Kim był naprawdę Bartosz Paprocki.
Legendy herbowe są przetworzonymi mitami Wiary Przyrodzonej – część z nich pochodzi jeszcze z czasów scytyjskich. Są przerobione, uchrześcijanione, ale chwała tym wszystkim ludziom, a zwłaszcza Bartoszowi Paprockiemu, że zapisał podania w takiej formie jak były mówione, bez wielu naleciałości i w różnych wersjach. Dzięki tym różnym wersjom udało się odkryć ich pierwotne znaczenie, oczyścić z naleciałości i stwierdzić że np: herb Odrowąż to Modry Wąż odnoszący się do rzeki Odry-Modrej, na przykład Panna na Niedźwiedziu z innego herbu to żadna tam księżniczka – to Borana, a całe podanie rodowe Radzi-Wiłłów odnosi się do Bogów Boru – Wiłłów. Łabędź jest symbolem słowiańsko-scytyjskim Białego Lądu czyli Europy, itd.
Herbarze przy umiejętnym czytaniu są pełne opowieści, to coś w rodzaju naszej Rodzimowierczej „bliblii”, tylko trzeba ją było rozczytać i na nowo napisać. Rozczytali ją dwaj naukowcy, no może nie dwaj, było ich wielu, ale naprawdę bardzo ważne jest to co zrobili M. Derwich i M. Cetwiński w książce „Herby, legendy dawne mity”. Ja wplotłem te rozczytane wątki w Baję Słowian – Księgę Tura i Księgę Ruty, czyli na nowo, zrozumiale, bez nalotu chrześcijańskiego, napisałem.
Przykład: Sam Paprocki był herbu Jastrzębiec – w tym herbie mamy Jastrzębia bojowego z ostrogami – Jastrub symbol Jeszy – Jessowita, jednego z czterech bogów Kirów – Stron i Pór Świata, decydującego o kierunku zachodnim i stadium rozwoju zwanym „zejściem” – jesienią. Trzyma on w szponach podkowę odwróconą do góry – a więc Kosz – Los-Przeznaczenie, a jednocześnie symbol Światła Słonecznego – nie ognia ale Światła Niebieskiego i Ziemskiego – Bogów Sołu – Sołńca – jako Nosicieli Światła (Żywioł Nieba). To Ogień atomowy, białe światło, nie to samo co Swaróg i Swarożyc – rodzaje Ognia lecz Bóg Nieba – Białego Ognia czyli Światła. Podkowa to znak Świętego Wierzchowca – takiego jakiego trzymano w Arkonie, w świątyni Świętowita. Wewnątrz podkowy znajduje się równoramienny krzyż – tzw. „maltański”, to nie jest oczywiście żaden krzyż maltański, tylko krzyż pogański – wyznaczający Podstawowy Kwadrat Zodiaku – Cztery Kiry Świata. To jest kolejne trzecie potwierdzenie, że Jastrzębiec jest znakiem świętych wojowników Yessy, Pomorskiego Jastruba, Jeszy – Jessowita.
To wszystko wiemy dzięki Paprockiemu i jego robocie. Herbarz herbarzowi nierówny, nie bez powodu ten uważa się za najlepszy.
To tylko część jego wielkich zasług, bo oczywiście utrwalił on w herbarzach także herby szlachty Moraw i Czech, był HERETYKIEM i HERMETYKIEM, znawcą wiedy Hermesa, szkoły ateńskiej – jak Jan Kochanowski, a oni obaj ZNALI TEŻ JANA TWARDOWSKIEGO (Laurentego Dhur, vel Laurentego z Rud)- CZARNOKSIĘŻNIKA królewskiego. WYDZIAŁ ASTROLOGII I ASTRONIMII UJ BYŁ CENTRUM EZOTERYCZNEJ WIEDZY W TAMTYM CZASIE – Paprocki był wtajemniczony w Wiarę Przyrodzoną Słowian, był tłumaczem na inne języki słowiańskie utworów Jana Kochanowskiego, które same w sobie są Najwspanialszym i Niedoścignionym wzorcem hermetycznym – Pałacem Pogańskiej Wiedy. Sam Paprocki pisał też po czesku.
Dzięki tłumaczeniom Paprockiego cały świat słowiański poznał hermetyczną twórczość Kochanowskiego, którego uznaje się za prekursora liryki, największego słowiańskiego poetę wszechczasów, ale który jest tak naprawdę jednym z największych twórców KODYZMU w Sztuce czyli ukrytej treści i ukrytego przekazu wiedzy, w specjalnie skonstruowanych „budowlach” lirycznych jakimi są „Pieśni” (Księgi Pierwsze, Drugie i Trzecie – korespondujące ze sobą). Od Kochanowskiego zaczyna się dialog Nad/Pod kulturą, który trwa przez całe dzieje sztuki polskiej. Kto się głębiej zastanowi, przyjmuje w sposób oczywisty, że tak jak Jan Kochanowski przekazał nam wielką część wiedzy o wierzeniach pogańskich przez swoją poezję tak Bartosz Paprocki w tym samym kodystycznym dialogu”nad/pod kulturą (nad i pod tekstem głównym utworu sztuki) przekazał nam tę wiedzę w „Gnieździe Cnót”.
Sam Twardowski miał tytuł Nauczyciel Pogan – Naczynie Wybrane (Graal, CzARA). Sam tytuł herbarza – nie użyty nigdy przez nikogo innego, świadczy o jego głębokim wtajemniczeniu w wiedzę mitologiczną bo to Bogini Cnota-Czsnota-Czystota jest jednocześnie Boginią Sławienia, Matką Sławieną, Matką Sławą – Gniazdo Sławy, żony Prowego, Pani Stojącej przy PROWEM, Bogu Praw Ludzkiego Świata, odpowiedniku Żywiołu Peruna (który sprawował Prawa Boskie), Prowe będącego Mocą Ziemską, PRAWEM Przyrodzonym i Sprawującego Prawa Ludzkie.
Bartosz Paprocki jest autorem książek „Wesele Bogin” i „Gwałt na pogany” (także po czesku).

CB

To tak po krótce. Widzę, że chyba trzeba to wpisać do noty o nim, skoro to nie jest jasne jakie są jego zasługi.

A co herby mają wspólnego z naszą Wiarą?

Zajmował się herbami?