Może się skuszę na takie zaprosiny:)

Nie tylko Piotrkowska ale też pałace fabrykantów czy pofabryczne budynki przerobione na restauracje lub lofty. Chociaż zakazane ulice też istnieją, ale ma to swój specyficzny klimat. Polecam, gdy znudzą się Panu bociany:) Choćby dla porównania, 20 lat to bardzo długo.

Około 1994 r.
Teraz pewnie nie poznałbym Łodzi.
Wiem, że Piotrkowska bardzo wyładniała.

Nie wiem kiedy ostatnio był Pan w Łodzi ale miasto naprawdę pięknieje. Na każdym kroku coś się remontuje i odnawia. Łódź to moja wielka miłość. Niedawno można było obejrzeć Filmówkę z przewodnikiem, niestety przegapiłam termin.

„To jestem w domu”.
Swego czasu miałem pewne związki z Łodzią i ul. Targową 61.

Istnieją miejsca, które dają siłę. Umysł wypoczywa, myśli przestają biec jak szalone a my nabieramy dystansu do reszty świata. Gdy chodzę po lesie, myślę o wszystkim i o niczym a zarazem mam wrażenie, że te myśli są jakby nie moje i myśli je ktoś inny. Moje miejsce mocy to las Wiączyński.
Samotność pozwala zajrzeć w głąb siebie, poznać swoją siłę i swoje pragnienia. Początkowo było mi z tym źle, ale nauczyłam się wszędzie chodzić sama. Trzeba robić to, co daje nam radość. Bez tego będziemy zgorzkniałymi ludźmi, którym życie ucieka przez palce.

Skąd ja to znam?
Czasami wygląda to jak klaustrofobia, a miasto jest do niemożliwości denerwujące.
Przez ostatnich 8 lat, chociaż weekend musieliśmy spędzić w Niczonowie, bo nas roznosiło.
Nie ważne jaka pogoda.
Chociaż do lasu, pochodzić.
Teraz nie mam z kim, ale potrzeba i uczucie nie minęło.
Tam było szczęście i radość.

Pewnie tak, mieszkam i pracuję w mieście i w swoim mieszkaniu czuję się jak w klatce. Brakuje mi swobody, po prostu się duszę, zwłaszcza wiosną i latem. Mam wtedy wrażenie, że omija mnie coś ważnego. Niektórzy mają wewnętrzną potrzebę przebywania na łonie natury, w pobliżu zwierząt. Inni poza klatką czują się źle. Co kto lubi:)

P.s.
Tak mówiąc szczerze, na wsi można sobie urządzić o 200% wygodniejsze życie.
Miasto powoduje wiele ograniczeń, których nie ma na wsi.
Życie na wsi, tak na prawdę jest tańsze.
Tylko trzeba wiedzieć jak i trochę umiejętności w łapkach.

Cieszyć się z każdej wyrastającej roślinki, każdego drzewka i owocu.
Poczuć rosnącą trawę, oddychać pełną piersią. Iść na grzyby jesienią.
To jest to!
A urodziłem się w mieście i w nim mieszkam.