Gdyby to była prawda nie byłoby „wojen plemiennych”, czyli np. bijatyki między chłopami o miedzę. Człowiek ma poczucie terytorialne i znane z psychologii powszechnie nieprzekraczalne granice. Przekroczenie granicy wyzwala postawę obronną. Jest to rodzaj agresji instynktowny – można go ćwiczeniami opanować. Można też ofiarę „złamać” oduczyć takiej reakcji terrorem, czyli siłą. Gdyby wojna miała podłoże narodowe to w ogóle nie byłoby jej w starożytności – to jest logika tego rozumowania. Nie byłoby wojen na przykład w Afryce – tam dopiero plemiona się wyrzynają na niespotykaną skalę, z niesłychanym okrucieństwem.

Co rodzi afrykańską agresję plemienną? Źródłem jest Przyroda. Europejczycy zapominają powoli tonąc w nadmiarze przedmiotów, wyrzucając chleb na śmietniki, nie zakręcając kurka z wodą, chlapiąc się w wannach i pod prysznicami – zapominają do czego popycha ludzi głód, susza, zagrożenie egzystencji – przede wszystkim kobiet i dzieci – czyli tych nazwijmy ich nieładnie „osobników w stadzie” – które stanowią o przyszłości plemienia.

Pierwotne przyczyny wojny to wejście na czyjeś terytorium w celu grabieży lub zajęcia lepszego terytorium. Wystarczy poobserwować małpy co nie raz pokazywano na filmach – jak stado traktuje obcego, jak stado traktuje terytorium.

Chcielibyśmy być wzniośli i wolni od podobnych zachowań. Jednak w obliczu agresji i terroru nie wolno się poddawać i wzorem takiego postępowania dla wszystkich Słowian są Polacy. Żeby znów nie zboczyć w narodowość – mówię tu o etnosie związanym z tradycją i dziejami Nadwiślańskiego Ośrodka Cywilizacji, który trwa nie 200 lat, nie 500, nie 1000 ale 5000 lat. O narodach w rozumieniu współczesnym rzeczywiście mówimy od około 1700 roku. Kto wie czy sytuacja polska nie była katalizatorem myślenia narodowego – bo nikt wcześniej nie wywoływał w Europie powstań w celu stworzenia państwa na taką skalę, jak to się stało po rozbiorach Polski. Zachodnia Europa była zdziwiona i skonsternowana – bo to dla nich państwa były własnością królów. U nas państwo było własnością szlachty – wojowników. Niestety ci wojownicy pozwolili się ogłupić i oddali sie obcej sprawie i zaprzepaścili swoją Rzeczpospolitą – nie republikę nawet na wzór rzymski – ale rzeczpospolitą. To kwestia do rozsądnego rozważenia również czy grecki i rzymski republikanizm nie był pochodną i naśladownictwem północnego systemu plemiennego.

Uświadommy sobie, że Północ żyła w systemie bezpaństwowym najdłużej – państwa z silnym centrum, powstawały na południu – gdzie trudno o wodę o pokarm, gdzie trzeba włożyć wysiłek w uprawę, gdzie broni się rekami i nogami, zębami – swojego terytorium, które ledwo nastarcza by wykarmić plemię. Tu było zawsze wszystkiego w bród i nadal jest. Tu jednoczono się pod berłem-tyrsem najsilniejszego wojownika tylko w razie zagrożenia najazdem w celach obronnych. Kiedy zagrożenie mijało znów przechodzono do porządku plemiennego – do opisywanych celnie przez Vincenza i znanych jeszcze w XIX wieku sądów plemiennych, rządów Rady Starszych na danym terytorium – Sądów Wielowieku – jak je nazywano w Harskich Górach w Karpatach. To pasterskie plemiona górskie przechowały ten porządek dla nas – jako wzór do naśladownictwa w przyszłości.

Ta przyszłość nadchodzi. Nie CENTRUM w Warszawie, Berlinie czy w Moskwie – centrum które odbiera nam nasze ciężko wypracowane dobra i trwoni je bezmyślnie. To paradoksalnie owo Centrum jest wylęgarnią ksenofobii – to ono rozpętuje choćby Europiłkarską zadymę biało-czerwoną i organizuje ją po to żeby skanalizować napięcie i zniszczyć więzi plemienne zastępując je „narodowym” amokiem. To centralne rządy budują nacjonalizm i wciąż szukają sztucznego wroga żeby usprawiedliwić potrzebę swojego bytu swojego istnienia. To centralne admino-biurokracje tworzą wciąż nowe zakazy i regulacje bezsensowne, żeby usprawiedliwić swoje pasożytnictwo. Trwonią i grabią to co plemiona na swoim lokalnym terytorium wypracowują. To jest wytwórca nacjonalizmu, faszyzmu, agresji zbiorowej – Dziel i Rządź!

To im potrzebna jest Polska narodowa – a nie nam którzy mamy swoje Krakówki, Warszawki, Żywce i Białestoki.

Nie centrum lecz Ośrodek – jako promieniujący cywilizacyjnie i kulturalnie i naukowo – OŚRODEK – ale nie centrum. To centrum rodzi złe ambicje i chęci posiadania więcej, więcej i więcej.

Walczmy o to żeby to co wypracujemy pozostawało w naszych kieszeniach i na naszym terytorium – w Plemieniu. Walczmy o państwo plemienne – To Afganistan jest nie do pokonania – to jedno z ostatnich Państw Plemiennych, to Afryką Europejczycy nie byli w stanie rządzić – bo to plemiona nią rządzą.

Nikt nie namówi mnie do zaniechania obrony i nie przekona że źródłem wojen są wyimaginowane abstrakcje – źródła te są proste – najprymitywniejsze instynkty – typu: „mam za mało. chcę mieć więcej”, „oni maja lepsze”. Tak to co mają Słowianie to naprawdę najlepsze terytorium jakie sobie można wyobrazić więc jest czego chcieć i jest na co napadać. Czy to Rosjanie weszli do Niemiec czy odwrotnie? Czy ktoś pamięta że Niemcy przed II Wojną byli nędzarzami jako naród – że doprowadzili się do ruiny gospodarczej? Że jedynym wyjściem jakie widzieli była wojna pod byle pretekstem, że komuniści byli tam o krok od władzy?

Jeszcze co do mnichów bo to widzę tu wraca. Akurat mnisi buddyjscy ćwiczący sztuki walki robili to w trochę innym celu niż bronienie „ojczyzny” ponieważ w ich czasach podobnie w Azji jak w całej reszcie świata pojęcie „ojczyzny” było nieznane. To – podkreślam raz jeszcze – całkowicie współczesny koncept. Ukształtował się w XVIII wieku za sprawą Johanna Gotfrieda Herdera. Gdybyś w XVI wieku powiedziała do kogoś, że należy iść na wojnę by bronić kraju który jest naszym domem to ten ktoś by cię po prostu nie zrozumiał. Nie wiedziałby o czym do niego mówisz tak jak nie wiedzą tego chłopi na filmiku który przelinkowałem. Tym bardziej więc nie mogliby tego wiedzieć żercy z Radogoszczy 🙂 Ale wracając do mnichów buddyjskich. Wielu feudalnych panów jednocześnie toczyło wojny między sobą (które nigdy nie były wojnami chłopów, ale często bywały tych chłopów utrapieniem) a jednocześnie sponsorowało klasztory. Zdarzało się, że któryś klasztor chciał się sponsorowi odwdzięczyć przechowując coś, dając komuś schronienie czy pożyczając część zasobów. No i zdarzało się, że konkurent kazał na przykład spalić taki klasztor i robiła się bijatyka. Niemniej ćwiczenie sztuki walki w klasztorach miało zupełnie inny cel niż wojenny. Rzecz w tym, że buddyjska praktyka medytacyjna wiąże się z poszukiwaniem pewnych stanów „czystego reagowania” czy „stanu flow” jak byśmy dziś powiedzieli. A takie rzeczy dobrze się ćwiczy w zetknięciu ze spontanicznie reagującym partnerem-przeciwnikiem. Ponieważ w tamtych czasach abstrakcyjne sporty takie jak tenis czy siatkówka nie były znane, poszukiwano stanu flow poprzez takie aktywności, które mnisi znali z czasów zanim zostali mnichami. Jak któryś był wcześniej żołnierzem, to machał mieczem i w klasztorze zaczynał eksperymenty z tym jak można zareagować na lecący w jego kierunku miecz z nieporuszonym umysłem. W dzisiejszych czasach używałby do tego piłeczki i tenisowej rakiety. Z biegiem wieków w klasztorach jak to w klasztorach – zrobiono z tego niezwykle wysublimowaną sztukę, zupełnie bez związku z wojennym zastosowaniem. Dlatego współcześni mnisi w nielicznych miejscach gdzie wciąż się to robi wciąż ćwiczą walkę mieczem, lancą czy gołymi rękami, a nie ćwiczą strzelania z Uzi czy obsługi Dronów 🙂 Twierdzenie jakoby mnisi buddyjscy praktykowali sztuki walki w celu obrony kraju to mniej więcej tak samo jak „wojna indianów z kowbojami”. Przeniesienie pewnych współczesnych kalek myślowych na coś kompletnie do nich nie przystającego.

chaotyczne malo powiedziane… ale z dużą częścią się zgadzam

Nie jestem zwolenniczka wojny. I zdaje sobie sprawe z okrutnego jej oblicza. JESTEM PRZECIWNICZKA WOJNY. Ale widzac, ze moze nie do konca zrozumiales o czym pisalam wczesniej, napisze jeszcze raz dokladniej i z przykladem: Moj pradziad sam poszedl do lasu, bez rozkazu z gory, i laczac sie z innymi lesnymi, staral sie w ten sposob stworzyc „blokade” dzialan i przepedzic agresorow niemieckich i radzieckich. I zrobil oczywiscie to nie po to, zeby gwalcic i mordowac albo zeby sobie zrypac psyche widokiem wojennych scenerii. Ludzie wierza, ze OBRONA, walka w obronie , moze uchronic niewinnych ludzi, jak chocby kobiety, dzieci czy starcow. Po to sa wojownicy, zeby chronic , a opracowana strategia oddalac zagrozenie. Nie mowie absolutnie o wojskach rzadowych wyszkolonych w celu zaspokajania potrzeb danego rzadu , bezmyslnych pionkach , gotowych w imie „czegokolwiek” – pieniadza, idei… zrobic wszystko. Mowie o myslacych ludziach, ktorzy rozumieja podstawy przetrwania, kiedy w imie ocalenia grupy, gotowi sa zginac. Spokojny, czesciowo sie rozumiemy, ale w jednej kwestii wnioskuje, ze jestes zwolennikiem bezwzglednego pacyfizmu, a wiec oddania gburowi – miesniakowi swojej zony, swojej chaty , kiedy on sobie tego zazyczy, a sam dla unikniecia przelewu krwi, usuniesz sie po cichutku, i za jego „prikazem” z filozofa staniesz sie jego pucybutem. Oczywiscie bez obrazy, to taka przenosnia 🙂 Ja zaluje bardzo, ze powoli zanika w mezczyznach odwaga, honor, poczucie braterstwa, i zrozumienie swojej roli – bycia zarowno mnichem jak i wojownikiem. Cenie mezczyzn madrych , ale i odwaznych. Tak jak cenie kobiety madre i silne. Jestem jeszcze nie taka stara, ale moze mam „przestarzale” poglady 🙂

ponieważ państwa zawsze są, były i będą miksem. Nie istnieje narodowość inna niż miks. Kiedy idea państwa narodowego była przez niemieckich filozofów wymyślana, oni poszukiwali takiej „istotowej tożsamości narodu” ale to jest kompletnie ahistoryczne. To fikcja. Jak się popatrzy na historię, to dosłownie setki i tysiące państw tworzyło się, istniało przez pewien czas po czym znikało. Z najnowszych czasów weź choćby te Prusy, ale jak spojrzysz na bliski lub daleki wschód to widać to bardzo wyraźnie. Istnieją kraje, imperia, mają swoje hymny, godła, swoje orły, swoich uczniów piszących wypracowania o konieczności umierania za te godła i za tę „ojczyznę” a później to znika z mapy i są nowe „ojczyzny” i nowe „my”. To co nazywasz współczesnymi Polakami to taki sam umowny konstrukt jak współcześni Francuzi, Niemcy czy ktokolwiek. Zawsze to się składa z jakichś wcześniejszych zbiorowości i tożsamości i zawsze po pewnym czasie staje się surowcem do utworzenia czegoś nowego. Pojedziesz do Turcji to masz na przykład taki przepis prawny jak obraza tureckości. Możesz iść do więzienia na przykład za publiczne pytanie w gazecie, czemu w Błękitnym Meczecie napisy nie są po turecku tylko po arabsku, skoro Turcja i Islam są jednym. Albo jak obrazisz Ataturka. Tymczasem wcale nie tak dawne są czasy kiedy żadnych „Turków” wcale nie było. To taki sam konstrukt teoretyczny jak „Polacy”.

> kiedy wlazi ci do ogrodka cham intruz i niszczy wszystko co tam rosnie, a potem mowi, ze to bedzie jego ogrodek , nie bedziesz patrzyl na to biernie. Naturalnym odruchem czlowieka jest walka w obronie wlasnej, a wlasnej to takze w obronie miejsca , w ktorym zyjemy, w obronie rodziny , ktora obowiazek mamy chronic, w obronie jezyka, mowy ojczystej , itd…

Jak pojedziesz na wojnę i do ciebie zaczną strzelać, jak ci kumpla rozwalą na twoich oczach, jak ty kogoś zabijesz i się zrzygasz nad zwłokami albo jak wrócisz do domu bez nóg, ewentualnie z twarzą na widok której każda kobieta z krzykiem ucieka i wiesz, że tak już do końca życia zostanie to wtedy opowiesz co jest naturalnym odruchem i jak ważna jest dla ciebie „mowa ojczysta”. Życie z człowiekiem który wrócił z wojny gdzie realnie walczył to bardzo często piekło o którym się niewiele mówi. Wielu takich ludzi niszczy później latami życie swoich najbliższych. Ordery tego nie naprawiają. Gwałty w czasie wojen to też nic fajnego, a nie ma wojny w której tego nie ma. I chcę ci jedną rzecz tu powiedzieć – gwałcą wszyscy. Swoi i obcy. Swojej rodziny to bronić można w społecznościach plemiennych. Natomiast wciskanie ludziom w dzisiejszych czasach bzdur o szlachetności wojny jest jedynie każdej możliwej rodziny niszczeniem. Dziś nie posługujemy się toporami i łukami. Mamy broń atomową, biologiczną i chemiczną. Pojęcia które fajnie się sprzedawały jeszcze przed pierwszą wojną dziś po doświadczeniach wojny realnej w cywilizacji przemysłowej są po prostu kompletnie archaiczne. A naturalny odruch.. Wiesz jest taka fajna historia o tym, jak to w czasie pierwszej wojny (ile państw w niej uczestniczących jeszcze istnieje? Pamiętasz Abisynię?) zaczeto używać do wojennej propagandy filmów. No i okazało się, że ktoś nakręcił realne zdjęcia z pola bitwy. Wybiegają ludzie z okopu a w następnej chwili widzisz trupy. Publiczność kinowa napompowana widokiem defilad i tym całym bogoojczyźnianym bełkotem nagle zobaczyła realność i wpadła w panikę. Oni wszyscy nie żyją! To się dzieje naprawdę! No i wycofano te filmy. Zostały tylko defilady.

Mezamir, jak chcesz mi powiedzieć, że nadaję się na boazerię to możesz to zrobić osobiście. Jak nie chcesz osobiście, to nie pisz anonimowo. Szkoda czasu na takie teksty. To jest niedrogie, jak nic nie kosztuje. Mniej więcej tak jak pobrzękiwanie szabelką przed klawiaturą.