A tak słownikowo i etymologicznie, diabły to my Słowianie, Polacy. Lechita, Ledian, Lech, Lach, Liad – to śnieżny człowiek, diabeł, Polak. Idi k liadu – idź do diabła. Czy zatem, może My jesteśmy obiektem tej czci, a jednocześnie źródłem odwiecznego strachu i narzędziem postrachu dla kk? Może to dwutysiącletnia świadomość, że dług i wszelkie krzywdy zostaną spłacone, gdy kres nadejdzie dla kłamców i szalbierzy?
A czas już bliski, więc i panika się wzmaga.
A.S.

Diabła czczą tylko Ci, którzy głoszą jego istnienie. Zatem wiadomo gdzie należy szukać sekty satanistycznej – Sceptyku.
A.S.

Słowianie to dzieci Bogów, żadnymi tam istotami stworzonymi nie jesteśmy, proszę zerknąć:
http://www.youtube.com/watch?v=p5zZbKaeN18

Słowian stworzył Bóg. A okultyzm i ezoterykę diabeł. Kto czci diabła – lubi okultyzm – proste!

Pozdrawiam

ezoteryka, okultyzm to kolejna obca mina wmontowywana w kulturę Słowian. „-a co to jest okultyzm i ezoteryka?Gdzie tak pisze że są obce?

A propo „ezoteryki” w naszym „katolickim” kraju obowiązuje ezoteryczny rytuał zaślubin każdego niemowlaka z katolickim demonem pod nazwą „chrztu swiętego” gdzie kapłan tegoż nieczystego duchja pieczetuje w ciele niemowlaka wcześniej niszczac mu subtelny system energrtyuczny (czakry).

Mało kto wie iz podobny rytuał obejmuje także blixniacze klony katolicyzmu czyli judaizmm i islam. Tam procedez „zaślubin z demonem” odbywa sie pod pozorem „medycznego” obrzezania i ma on na celu podporządkowanie obrzezanego murzyńskiej bogini Kybele od której zreszta pochodzi sama emblematyka „plemienia Judy”.

(http://pl.wikipedia.org/wiki/Kybele)

„Kult Cybele przedstawia dwa odrębne aspekty, ten oficjalny i ten orgiastyczny, gwałtowny i krzykliwy.

W pierwszym przypadku kapłani, tak zwani „archigalli” musieli się poddać kastracji, nim dostąpili zaszczytu kapłaństwa, nawiązując do samookaleczenia się Attisa.

Ceremonia polegała na wykonywaniu tańca kultowego przy akompaniamencie bębnów i tamburyn. Jego charakterystyczną cechą było to, że rytm zmieniał się w coraz bardziej porywający, szalony, a taniec pełen skoków i kończył się kręceniem dookoła własnej osi, aż do osiągnięcia ekstazy i stanu świętego szału, co oznaczało, że bóstwo zawładnęło kapłanem i w tym stanie mógł on wygłaszać przepowiednie i wróżby. W transie dopuszczał się często samookaleczenia nożem lub szablą.”

Kult tej demonicznej bogini pod pozorem baptyjskich rewolucji wprowadzany jest także do kosciołów i w Polsce jako „folklorystyczne urozmaicenie nudnych rytuuałów”.

http://forum.swietageometria.info/index.php?topic=172.9