Kiedy pokazałem zdjęcie kwiatka mamie która ma 66 lat Od razu rozpoznała że to żywokost i opowiedziała mi do czego kiedyś był stosowany Okazło się też że rośnie prawie za moim oknem Brat go zasadził wiosną w nadziei że pszczoły będą miały z niego pożytek Zioła lecznicze rosną w zasięgu ręki niestety po za polem widzenia
Co do apiterapii to jestem zachwycony działaniem propolisu Sprawdziłem że warto go stosować
http://bartnik.pl/tv/?id=88

Dzięki za linki. Jeden z moich dziadków, drugi mąż mamy mojej mamy, który pochodził z białoruskiego Polesia i był Białorusinem, znał doskonale urynoterapię i nauczył mnie paru rzeczy w tym zakresie. Zwłaszcza działania na rany. Sprawdziłem osobiście na sobie. Miałem w życiu dwie paskudne rany od cięcia – palec wskazujący prawej ręki nożem do kości i mały palec stopy cięto szarpana na szkle butelki wyrzuconej do rzeki. Ta druga była paskudniejsza i każdy poleciałby z nią do lekarza, wziął zastrzyki na tężca i diabli wiedzą co, także oczywiście kazałby sobie ją zszyć. Nic takiego – obydwie zagoiły się całkowicie dzięki urynoterapii, czyli polewaniu własnym moczem. Dziadek był w białoruskim AK i tam nie mieli innych środków na rany w czasie wojny, ani odkażających ani ściągających. No oczywiście mieli zioła, jak krwawnik czy żywokost i wiedzieli też jak je stosować.

Słowianie doskonale znali te wszystkie metody, które w XX wieku są na zachodzie odkrywane i opisywane jako wielkie sensacje, które nie wiadomo czy stosować czy nie , bo przecież tylko chirurg, pastylki inne świństwa. A masaż słowiański, apiterapia cała – sama kapusta jest całą apteką i służy zewnętrznie i wewnętrznie, do dziesiątków zabiegów leczniczych jak i do diety, oczyszczania organizmu, likwidowania ostrych stanów zapalnych, reumatycznych, itp.

Moi Dziadowie zawsze mieli maść/papkę żywokostową własnej roboty z słoiczku na rany i złamania. Ja mam lepszy sposób: amaroli. Każdy z nas jest lekarzem i apteką w jednym. Za wizyty i terapię nie zapłacisz grosza 😉

Polecam obalić kolejny mit współczesnej zakłamanej „cywilizacji”. Na początek „THE WATER OF LIFE ,A Treatise on Urine Therapy” 
JOHN W. ARMSTRONG . Nie wiem tylko czy jest tłumaczona na język polski. Niżej link do wersji ang. Na stronie Andrew Nortona jest też wiele innych ciekawych materiałów do poczytania.

http://www.andrewnortonwebber.com/wp-content/uploads/2013/10/The-Water-of-Life-Treatise-on-Urine-Therapy-by-John-W.-Armstrong-1971.pdf