Tak wiec skoro ‘god’ znaczyło ‘rodziciel/rodzic’ a w l.mnogiej; ‘miłość, odradzanie, rodzenie’. W języku polskim zatarło się znaczenie tego słowa w liczbie pojedynczej. Pozostała jedynie liczba mnoga z uwagi na grupowy obyczaj, jakim stały się ‘gody’. Kiedy przyjmiemy ze ‘god’ wywodzi się z ‘rod’ od morfemów ‘ro-od/at’ czyli ‘rodz/ródż/rodzenie-to’, sprawa się potwierdza. ‘Rod’ jak i ‘God’, znaczyło być może ‘początek życia, poczęcie’. Następnie ‘rodzenie’, z czego mamy ‘po-ród’ gdzie ‘o’ zastąpiło typowo ‘ó’ (kreskowane). Nic więc dziwnego, że z terminu ‘god’ powstał ‘rod’, później ‘ród’. Czyli ‘z jednej matki/plemienia rodzeni’. A następnie ‘na-ród’ od ‘nad-rod’, czyli ‘coś, co łączy rody’, jest nad nimi.
Mamy tez staropolskie imię, które etymolodzy wywodzą (głownie z braku starych tekstów pisanych i życzliwych Niemcom teoriom wyssanym z palca przez językoznawców bez wyraźnego potwierdzenia, w tym przez A.Brucknera), od Germanów, brzmiące ‘Roch’.
Twierdzą oni, że to imię męskie może pochodzić (a więc brak jednoznacznych dowodów) od germańskiego hrok – kruk, wrona. Staro-wysoko-niemiecki rdzeń Roho – „surowy” występował w germańskich imionach dwuczłonowych np. Rochbert, Rochold, Rochwin, Rochwald, których imię to może być skrótem osobowym utworzonym od staro-wysoko-niemieckiego Rochon – „krzyczeć, wydawać okrzyk wojenny”.
Tyle tylko, że na Łużycach wyginęły cale języki słowiańskie oraz ich pismo a jakoś to trzecie w kolejności (Rochwin) wydaje się imieniem bardzo słowiańskim. Zaś przypadkowa zbieżność brzmieniowa do slow niemieckich jeszcze nic nie znaczy. W Polsce, występowała tez odmiana tego imienia, wyraźnie słowiańska, uważana przez językoznawców, jako rodzime skrócenie ‘Koch’. Podobno od słowiańskich imion dwuczłonowych na Ro-, Rod- np. Rodsław. Tylko, że nie musiało być to skrócenie słowa niemieckiego a sensualne skrócenie wyrazu ‘koch-ać’, zgodnego z sensualnym znaczeniem imienia ‘Roch’, jeśli imię to pochodzi od staropolskiego ‘rochać’ ; czyli ‘ruszać’ a w odpowiednim kontekście właśnie ‘kochać się’. Stąd późniejsze, staropolskie ‘ruchać’, czyli ruszać się, jak w akcie miłosnym. Morfem ‘ro’ jest zresztą słowotwórczym morfemem wielu wyrazów oznaczających ‘ruch’, jak nawet bardzo współczesnego ‘robot’, co wynika ze staroarjowych korzeni naszego języka, mających wpływ na; stara grekę, łacinę, celtycki i j. romańskie oraz germańskie.
Czy na zmianę znaczenia słowa ‘God’ w języku niemieckim (ze słowiańskiego ‘rodzić’ na germańskie ‘bóg’), mogły mieć dodatkowy wpływ słowiańskie runy – pismo?
Oczywiście. Mogły utrwalić germański kult traktowania ‘god’, jako ‘bóg’. Szczególnie, jeśli Słowianie zapisywali nasz wyraz ‘Bog/Boh’, jakimiś runami, typu; 1) kolo przekreślone poziomo lub podobny znak, symbolizujący głoskę ‘gh’, 2) koło symbolizujące głoskę ‘o’ lub opuszczali ją w tym wyrazie 3) trójkąt skierowany w prawo z pozioma kreską pośrodku, przypominający obecną, dużą literę ‘D’ (z niego pewnie powstał później znak B, czyli dwa trójkątne, ostre brzuszki) oznaczający głoskę, ‘bo’. Kiedy Germanie a raczej Celtowie, widzieli taki znak wypisany pod jakimś wyrzeźbionym z drzewa lub kamienia słowiańskim bogiem (jak opisuje niemiecki podróżnik byli w Radogoszczy słowiańscy bogowie z wypisanymi imionami), to odczytać go mogli z lewej na prawo, jako ‘GD’ lub ‘GoD’. Odczytywali go w brzmieniu głoskowym tak jak słyszeli u Słowian w jare święto, czyli „jari god(i)’ gdzie ‘i’ było ledwie słyszalne i brali to wołanie za czczenie Boga, skro tak samo odczytywali słowo ‘Bogh’ jako ‘goD’.
Podczas gdy Słowianie czytali taki wyraz z prawej na lewo, jako ‘BOGH’, lub ‘BAGHŃ’, zapewne przy pomocy dwóch run; ‘BG’. Ciekaw jestem, czy mogły istnieć tego rodzaju głoskowe runy? Jasne, że mogły. Pismo łacińskie nie spadło nam z nieba. Jest wzięte z podobnych, starożytnych znaków.
Zauważmy, że tak, jak to opisuje Winicjusz Kossakowski, runy słowiańskie wywodzą się najprawdopodobniej z układu; krtani, warg, języka i zębów. W przypadku głoski ‘B’, usta mamy zamknięte a język wędruje do przodu, dotykając czubkiem dokładnie środka zębów. Ja to widzę tak; litera podobna do dużego D z kreską pozioma pośrodku. To z takiego runa mogła wyewoluować późniejsza litera B, wpierw ledwo rozwarta, później wyraźnie. Ale pierwsza faza artykułowania głoski ‘b’ jest słyszalna przy zamkniętych jeszcze ustach, gdy pęd powietrza nie wydobywa się na zewnątrz i wargi nie rozstępują.
Od słowa ‘god’ pochodzą inne słowiańskie terminy, jak; ‘godność’, od ‘god-ność’, czyli ‘rodu niesienie/wyniesienie(chwała),‘wiarygodność’; (‘wiara’ to kolejne ważne słowo, to widzenie umysłem, co w polaczeniu daje ‘wiarę rodu’ ; ‘wi-ra’ ; ‘widzenie-mocą/mocne’ sensualnie ‘umysłem’)
Tak wiec zwrot ‘Got Bogh’, znaczyłby ‘Boży Rodzic’.
Stąd nasze ‘jare gody’ i słowo ‘gody/godi’, jako ‘zabawa weselna’ czy tez wyraz ‘godzenie się’, to ‘radosne/gorące kochanie’ a dosłownie ‘gorączka rodzenie/miłosna’.
U dawnych Słowian, ‘godowanie’ znaczyło ‘rodowanie’, czyli ‘radość w rodzie’, a stąd ‘radowanie’ a w zasadzie biesiadowanie. U Słowian serbskich bądź czeskich, ‘u god’ bądź ‘w hod’, znaczyło ‘dogodny czas, właściwą porę’. Dlaczego? Bo ‘czas życia/rodzenia’. U Lechitów mówiło się ‘gody weselne’. Nie mogło to znaczyć ‘radosne weselenie’, bo byłoby to masło – maślane, a język jest logiczny. ‘Wesele’ to właśnie ‘radość’. Stąd zapewne nasza ‘wesna/wiesna/wisna’ od pierwotnego ‘wi-si-iń’ ; ‘to-(si)światła-(wi)widzenie’. ‘Gody weselne’ pochodzić muszą więc od znaczenia; ‘rodzina – wesoła’ czyli czytając w drugim kierunku; ‘radość (tworzonej)rodziny/życia’. Od ‘god’ mamy tez czas, jako ‘godzinę’.
A. Bruckner pisze; „My jedyni (Polacy) oprócz łużyczan, utraciliśmy liczbę pojedynczą „god”. Ale pień (rdzeń, może tez chodzi mu o morfem?) pozostał ten sam i u nas bardzo rozgałęziony”
Mieliśmy więc słowo „god”, w liczbie pojedynczej!
To potwierdza celność intuicyjnego odkrycia Pana Czesława, że germański ‘God’ może pochodzić od Słowian! A jeśli nazwę osobową Boga, mają od Nas – Słowian, to musimy być dla nich znacznie starszym bratem! Dysponującym ważnymi słowami znacznie wcześniej. I duchową kulturą, również.
Niemieckie ‘gaden’, oznacza ‘godzić się’, czyli sensualnie; ‘razem’ jak ‘w rodzie’. Niemieckie ‘Gada’, podobnie, bo znaczy „łączyć”, zaś ‘gatte’ to ‘małżonek’, czyli ‘partner życia/miłości’. W końcu ‘gut’ czy Gocki ‘gott’, znaczą ‘dobry’, czyli nasz „życzliwy’, również sensualnie od „życia”.
Kiedyś mówiło się w Polszcze, gdy chodzili kolędnicy; „od gód do gód”, czyli ‘od rodziny do rodziny’. A wiec nasz ‘god’ czy ‘gody’ to ‘rodzina/rodzenie/miłość’, zależnie od kontekstu.
‘Jary’ – to gorący, ‘jarzyć się’ to ‘żarzyć się’, skąd pochodzi bliskoznaczny wyraz ‘jary’, jako ‘krzepki’, czyli w zasadzie ‘gorący jak młody/nastawiony na poczynanie życia-rodzenie’. Stąd powiedzenie; ‘stary ale jary’. ‘Słońce jare’ to było ‘słoneczny gorąc’.
‘Jarina’, to była gęsta, a więc ‘ciepła’, wełna owcza. ‘Jar’ to leśna, ‘ciepła dolina’ z racji osłonięcia od wiatru. ‘Jarzmo’ pochodzi od ‘jar-mo’ czyli ‘ma żar/gorąc na ciele’, od uwięzi, niewoli.
Znaczenie naszego słowa ‘Bog/Boh/Bóg’, jako „Życie/Życiadawca”, potwierdza z pewnością poprawnie zachowana nazwa osobowa jednego z bóstw słowiańskich; ‘Dadżbóg’, co znaczyło dosłownie; ‘Dadż-bog’ ; ‘Dawca życia’ a raczej ‘Życiodawca’.
A. Bruckner pisze, że „Bóg” pochodzi od znaczenia „szczęście’ lub „pomyślność”. Lecz nie podaje żadnej pewnej myśli skąd takie twierdzenie. Bowiem terminy indyjskie ‘bhagas’ czy ‘bhadżati’, na które się powołuje, to ‘boży’ i ‘bogosławiony’ od ‘bha-dzati’, czyli ‘bog-daje/udziela’ a stad nasz obecny termin; ‘bogaty’. Bo człowiek boży jest w sensie duchowym bogaty. Dalej, podaje, że dawne znaczenie lub prawidłowe określenie słowa ‘Bóg’, jego pierwotna nazwa, zaginęła. Jak to możliwe, aby najwyższy duch, tytuł Stwórcy, zaginał u nas jak u Żydów?
Moim zdaniem, słowo Bóg pochodzi od ‘Bożiw/Bożyw’, co znaczyło ‘bo-żiw’; ‘to/ty – żywe/żywy’. Podobnie jak słowo ‘rodzenie/odrodzenie’ w terminie ‘god(y), mamy tu znaczenie osobowe; ‘ty żywy/to żywe’.
Potwierdza ten fakt, dawne, ale późniejsze już słowo; ‘zboże’, które nie znaczy ‘z Boga’ Tylko ‘z-bo-żiw’ co przeszło w ‘sbo- żit/żić/żyć’; ‘z tego zycie’. Stąd nasze ‘żyto’ od ‘żiw-to’, jako ‘życie to’.
Dariusz Perski pisał; „Bagahja radi”. Na Rusi mówiono ‘Boga radi’ co A.Bruckner tłumaczy ‘dla Boga’ a przecież znaczyło ‘Bogu mili/przychylny/rad’. Bądź jak w Polsce „Boga radzi”, czyli ‘pragnący Boga’ a wcześniej „ród Boży’. Boga dzieci (radzeni). A to trochę coś innego, bo skoro się jest dzieckiem Stwórcy (władcy życia), to chodziło tutaj pierwotnie, wyraźnie, o pojęcie ‘dzieci/ród życia/życiodawcy’. Bóg to u nas wiec najpewniej od dawien dawna, „BO-ŻIW’ czyli ‘ten-żiw’, czyli „Żywy/Życiodawca’. Możliwe, że pochodzi tez od ‘Botżiw’, czyli ‘dom-życia’, co znaczyłoby to samo; ‘Początek życia’.
Niepotrzeba było Słowianom żadnego innego słowa, bo takie znaczenie jest ponad wszystkimi sinymi! Nasz obecny Bóg to praktycznie ten sam Bóg (z małymi zmianami brzmienia poprzez skróty głosek morfemicznych), co Bóg dawnych Słowian!
Zaś ‘God’ to więc tylko najwyżej ‘rodzic’ i ‘rodzenie/odrodzenie’ w przypadku liczby mnogiej ‘godi/gody’. Nasz Bóg to ‘życia dawca’. Tak więc ‘Bóg’ Niemców, to stworzenie, człowiek rodzony, ‘God’. Nie żaden Bóg, który jest Duchem. A może to ‘Gad’* lub przeinaczenie z ‘Gog’* czy tez ‘Ma(n)gog’*?
Rafał Kopko – ORLICKI
* gad – gadzina, płaz,
* Gog / * Magog – postacie oraz kraina lub naród występujące w Biblii w kontekście apokaliptycznym. Mają one najechać i spustoszyć Izrael. Gog w Księdze Ezechiela jest apokaliptyczną postacią przybywającą z północy, władcą krainy Meszek i Tubal, która niszczy Izraela, ale potem zostaje sam pokonany przez Boga. Gog i Magog pojawiają się ponownie w Nowym Testamencie w 20 rozdziale Apokalipsy świętego Jana, gdzie zostają zebrani przez Szatana, a ostatecznie rozbici przez Boga: „I wyjdzie, aby uwodzić narody z czterech stron świata, Goga i Magoga, aby ich zgromadzić na bój. ” (Ap 20, 8)[4].

@ Zbylut ciąg dalszy:

a tutaj zrzut ekranu:
http://postimage.org/image/gq47vznln/full/

I tak z ciekawości. Dlaczego jednym przypisujesz dobre intencje i pozwalasz się mylić i wybaczasz im, a innych z góry potępiasz zamiast podjąć dyskusję? 🙂
Wróć do pierwszego mojego postu, przeczytaj ze zrozumieniem. Pisałem tam, że żadnych ani tych “najmojszych” z familytreedna ani tych moich (podjętych po poście pana Białczyńskiego pod artykułem o Niesamowitej Słowiańszczyźnie) wyników badać DNA nie można przyjąć za pewnik:
“4. Na ile te wyrywkowe badania są wiarygodne, skoro u Węgrów R1a1 miało być bardzo dużo a po kolejnych testach w kolejnych latach procentowy udział tej haplogrupy leci na łeb i szyję w dół”.

Mało tego wcześniej nie raz pisałem, że to nie nasza kultura już nie raz klasyfikowała, dzieliła, opisywała i mierzyła ludzi – np. podczas II WŚ. I że to do niczego dobrego raczej nigdy nie prowadziło.

Ale skoro, swatacie tu R1a z I1 i I2 to podjąłem grę proponując inne reguły.

Z taką agresją nic nie zbudujecie, a już na pewno nie ten swój Nowy Porządek Światowy 😉

@ Zbylut
Mój wpis oczekuje moderacji – nieco dziwne, albo dlatego, że podalem 2 linki, albo zapanował jakiś rodzaj strachu, więc rozbiję moją odpowiedź na dwie części:
No to masz tutaj link:
http://bialczynski.wordpress.com/2012/12/20/ta-niesamowita-slowianszczyzna-wielka-tajemnica-i-wielka-mistyfikacja/#comments

@ Zbylut
No to masz tutaj link:
http://bialczynski.wordpress.com/2012/12/20/ta-niesamowita-slowianszczyzna-wielka-tajemnica-i-wielka-mistyfikacja/#comments
a tutaj zrzut ekranu:
http://postimage.org/image/gq47vznln/full/

I tak z ciekawości. Dlaczego jednym przypisujesz dobre intencje i pozwalasz się mylić i wybaczasz im, a innych z góry potępiasz zamiast podjąć dyskusję? 🙂
Wróć do pierwszego mojego postu, przeczytaj ze zrozumieniem. Pisałem tam, że żadnych ani tych „najmojszych” z familytreedna ani tych moich (podjętych po poście pana Białczyńskiego pod artykułem o Niesamowitej Słowiańszczyźnie) wyników badać DNA nie można przyjąć za pewnik:
„4. Na ile te wyrywkowe badania są wiarygodne, skoro u Węgrów R1a1 miało być bardzo dużo a po kolejnych testach w kolejnych latach procentowy udział tej haplogrupy leci na łeb i szyję w dół”.

Mało tego wcześniej nie raz pisałem, że to nie nasza kultura już nie raz klasyfikowała, dzieliła, opisywała i mierzyła ludzi – np. podczas II WŚ. I że to do niczego dobrego raczej nigdy nie prowadziło.

Ale skoro, swatacie tu R1a z I1 i I2 to podjąłem grę proponując inne reguły.

Z taką agresją nic nie zbudujecie, a już na pewno nie ten swój Nowy Porządek Światowy 😉

@ Zbylut

Proszę sobie samemu odnaleźć pod którym tekstem pan Białczyński raczył przytaczać ów link a potem mnie ewentualnie przeprosić.

@aganpolska

„Posługiwał się w postach nie artykułach, a przekopywać komentarzy pod artykułami nie będę.”

dlaczego pan kłamie ? Ten link który podaje po raz piąty odnosi się do artykułu szanownego gospodarza tego portalu

http://bialczynski.files.wordpress.com/2010/02/haplo-ii.png?w=720

tu znajduje cały w/w artykuł:

http://bialczynski.wordpress.com/slowianie-tradycje-kultura-dzieje/dzieje/slowianie-pochodza-znad-dunaju-i-wisly/genetyczne-odkrycia-2010-%E2%80%93-nowa-genealogia-slowian-i-innych-ludow-bialego-ladu-europy/

a opiera się o badania przeprowadzone w latach 2009-2012 przez Rożanskij i A. Klosowa.

„Widzę, że pan panie Czesławie włączył się w nurt zakrzyczenia mnie 🙂 zamiast zaprzeczyć lub przytaknąć temu, że używał pan linka, z którym zaciekle walczy tu “Zbylut” a który przytoczyłem na podstawie pana postów w jednym z całkiem niedawnych artykułów.”

A możesz podać link do artykułu w którym szanowny redaktor Białczyński użył – być może zupełnie przez pomyłkę – nierzetelnych danych ze strony którą tak usilnie promujesz -a której jak się wydaje jedynym celem jest forsowanie śmiesznej już dzisiaj teorii „o normańskim pochodzeniu DNA grup I1” ?

Ja powyżej podałem Ci konkretne linki do artykułów redaktora Białczyńskiego gdzie powołuje się na konkretne badania naukowców (m.in. Rożanskij i A. Klosow) jak i konkretne badania internetowe:

http://www.familytreedna.com/public/R1a/default.aspx?section=results

na które redaktor Białczyński powoływał się w swoich artykułach. Czekam na linki z twojej strony i naprawdę zaczyna mnie ciekawić z jakiego to powodu tak mocno ci zależy na promowaniu obalonej już dawno -nawet na tym forum- teorii o rzekomym „normańskim pochodzeniu DNA grupy I1”