.

http://i1.2photo.ru/medium/8/t/360044.jpg

http://www.ostrov-gallery.ru/upload/iblock/d79/d793de3d12c689df7b85138c14762565.jpg

pozdrawiam

Obrazy Wsiewołoda Iwanowa odnoszą się do Słowiano-Aryjskich Wed i tej wersji dziejów mitologicznych, która sięga korzeniami Rasenii(D’ARII) Arktycznej. Oczywiście są to fantazje które w warstwie obrazowania nie trzymają się przeważnie faktów historycznych (mamuty, fantastyczne budowle, okręty itp), chyba że dotyczą konkretnej bitwy historycznej.

Ta wersja Słowiano-aryjskich wed, jak już kilkakrotnie wspominałem, mimo iż jest pomysłem współczesnym Inglistów, nie jest całkowicie pozbawiona podstaw naukowych i materiałów źródłowych na jakich ją oparto. Dla mnie zadziwiające jest, o czym też już wspominałem, że miejscami owe koncepcje są doskonale trafione i spójne z tym co da się odtworzyć z wykorzystaniem źródeł historycznych i z analizy lingwistycznej, czy z etymologii, albo co potwierdza genetyka lub archeologia. Występuje tu np. 70% zgodność z odtworzoną przeze mnie – przecież zupełnie niezależnie od Rosjan – mitologią Słowian zawartą w Księdze Tura i Księdze Ruty.

Te dwa obrazy to arcyciekawy kawałek z tychże rosyjskich odtworzeń Mitologii Słowian, właściwie okresu jej najdawniejszych chyba dziejów. Jest to oczywiście Hiperboreja rozumiana „po rosyjsku” czyli jako Arktyka Hiperborejska. Tyle że Grecy pisali o Hiperboreji położonej za Boreją czyli Borzanią-Bużanią czyli mieli na myśli Skonię (Skandynawię), okolice bieguna może, może Graniląd (Grenlandię). Ale to nie oznacza, że nie rozciągała się ona także za Tajch – czyli Tajgę czyli Syberię-Siewierz. Mogło tak być zwłaszcza, że znaną z mitów Perskich Górę Kara, Wyspę Kraszu-Drzewa Świętego i Morze Kara lokalizuje się łatwo na Uralu i Morzu Karskim.

Natomiast przedstawiona tutaj Hiberborejska czARA (Arka) to symboliczny Przekaźnik Wiedy (Dzban-Czara Zerywanów, znany jako Lingam Siwy, Arka Przymierza, Graal). Widoczna tutaj Ara jest według Iwanowa związana z Zakazem. Słowiano-Aryjskie Wedy w wersji znanej temu autorowi najwyraźniej także uznają ZAKAZ związany z Dzbanem Zerywanów-Czarą. Był to ZakaZ używania pisma do przekazów Świętej Baji Słowian. Obraz z przełamaną i zmurszałą, martwą ARĄ (Arką) jest według mnie symbolem tego do czego ów ZakaZ doprowadził – do upadku starożytnej Wiedy. To zapis Wiedy Północy, którą otrzymał na Północnych Pustyniach objawioną przez Panią Czystości i Cnoty (Siwa-Słowa-Sława-Czstnota), uczyniony przez Zaratusztrę w Bogotroji [Baktria] i Bałchu [Bujania] ściągnął przecież na niego wyrok śmierci kagana Sistanu. Wisztaspęta (Hystaspes) aresztował go nawet, ale darował ku śmierć gdy wyleczył on ze śmiertelnej choroby świętego wróżebnego, królewskiego wierzchowca w grodzie Bałch nad Bałchaszem (czy ten wierzchowiec nie przypomina tego z Arkony?). Uleczenie wierzchowca którego śmierć byłaby bardzo złą wróżbą dla Saków i Persów w Bałchu spowodowało że uznał on nową religię głoszoną przez Zaratusztrę. To wszystko opowiada Taja 23 w Księdze Ruty. Zatem ZakaZ święty obowiązywał. Potwierdzają to także pośrednio Indie, gdzie Rygwedę spisano dopiero po 1000 letnim przekazywaniu jej metodą usta-usta pośród Kszatrijów (Y-DNA R1a).

http://bialczynski.files.wordpress.com/2009/10/upadajace-carstwo-swiatogora-5.jpg