Fred Hoyle:

Na złomowisku są wszystkie części i fragmenty Boeinga-747, porozkręcane i chaotycznie porozrzucane. Trąba powietrzna przypadkowo przechodzi przez złomowisko. Jakie jest prawdopodobieństwo tego, że po jej przejściu znajdziemy tam w pełni złożony 747, gotowy do lotu?

Prawdopodobieństwo powstania choćby jednego z polimerów żywych organizmów przez przypadek jest takie samo jak prawdopodobieństwo, że całkowicie wypełniający przestrzeń Układu Słonecznego niewidomi, obracający w rękach kostkę Rubika, ułożą ją prawidłowo i równocześnie.

Nieważne jak olbrzymie środowisko jest brane pod uwagę, życie nie mogło mieć przypadkowego początku. Stada małp bębniące na chybił trafił na maszynach do pisania nie mogłyby wyprodukować dzieł Szekspira z tej praktycznej przyczyny, że cały dostępny obserwacjom wszechświat nie jest wystarczająco olbrzymi by pomieścić niezbędne hordy małp, niezbędne maszyny do pisania i, z pewnością, niezbędne śmietniki, do których wyrzucanoby nieudane próby. Tak samo rzecz ma się z żywą materią.

Świat nauki został zbajerowany i uwierzył, że ewolucja została udowodniona. Nie może być nic dalszego od prawdy. Ta sytuacja jest dobrze znana genetykom, a jednak nikt nie dzwoni na alarm w związku z tą teorią. większość naukowców trzyma się darwinizmu z powodu jego wpływów w środowisku naukowym. Albo wierzysz w tę koncepcję, albo będziesz nazwany heretykiem.

„Wszystkie najważniejsze religie uczą nas, że powinniśmy stosować metody służące doskonaleniu umysłu. W tej kwestii niczym się między sobą nie różnią.

Absolutnie każdy z nas posiada taki sam potencjał, te same predyspozycje mentalne. Nasze otoczenie i inne rzeczy są bardzo ważne, ale ważniejsza jest natura samego umysłu. By żyć w szczęściu i radości, musimy zatroszczyć się o swoje umysły.

Otwórz się na mądrość Dalajlamy i dowiedz się, dlaczego w tradycji buddyjskiej umysł zajmuje tak ważne miejsce. Poznaj uskrzydlający traktat Klejnot Spełniający Życzenia tradycji ustnej. Dotyczy on przenikania natury umysłu, a jego autorem jest Khöntön Peljor Lhündrub, nauczyciel V Dalajlamy. Udaj się w duchową podróż i odwiedź kolejne poziomy świadomości. Zanurzając się w to źródło czystej wiedzy, zrozumiesz, czym jest bezpośrednie doświadczanie głównych prawd buddyzmu.
Pełna miłości życzliwość i współczucie to właściwości umysłu. Wykształcając je w sobie, staramy się zmniejszyć gniew, nienawiść, strach i podejrzliwość – negatywne, destruktywne emocje, które również stanowią część umysłu.”

Medytacja nad naturą umysłu
Autor: Dalai Lama, Khonton Peljor Lhundrub, Jose Ignacio Cabezon

A co do poprzedniej lektury,wielu naukowców jak i samych buddystów tybetańskich
nie zgadza się z opiniami w książce Alexandry David-Néel.

Też mi się tak wydaje – gdzieś z Chorwacji chyba?

http://www.youtube.com/watch?v=qmL4CeTENtw

Na naszych oczach umiera powoli ostatnia być może na świecie wielka szkoła praktyki filozoficznej,
która zakłada, że najłatwiej osiągnąć klarowność umysłu w naturze – Tajska Tradycja Leśna.

Z Waszym wsparciem pojadę z kamerą do dżungli północno-wschodniej Tajlandii by zarejestrować jej ostanie chwile. Odnajdę starych mistrzów, wysłucham ich opowieści, będę medytował w dżungli według ich wskazówek.

Tajska Tradycja Leśna powstała pod koniec XIX wieku na pograniczu Tajlandii i Laosu w odpowiedzi na zarzucenie medytacji i wygodę życia mnichów w miastach. Najpierw kilku bezkompromisowych mnichów opuściło klasztory i ruszyło do dżungli, żeby tam uczyć się praw natury i zgłębiać własne umysły. Przedzierali się przez las, medytowali w jaskiniach, na szczytach gór, pod klifami, wśród dzikich zwierząt. Nie zrywając z oficjalnym buddyzmem, wytworzyli własne metody medytacji i analizy doświadczenia.

To jak okrutne było życie w dżungli północno-wschodniej Tajlandii jeszcze niecałe sto lat temu możecie zobaczyć na własne oczy. Film „Czang – dramat w dziczy” z roku 1927 polsko-amerykańskiego pilota i reżysera Mariana Coopera (późniejszego twórcy King-Konga), opowiada o Kru, rolniku skazanym na walkę z pumami, tygrysami i dzikimi stadami słoni by chronić swoją trzodę (fragment znajdziecie tutaj:

http://www.youtube.com/watch?v=2XQBMI0fMko).

Film kończy się stratowaniem chaty Kru przez wściekłego słonia. Pół wieku wcześniej, nie mając nawet chat, w których mogliby schronić się przed deszczem, poszukiwacze nirwany w dżungli, codziennie ryzykowali życiem.

Dzisiaj w dżungli północno-wschodniej Tajlandii jest trzysta małych klasztorów tej tradycji, kolejnych dwadzieścia na Zachodzie – w Wielkiej Brytanii, USA, Włoszech. Dlaczego to jej ostatnie chwile? Leśna tradycja jest zagrożona. Ostatni wielki mistrz – Ajahn Maha Bua, zmarł w roku 2011. Dżungle przetrzebiła nowoczesna gospodarka. Buddyzmem tajlandzkim wstrząsają skandale – finansowe i seksualne i nawet prości ludzie nie są zainteresowani wspieraniem mnichów. A bez tego wsparcia, efektywna długodystansowa medytacja w dżungli jest niemożliwa.

Chcę pokazać tajską tradycje leśną reportersko. Dotrzeć do ostatnich znanych mistrzów, poutykanych w zakamarkach dżungli, porozmawiać z nimi z pomocą tłumacza, pokazać ich stan umysłu. Dowiedzieć się co odkryli w dżungli o własnym umyśle i czy przeraża ich to, że współczesny świat zabija ich sposób życia, i wyszydza ich sposób myślenia. Ta podróż będzie formalnym kręgosłupem filmu.

Wylatuję w lutym 2014 by nakręcić 15 minutowy dokument, który zobaczycie na Youtube. Wszyscy, którzy wesprą projekt dostaną też możliwość wglądu w unikalne zdjęcia z wyprawy i w część niewykorzystanego materiału filmowego. W roku 2015 wraz z ekipą fundacji Theravada oraz Fundacji Filmowej Wonderwoods pojedziemy znowu do Tajlandii. Tym razem przywieziemy materiał na pełnometrażowy dokument kinowy.

Proszę Was o wsparcie filmu, który powstanie teraz, albo nie powstanie nigdy, bo będzie na niego za późno.

Celem wyprawy, o której wsparcie prosimy, jest zebranie materiału i stworzenie 15-minutowego filmu oraz reportażu prasowego o Tajskiej Tradycji Leśnej. Film będzie dostępny dla każdego na YouTube. Godzinny film dokumentalny zamierzamy nakręcić zimą 2014/2015 lub później, w zależności od tempa zdobywania środków.

Zbieramy środki przede wszystkim na:
– opłaty za tłumacza (na okres ok. 2 tygodni)
– przejazdy w Tajlandii
– zakup 2 mikroportów

http://polakpotrafi.pl/projekt/tygrysie-serca

Raczej nie będzie Jej się chciało…
Ja mam to szczęście, że do biblioteki miejskiej mam 250m i 130 000 pozycji w niej zawartych 🙂
Ta książka też z biblioteki.

Tutaj jest kolejny przykład jak hinduska hindutwa z jej „out of india” kwestionuje poprawność tzw. germańskiej lingwistyki. Przy okazji proszę zwrócić uwagę na ten fragment zamieszczony poniżej, mówiący o wyrazie krowa…

Przypomnę od razu, że w języku słowiańskim/polskim istnieją jeszcze inne określenia na to zwierze…
Tymi określeniami są : tur, czyli dzika krowa… i wół…

P.S.
Kto wiedział, że w j. sumeryjskim wół to gu, a w staro-cgińskim to gou?

https://vamadevananda.wordpress.com/2012/11/26/journal-alternate-history-1/

(…)
An animal whose name is common to almost all the Indo-European branches is the cow (Sanskrit go, Avestan gao, German kuh, Latin bOs, Irish bo, Lettish guovs, Greek boûs, Old Church Slavonic krava, etc), for whom the reconstructed Proto-Indo-European word is *gwou. It is clear that the cow was a very intrinsic part of the life of the Indo-Europeans, as is proved also by its dominant status in the culture, idiom and imagery of the oldest Indo-European texts, the Rigveda and the Avesta.

Significantly, different ancient civilizations (Sumerian gu, Ancient Chinese gou) appear to have borrowed the word from the Indo-Europeans. It is, therefore, quite likely that the Proto-Indo-European homeland was a primary centre of diffusion of cattle breeding.
(…)

Od miesiąca nie czytałem żadnej nowej książki i zaczyna mi być niewygodnie we własnym ciele 😀
Czyżby nowa forma uzależnienia? 😀

Ostatnio sprzedałem kilka swoich książek żeby mieć kasę na nowe haha
teraz mam trochę złotówek i poważny dylemat:na co wydać te pieniądze? 😀

Na jaką dobrą lekturę?
Zastanawiam się nad Mistycy i magowie Tybetu
albo
Narodziny życie i śmierć Czogjal Namkhai Norbu