Ja mojego lubego i tak poznałam przypadkiem kilka lat temu-on rozdawał ulotki, a ja gazetę „Metro”. Nie jest urodziwy, wręcz brzydki (i jest tego świadomy), ale ma wspaniały charakter i wnętrze (i tego też jest świadomy). Wiele nas łączy, ale są i rzeczy nas dzielące, mamy swoje wady i zalety. Nie mieszkamy razem, spotykamy się różnie, ale kontakt utrzymujemy i miast, żeby nam ta znajomość gasła to przerodziła się w miłość :))
Także ja już lubego mam 😛
Nie jest to ideał, bo ideałów nie ma, ale wiem i czuję i on tak samo czuje, że po prostu jesteśmy sobie przeznaczeni i nawet przyszłość swoją pomału planujemy 🙂
Prawdziwa, czysta miłość musi dojrzeć, więc warto wstrzymywać się z narzeczeństwem i ślubem, a najpierw po prostu poznać się dokładnie. Poza tym życie (Bóg) potrzebuje czasu, by zesłać próby i sprawdzić uczucia. Każde z nas z osobna miało problemy i ma nadal, mieliśmy okresy ciszy, że w ogóle się nie kontaktowaliśmy, ale żadnemu z nas wtedy kontaktu nie brakowało, bo czasu i ciszy trzeba też na przemyślenia czy to jest to między nami o czym myślimy i ja i mój chłopak do tego doszliśmy 🙂
I planujemy być już razem na zawsze :))