Tylko szkoda, że sami Turcy tych mądrości pana Sceptyka nie znają. Może to jak z fasolką po bretońsku, której to potrawy Bretończycy nie znają; może jak z hamburgerem, który nie ma nic wspólnego z Hamburgiem?
Pozrawiam

Prawie w pełni zgadzam się z panem Białczyńskim. Jednak mam pewne wątpliwości z tym przejmowaniem nazwy własnej od Hattów. Jest bardzo stare słowo indo-europejskie – het – daleko, a hetta – to łuk, bo niesie strzałe daleko. Zatem Hetyci, to przede wszystkim Łucznicy. Dla mnie, nie była to nazwa własna ludu, lecz nazwa armii łuczników krainy SIS, która zaatakowała zza Kaukazu. Zbieżność z nazwą Hatuszasz jest raczej przypadkowa. Pewne dokumenty – tzw. Edykt Telipinus – wskazują, że Hetyci nazywali tak siebie jeszcz w czasie pierwszej inwazji na Hattów. Jest rozróżnienie między Hatiti, a Hetti. Hetyci, byli znakomitymi łucznikami – tak przekazuje dokument (budowa ich łuków była lepsza), oprócz tego dysponowali straszliwą bronią – rydwanami. To oni pierwsi pokazali ludom Małej Azji, co znaczą rydwany. Słowo – het – nie jest obce Słowianom, a tym bardziej Polakom. „Het, daleko” lub zmienione „hen, daleko” – to znaczy na odległość strzału z łuku. Nie tylko z tego wyrażenia znamy słowo „hetta”. Nasi dziadkowie, mieszkający na wsi, bardzo często używali tego słowa. Podając komendy koniowi w czasie powożenia wozem drabiniastym, wołali – hetta, wiśta, wjo. Dla mieszczuchów wyjaśniam: hetta to komenda – jedź w prawo, wiśta to komenda – jedź w lewo, wjo to komenda – jedź prosto. Komendy te, wywodzące się z języka indo-europejskiego, już na zachodzie Europy nie były znane. Wywodzą się one właśnie z powożenia rydwanem. Lecz odmiennie niż współcześnie, nie były one skierowane przez woźnicę rydwanu dla konia, ale wydawał je wojownik jadący obok dla woźnicy. Dzięki tym komendom woźnica wiedział jakiej broni będzie używał wojownik. Kiedy padała komenda – hetta – woźnica wiedział, że będzie użyty łuk i należy skręcić w prawo, aby przeciwnik znalazł się z lewej strony rydwanu. Wtedy wojownikowi strzelającemu z łuku, łatwiej było strzelić w swoją lewą stronę. Kiedy padała komenda wiśta (a raczej „iśta”), woźnica wiedział, że wojownik będzie rzucał dzirytem (iśtą) – rodzaj oszczepu. Wtedy należy skręcić w lewo, aby przeciwnik znalazł się z prawej strony rydwanu, a tym samym rzut do niego iśtą był łatwiejszy. Słowo „oj” oznacza dyszel rydwanu, jego oś kierunku jazdy. Stąd słowo „ojciec” – oś rodziny. Zatem pierwotnie, komenda „jedź na wprost” nie brzmiała „wjo” lecz „w oj” – w dyszel, w oś rydwanu. Dopiero później przekręcono komendę na „wjo”, bo było łatwiej ją wymawiać. Słowo „oj” jest głęboko zakorzenione w języku polskim, wręcz jest słowem instynktownym. Kiedy potrącimy coś niechcący lub w ciemności w coś uderzymy, instynktownie mówimy „oj”, tak jak byśmy się nadziali na dyszel. Chyba nie muszę udowadniać, że konia udomowiono po północnej stronie Kaukazu i rydwan wynaleziono też po tej stronie. Zatem i komendy dotyczące powożenia rydwanu też muszą stamtąd pochodzić.
Pozdrawiam
AS

Niedaleko Hattusa pada od Hattyki-Attyki, jak i Achijawa od Ahaji. Do tego sanktuarium mieści się w Yazilikaya – co po turecku ma znaczyć „zapisana skała”. Turecki wyraz „yazili” jest bardzo bliski wyrazów takich jak: Jazyges (podobno scytyjski, albo irański) i słowiańskiego Jazycznik, języta.

U nas te wyrazy znaczą język, posługujący się językiem, języta – wyznawca wiary przyrodzonej – jazycznik. Jazygowie to znane plemię scytyjskie, które miało dotrzeć do Sudetów i tu mamy nazwę bardzo zbliżoną Góry Izerskie – Izorskie – Jęzorskie. W tureckim słowo yazili – znaczy pisać, zapis języka. Hettyci byli prawdopodobnie Ariami bo naszli Kraj Hattów z północy, kraj w którym mówiono językiem hattili – czyli pewnie językiem Hatów i wzięli nazwę miejscową za swoją. To ciekawe, że nie narzucali języka a przyjęli miejscowy, tak jak zrobili to Parnowie przyjęli imię Partów. Warto pamiętać że Parnowie podbili Medów (med – miód – nie wiem czy irańskich – nie wiem co to znaczy irański – czy perski? – irański to jakiś późny pomysł nazewniczy) razem z Dahami – a Dahów- Daków znamy znad Dunaju i Morza Czarnego – byli Scyto-trakami lub Trakami.

Nie zajmowałem się szczegółowo genezą Hetytów chociaż wojnie Scytów z Hatasiłą poświęciłem trochę uwagi ze względu na jej opisy w dokumentach Asyryjskich (Ozyryjskich) i Hettyckich, gdzie także zostało odnotowane istnienie po sąsiedzku państwa Arzawa-Orzawa z jego stolicą Vilusą-Troją (czy to nie bliskie nazwy Orawa, która to ziemia wciąż trwa pod swoją nazwą i czy to nie z rdzenia or – jak orzyj, orzech i jar- jarzęcy, jary). Jarzawa też mogłoby się to państwo nazywać. Piszę o tych sprawach w Księdze Ruty – tutaj za dużo by trzeba miejsca poświęcić i czasu.

W świetle ustaleń, że krew Scytów i Słowian pochodzi od jednego i tego samego ojca – świadczy to o ciekawym pokrewieństwie i bliskości.

Także od VI wieku mamy udokumentowaną rozsianą dużą obecność Słowian w Anatolii – identyfikowanych jako Słowian na 100% – łącznie ze słowiańską enklawą nazywaną Sakualiba (czy to nie ciekawie teraz koresponduje z Sakami z Sokodawy vel Sogdiany- hapl. Y-DNA R1a1?)- i z nazwami Uenetoi – Wenedowie – rozsianymi po Anatolii (czy to nie Staroeuropejczycy I2 oraz I1?).

Moim zdaniem n ie ma w tym nic dziwnego i trzeba się zastanowić kim naprawdę byli ci Hettyci którzy najechali Hattów- a także kim byli sami Hatowie – bo nazwy Hatowie, Getowie, Gotoni, Kontyni, Kotyni, Dahowie – Dakowie brzmią bardzo blisko a o Trakach pisywano że to są Scyto-Trakowie (mamy wśród nich także plemię Odrysów i dynastię królewską Odrysów). Czy Trakowie to nie skreolizowana kentumicznie przez Rzymian i Greków nazwa Drakowie?. Historia Dardana założyciela Złotego Rogu, a potem historia Troi -Vilusy (jak Vilno albo Widłuża – ja wolę to drugie brzmienie) i jej królów łącznie z odsieczą znad Dunaju Razora (Reznika) na wspaniałych wierzchowcach, każe sądzić że o Troję to była bitwa Greków z Sistanem i jego sojusznikami – wojna z Orzawą wspomagana przez Hatów – z Hattuzy.

Jeśli chodzi o Boga Skałę, skoro Turcy nie potrafią wyjaśnić znaczenia podobno przez nich wymyślonej nazwy to znaczy chyba, że wymyślił ją ktoś inny. Być może zatem jest to jakieś wyjaśnienie, że nazwali tę skałę jednak Słowianie – mówimy tu o skale a nie mieście Hattuszasz. Królowie Hattów mieli tez bardzo ciekawe imiona – na przykład Miliwata, co brzmi blisko jak Miłowęda, albo Miłowoda a może Miły Wodzie, a także na przykład Hatusili – co brzmi jak Hatów Siła czyli Hetycki Osiłek – pasuje do króla jak ulał i jest tam wiele, wiele takich bliskich brzmień – tyle ze zapisanych przez Greków, Rzymian, a potem Brytyjczyków i Niemców – czyli wszystkie skreolizowane ludy aryjskie które z trudem wymawiają i zapisują brzmienia staro-aryjskie „sz”, „cz” itp . Dlatego napisali Hattusa – zamiast Hatuszasz, a kto wie czy nie zrobili Hatusy z Ghatuzy – Gatów-Getów a właściwie ani Gatów, ani Getów – tylko Gątów – czego już Niemiec za diabła nie wypowie – wiem bo straciłem tygodnie, żeby ich nauczyć wymawiać imię Czesław i nazwisko Białczyński – „łcz” to dla nich Lucy – i ni w ząb nie są w stanie tego przebrnąć. Nie dziwi, że piłkarz Błaszczykowski nazywa się w Dortmundzie Kuba.

Założę się też, że skoro ktoś się już dogrzebał kilku słów związanych z łaciną i angielskim to znajdziemy tam pewnie leżące na wierzchu związki językowe z językami słowiańskimi. Ja między Hettytami a Słowianami znajduję wspólne brzmienia – bardzo bliskie – odwrotnie od zapisów które są sztucznie odległe – bo wykonane w dużej części przez Niemców i Anglików.

Pozdrawiam

CB

Boğazkale (dawniej Boğazköy) to nazwy tureckie i to współczesne. Muszę Panów rozczarować – w czasach hetyckich miasto nazywało się Hattusa (Hattusas, Hattusza) – nazwa wywodząca się od nazwy ludu Hatti tj. Hetyci.

Ostatnio naukowcom udało się odczytać sporą część tekstów hetyckich, całkiem niedawno pewien lingwista zauważył, że język hetycki bardzo podobny jest do języków indoeuropejskich, a nie jak wcześniej szukano mezopotamskich. I tu drugie rozczarowanie – do ich odczytania niezbędna okazała się znajomość łaciny i …. angielskiego. Wiele terminów hetyckich do dziś funkcjonuje w tych językach. Niestety na słowiańskość tych napisów bym nie liczył.

Pozdrawiam

A gdzież tam. Na pytanie, co oznacza nazwa Bogazkale; odpowiadają, że to taka nazwa. Nie wiedzą co to znaczy, ale domyślają się, że my wiemy. Każdy Słowianin pyta o tę nazwę, a już Polacy napewno.
Pozdrawiam

„Na stronie poświęconej idei budowy Parku Słowiańskiego http://www.nawia.org.pl
został zamieszczony alarm dla naszego życia.
Wszystkie liczące się państwa Europy podpisały zakaz … ,
ale nie Polska”.

http://pl.wikipedia.org/wiki/Język_elamicki tu można zobaczyć jak wygląda elamicki, bo przedstawiony u góry rysunek z pewnością nie jest staroperski:
http://www.livius.org/arl-arz/aryans/alphabet.html

Pozdrawiam

Ciekawe czy potrafią zrozumieć i wytłumaczyć Bogazkale – Skałę Boga? To według nich nazwa sumeryjska, asyryjska, babilońska, scytyjska, perska? Persowie maja poważne problemy z etymologią i zrozumieniem słów z najstarszej częsci Awesty – Gathy spisanej podobno osobiście przez Zaratusztrę- Zarduszta.